The Feast of Aphrodite, hosted by the visual artist Lia Lapithi, invites participants to dine at the A. G. Leventis Gallery and to be part of a unique interactive event specially organized within the framework of the exhibition The Venus Paradox and the concurrent exhibition The Venus Paradox – The Contemporary Gaze.

The artist draws inspiration from the story and myth of the goddess of beauty and love Aphrodite, who was born in Cyprus. Stimulated by texts and images from the publications Ancient Cyprus: 9000 Years of Culture by Vassos Karageorghis, Kypris: The Aphrodite of Cyprus by Jacqueline Karageorghis and The Erotic Life in the Ancient Art of Cyprus by Pavlos Flourentzou, the artist interacts with the audience in an exceptional dinner–hymn to Aphrodite.

The dinner will be prepared by Pier One. The wines will be recommended through the interaction of Sommelier Maria Massoura. Copyright Lia Lapithi, December 2017.


Subtitles appearing in video

Each dish represents a love stage, inspired by Aphrodite, taken from myths surrounding her.
In short, we will go through the following six stages:
Romantic interest, Aphrodisiac, Intercourse, Love, Commitment, Eternal- Love.
I have painted each souplat in front of you, and written excerpts by historical figures who have written about Venus from antiquity and up to William Shakespeare.

The presentation of this table is like an open book, the pages of which have been replaced by dishes to read between each serving.
And we start from the first stage of Love-Romantic Interest.

We begin with the fluid element- soup.

At this stage the hormones of happiness are above the usual.
It is the stage in which you place all your hopes and dreams onto your partner. For you he/she has no flaws, in your mind he/she represents the ideal romantic interest.

I parrallel this stage with the birth of Venus, the goddess of Love, emerging from the sea foam as Saturn castrates his father Uranus and throws it into the sea fertilizing her birth. From this union Afro-foam dite-diety) was born.
According to the mythology of Aphrodite, who when she wanted was a great cook, served her husband Hephaestus fish-soup (bouillabaisse, kakavia), when she wanted to flirt with her lover, Mars.

And because tonight we want you faithful to your partners, at least for tonight, we have removed the fish from our bouillabaisse soup for this preliminary dish.

A light soup, particularly delicious and guilt free, with the main ingredient the seductive and aromatic saffron, the spice of love from the ancient times which Venus surely adored.

I would also like to welcome you, my name is Evangelis Moraitis and I am your chef for this evening. So our first dish must be velvety and harmoniously tied together because it is the first acquaintance, the first contact.

For this reason we have taken a broth of various seafoods but not of fish, and given them a velvet texture, and served them in this particular way, with the liquid element under, rose pedals floating perfumes.

Placed above is the creamy mousse, the gentle side of the acquaintance, flavored with saffron, an intense discrete touch. You will enjoy with your hands, grasping the top part of the bowl, and you will figure how.

Place on your lips, sip, suck, and lick.

Good evening. My name is Maria Massoura and I will be your wine guide for tonight. First of all, I believe in antithesis in matters of love and so the next selected wine makes a lovely contrast with the dish, helping at the same time showcase the flavours.
We will start with Petritis, a wine made from Xynisteri grapes, at Kyperounda Winery.
Xynisteri was first mentioned in an essay in 1877, as Cipro Bianco. A variety that has been planted in Cyprus for years, was used to make Commandaria wine and 10 years ago, wines made from Xynisteri were mediocre. Nowadays Xynisteri makes awarded wines and one of the best examples is Kyperounda Winery’s Xynisteri, Petritis.
Xynisteri vineyards, for this wine, are located in high altitude, around Kyperounda area. Petritis is partially aged in oak barrels, and therefore it is rich and quite luscious in the mouth. You will smell the typical aromas of lemons, citrus fruit, notes of peach and when tasting it, you will get a nice buttery feel, a medium body and a pleasant after taste.

The first flirt begins.

The second stage of love is the period which we live in a cloud of happy hormones; it’s what I call the Aphrodisiac stage. The myth refers that the goddess Aphrodite ate the root of a beetroot every day to preserve her beauty; while a beetroots was offered to Appollo at the temple of Delphi which was considered by the oracle to be worth its weight in silver.
But let us return to the foods that are considered aphrodisiac, since we are at Aphrodite’s dinner.
We all have heard that seafood stimulate erotic desires, is linked to eroticism and stimulates the imagination to put a little more “mystery” into your love life.
Seafood, especially oysters, mussels and octopus, contain elements essential to the production of various hormones, such as androgens and testosterone.
Also, these types of seafood work on the vascular system, causing dilation and therefore contributing to better perfusion of the male reproductive organ, hoping that this will add to a more enjoyable night tonight.

For the second plate, we have used the octopus as a base, with a different structure. We have given it a Carpaccio allure, to be more delicate so as to be more enjoyable to chewing. We have combined it with an oriental hummus mixed with cuttlefish ink, and obviously added the root of the beetroot that Aphrodite ate.

And what does Aphrodite do when she eats aphrodisiac food? Watch out ....

You cannot chew without breaking…

What do you think will follow after eating an aphrodisiac food,?
Continuing with the foreplay dishes of love follows Intercourse.
At this stage, love becomes stronger. It is the time of joy and union.
But let us look at how the final classical form of Aphrodite of Solon of the 1st cent. B.C. exhibited in the archaeological museum has come about.
In the Stone Age of 10,000-3900 BC, the sculptures are in the form of a union of the penis and the vulva, one of the earliest indications of worship on the island, of the intercourse, in which these two organs are isolated. They were our first idols of Cyprus.
Moving to the Chalcolithic era from 3900 to 2500 BC., the worship of the female body begins to appear.
In the Bronze Age of 2500-1050 BC, the rest of the body often appears, as in the "Naked Astarti" holding her breast with one hand and with the other her genitals.
In the Iron Age 1050-310 BC a gold ring, Eros stands out, holding a phallus symbol on the one hand and on the other a vulva. This is our heritage.
The same Eros [Cupid] in the Hellenistic Period (310-30 BC) appears to be locked in an eternal kiss with Psyche.
We observe over the centuries that there is a departure from the raw depiction of intercourse, towards more sophisticated sexual encounters, where eroticism and love seem to prevail.
Even though in the Roman Period (30 BC - 330 A.C.), there are infinite representations of orgies, not only on various types of everyday use lanterns, but we still see refinement in the depiction of the goddess Aphrodite, named as Kypris (Cyprus).
The Italians call this combination dish terra-mare. We have combined guanciale ie smoked pork with shrimp and broth of shrimp. All in a creamy risotto. I think that this combination will make you feel the different textures and different flavors on your pallet.

The wine paired your dish, is a very sexy wine. For those who haven’t tried it yet, but I see that you already have, this is Akti, a rose wine by Kyperounda Winery. A very interesting rose, as it is made by 80 % Lefkada grapes, a Greek variety that has been planted in Cyprus for years and 20 % Mavro, a variety that, so far, we used it to make Commandaria and Zivania. Now it can produce interesting wines. You will enjoy a super sexy wine with aromas of ripe red fruit, strawberries, some cherries, some cloves, some cinnamon. It is perfectly matched with the combination sea and bacon, meat and seafood. And because this is a rose wine, it works well with the different flavors of the Cyprus cuisine. Cheers!

Bitter sweet Lemon.
It has been shown that most couples have difficulties moving on from the third stage.
They begin to feel that they need an interlude to form their thoughts.
They have already passed the stage of flirtation, hormones, and intercourse.
Time to prepare and re-fresh for the next stage.
Here we will clean our pallet, because we will begin to enter the deepest waters of love.
Eating this bitter sweet lemon sorbet, we will travel back to the late 7th century BC to the myth of the birth of Aphrodite’s son Eros, described as a sweet, irresistible creature.
Venus, depicted with her two twins in her arms, on her right is Eros with his arrows, the shots of which are sometimes bitter and sometimes sweet. And on her left is Himeros, who has a soft sweet desire.
 And here you will eat, squeeze the lemon, with your glove.

In the fourth dish, to feel even more intimate with the product in front of you, put your gloves on, pick up the lemon and press it to get all its flavor. It is a combination of lemon slices with peelings of ginger roots. It will help you clean your taste buds to prepare you for the next level. Enjoy

Squeeze the lemon.
In this 4th stage couples have learned to overcome their differences (as they have cleared their palet) and now have a deep and strong communication.
They have reached the"I Love You" stage.
In summary, Aphrodite's role in mythology is mainly limited to helping lovers find their love or punishing those who reject love.
The Greek word “I Love” AGAPO is a verb that in no other language of the world begins and ends with the first and last letter of its alphabet: it starts from the letter Alpha and ends in Omega.
Within it is the whole power of the world of emotions, the cycle of the beginning and the end
And now you have fished a great catch, and in Greek you know what [Sea Bass] fishing lure means...

The Sea bass served here as a main dish, we have again combined the landscape with the seascape, we have changed the shape of the fish, it is not in its classic form, it is turned inward like love does from one point onwards, two souls united together. But because marriage may become flat, it is accompanied with tomatoes and potatoes. Something very much loved.

The wine, that is paired with your dish is a classic wine, a classic Chardonnay. Its name is Alimos from Kyperounda Winery, again made with grapes growing in high altitude vineyards. We need high altitude in Cyprus to make interesting wines. This wine is quite aromatic and buttery, as it is fermented and matured in oak barrels, it is smoky, there is citrus fruit and white peach. The buttery feel that both the Chardonnay and sea bass have is a good match, like a good hug!

Hug each other.
Ascending to the 5th Stage of Love - we reached Commitment.
Chocolate: It is probably the most popular erotic food all over the world and is associated for many with romance and passion, the two main ingredients of a commitment.
Plato outlines the ascending erotic stages, which at first is the attraction towards a nice body, then to all the beautiful bodies.
Then towards the beautiful souls, then to beautiful learning, then to exquisite creations, to conclude that its real goal is the ideal, the Idea of beauty.
Does it refer to love for the idea of love rather than love? The internal with respect to the exterior? Basically, in order for someone to commit themselves to another human being, one must really see it from a philosophical perspective.

In the penultimate dish, we have made a theoretical combination of the two most valuable things that we nearly all like, gold and chocolate. Served here is edible gold that you will taste, and to enjoy it 100% it has many flavors in it; it has an abundance of berries, it has ice cream, it has brownies, it has caramelized nuts, but the melted chocolate you all have beside you, will help to combine all these elements.
After you pour it, let it until it softens and enjoy.

For the next dish, I recommend a spoonful of the chocolate dessert and a sip from the sublime Kyperounda Winery Commandaria. A dessert wine, made from Xynisteri grapes, and which complements the intense flavor of chocolate, as it has the characteristics of dried fried such as blonde raisins, as well as hazelnut. You will enjoy this chilled enough as the temperature of this very special commandaria matches this luscious dessert.

The last stage of love, we will talk about eternal love, happy ending.
Tea will be served with homemade petit fours, small biscuits with which generations and generations grew up with, classic favorites, a sweets like love, with many variations of different flavors.
We have arrived at the happy endings where William Shakespeare describes what true love is: love that is not shaken and does not change over the difficulties - but if it is shaken and changed then it cannot be real love.

The combination, as we have said, are familiar flavors; vanilla, cherry, cacao not chocolate which is a bit bitter, and all of these are accompanied by an aromatic rose tea that will remind you a little of the East. I hope you all enjoyed the whole meal.

Aphrodite Menu
Cocktails Selection:
- Angel Falls (Diplomatico Mantuano Rum, Passion Fruit, Coconut, Marinque, Fresh Lime, Creole Bitters)
- Nectar Illusion (White or Red Wine, Disaronno Liqueur, Mango, Fresh Fruits)
- Red Swan (Berry Vodka, Melon Liqueur, Fresh Strawberries, Sage, Fresh Lime)
Course 1-Vegetable Saffron Soup
Course 2-Octopus Carpaccio
Octopus carpaccio with black houmous cream, crispy seaweeds, beetroot tartar and ginger mirin vinaigrette
Course 3-Shrimp Carbonara Risotto
Creamy risotto carbonara, chopped smoked bacon, grilled prawns, saffron and cream topped with aged parmesan
Lemon Sorbet
Course 4-Baked Sea Bass
Baked sea bass on a layer of baby potatoes, grilled cherry tomatoes with caramelized onions and grilled asparagus. Flavored with lime, fresh basil and extra virgin olive oil
Course 5-Chocolate Sphere
Filled with mini brownies, praline mouse, and caramelized nuts. Served with hot chocolate soup and vanilla ice cream
Petit Fours- Rose tea

Writings on plates:

Τη χρυσοστέφανη σεβάσμια όμορφη Αφροδίτη θα υμνήσω, αυτή που τα οχυρά κατέχει όλης της Κύπρου της θαλασσόβρεχτης, όπου η νοτερή ορμή του Ζέφυρου που φύσαγε στο κύμα την επήγαινε της πολυφλοίσβου θάλασσας μέσα σ’ ανάλαφρον αφρό.
–Ομηρικός ύμνος στην Αφροδίτη.

Of august gold-wreathed and beautiful Aphrodite I shall sing to whose domain belongs the battlements of all sea-loved Cyprus where, blown by the moist breath of Zephyros, she was carried over the waves of resounding sea on soft foam.
–Homeric Hymn to Aphrodite.

Εκείνη με το λαμπερό, κοιτάζει το μέταλλο που βράζει, αφουγκράζεται ατρόμητη τον αχό του φυσερού, θαυμάζει τα γεροδεμένα χέρια, τους ώμους τους γυμνούς που κρατούν ψηλά σφυριά πελώρια, με το χαμόγελό της, το θειικό, το ουράνιο, ευλογεί τα θαυμαστά που βλέπει. Και μες του κάτω κόσμου τη νυχτιά, λάμπει εξαίσια η ομορφιά.
–Erasmus Darwin, Ο Βοτανικός κήπος, Canto I, 167-172

With radiant eye She view’d the boiling ore,
Heard undismay’d the breathing bellows roar,
Admired their sinewy arms, and shoulders bare,
And ponderous hammers lifted high in the air,
With smiles celestial blessed their dazzled sight,
And Beauty blazed amid infernal night.
–Erasmus Darwin, The Botanic Garden, Canto I, 167-172

Υπήρχαν λοιπόν δύο Αφροδίτες, η μία παρθένα και η άλλη γυναίκα με εμπειρία; Ποια από αυτές ήταν η γυναίκα του Ήφαιστου? Όχι η παρθένα, αφού ήταν παντρεμένη. Κι αλίμονο, όχι η πόρνη. Άρα, του Ήφαιστου η γυναίκα είναι η Αφροδίτη των παντρεμένων γυναικών. Ελπίζω μόνον εκείνες να μην μιμηθούν τα καμώματα της με τον Άρη! –Ιερός Αυγουστίνος, Η πολιτεία του Θεού, Βιβλίο 4ο.

Are there two Venuses, one a virgin and the other a woman of experience? Which of these is the lady wife of Vulcan? Not the virgin, since she has a husband. Not the harlot; perish the thought. Then we infer that Vulcan’s wife is the Venus who belongs to the married woman. I hope they will not imitate her behavior with Mars!
–Augustine, The city of God Against the Pagans, Book IV.

Ο Άρης, στον απόηχο του σφυροκοπήματος
 του Ήφαιστου, τις πέρλες της Αφροδίτης,
της γυναίκας του, τρυπούσε.
-Andrea Calmo, Επιστολές.

Mars at the sound of Vulcan’s hammering was piercing the pearls of his wife Venus.
-Andrea Calmo, Letters.

Χωρίς φαί και πιοτό και ο ερωτάς παγώνει.
-Τερέντιος, Ο Ευνούχος.

Sine Cerere et Baccho friget Venus
Without food and wine, love freezes.
-Terence, The Eunuch.

Κι’ όλο τον προκαλεί, και τον παρακαλεί γλυκά,
γιατί σε όμορφο αυτί εκείνη τα λόγια της αποθέτει κι όμως εκείνος ακόμη σκυθρωπός, ακόμη κατηφής, ανήσυχος, κατακόκκινος απ’τη ντροπή – και συνάμα, απ’τον θυμό, χλωμός. Έτσι αναψοκοκκινισμένον, όμως, εκείνη πιότερο τον θέλει.
Και κατάλευκον, περίσσια τον επιθυμεί - το άριστο, στα μάτια της, καλύτερο ακόμη γίνεται.
-William Shakespeare, Αφροδίτη και Άδωνης.

Still she entreats, and prettily she entreats,
For to a pretty ear she tunes her tale;
Still is he sullen, still he lours and frets, ‘Twixt crimson shame and anger ashy-pale:
Being red, she loves him best; and being white,
Her best is better’d with a more delight.
-William Shakespeare, Venus and Adonis

Λυγίζω, παραδίδομαι, το Τρόπαιο δικό σου, το μαγεμένο σου τραγούδι μόνο πάψε.
Όλα του Έρωτα τα Βέλη στα Μάτια σου κατοικούνε και η Αρμονία από το Στόμα σου σταλάζει.
Του Έρωτα Θεά, μην ταράζεις έτσι την Ψυχή μου, τη Φωτιά που καίει μην φουντώνεις και στάσου στην Αγάπη μου Ευνοϊκή.
William Congreve, Η Κρίση του Πάρη: Χορός.

I yield, I yield, O take the Prize,
And cease, O cease, th’ inchanting Song;
All love darts are in thy Eyes,
And harmony falls from thy Tongue.
Forbear O Goddess of Desire,
Thus my ravish’d soul to move,
Forbear to fan the raging Fire,
And be propitious to my Love.
William Congreve, The judgment of Paris: A Masque

Κύπρις: είναι ο Άδης, είναι ζωή αιώνια,
είναι η μανιώδης λύσσα, είναι ο πόθος ο άκρατος,
είναι ο θρήνος•
σε εκείνη είναι όλη η κίνηση,
όλη η ηρεμία, όλα όσα οδηγούν στη βία.
Σοφοκλής, Αποσπάσματα, 941.2

Cypris: she is Hades, she is immortal life,
she is raving madness, she is desire untempered,
she is lamentation;
in her is all activity, all tranquility,
all that leads to violence.
Sophokles, Fragments, 941.2

[...] η κόμη της τυλίγεται γύρω από ένα πρόσωπο
που το φωτίζει η ματωμένη γύμνια των χειλιών
της. Αντί για ένδυμα άχρηστο έχει το κορμί της. [...]
τα στήθη, στητά σαν να ’τανε γεμάτα από ένα γάλα
αιώνιο, με τις ρώγες τους στραμμένες στον ουρανό,
έως τα στιλπνά της πόδια, που κρατούν ακόμη
το αλάτι μιας θάλασσας προαιώνιας.
Stéphane Mallarmé, Το φαινόμενο του μέλλοντος.

[...] her hair, curves down with silken grace around
a face lit up by the bloodstained nakedness of her lips.
Instead of vain apparel she has a body;
[...] breasts upraised as if they were full of an
everlasting milk,
their nipples towards the sky,
to glistening legs still salty from the primeval sea.
Stéphane Mallarmé, The Future Phenomenon.

Όταν, με τα μάτια κλειστά, σ’ ένα ζεστό φθινοπωρινό
δειλινό, ανασαίνω την ευωδιά του θερμού σου
κόρφου, βλέπω να ξετυλίγονται ευτυχισμένα
ακρογιάλια που θαμπώνουν οι φωτιές από έναν
ήλιο μονότονο –
ένα νησί οκνηρό όπου η φύση δίνει
δέντρα παράξενα και φρούτα χυμώδη, γευστικά.
άνδρες με κορμιά ρωμαλέα και λεπτά.
γυναίκες που ξαφνιάζουν με το ευθύ,
αληθινό τους βλέμμα.
Charles Baudelaire, «Άρωμα εξωτικό», Τα άνθη του κακού.

When, with closed eyes, on a warm autumn night,
I breathe in deep the fragrance of your breast,
I see unrolling happy shorelines, blessed
With dazzling fires of an unchanging light –
An isle of indolence that nature supplies
With unfamiliar trees and fruits of rare
Savor; men are lean and rugged there;
The women shock one with their brazen eyes.
Charles Baudelaire, ‘Exotic Perfume’, Les Fleurs du Mal.

Ένα αληθινό μήλο είναι πιο όμορφο από ένα
ζωγραφιστό, και μια ζωντανή γυναίκα πιο
όμορφη από μια Αφροδίτη από πέτρα.
Leopold von Sacher-Masoch, Η Αφροδίτη με τη γούνα.

A real apple is more beautiful than a painted one,
and a live woman is more beautiful
than a Venus of stone.
Leopold von Sacher-Masoch, Venus in Furs.

Ήταν η Αφροδίτη που αναδυόταν από τα κύματα,
με μοναδικό πέπλο τα μαλλιά της.
Και όταν η Νανά σήκωνε τα χέρια, έβλεπες κάτω
από τα φώτα της ράμπας το χρυσό χνούδι της
μασχάλης της. [...] Οι άνδρες έσκυψαν μπρος,
με τα πρόσωπα σκυθρωπά, μαρμαρωμένα, το
στόμα τους ερεθισμένο και στεγνό. [...] Η Νανά
χαμογελούσε ακόμη, μα ήταν ένα χαμόγελο πικρό,
μοχθηρό, αδηφάγο.
 Émile Zola, Νανά.

It was Venus rising from the waves with no veil save
her tresses. And when Nana lifted her arms the golden
hairs in her armpits were observable in the glare of the
footlights. [...] The men strained forward with serious
faces, sharp features, mouths irritated and parched. [...]
Nana was smiling still, but her smile was now bitter,
as of a devourer of men. Émile Zola, Nana.

Στα δεκαεφτά της ξεσήκωσε τον θαυμασμό όλου
του εκλεκτού κόσμου, που μαγεύτηκε με αυτήν τη
νέα Αφροδίτη του δικού τους λαμπερού ωκεανού.
στα δεκαοκτώ της είδε μπροστά στα πόδια της
να μαραίνεται μια εκατόμβη αφοσιωμένων
θαυμαστών, και με συγκατάβαση δέχθηκε να
πλάσει πάλι έναν νέο Αδάμ, εκείνον που όλοι θα
κατονόμαζαν «τον ευτυχέστερο των ανδρών.
Λόρδος Βύρων, Δον Ζουάν, Άσμα 14.

At seventeen, too, the world was still enchanted
With the new Venus of their brilliant ocean:
At eighteen, though below her feet still panted
A hecatomb of suitors with devotion,
She had consented to create again
That Adam, call’d ‘The happiest of men’.
Lord Byron, Don Juan, Canto 14.

Σήκω μουσικέ μου! Την άρπα σου πάρε!
Τον έρωτά σου παίνεψε, που με έκσταση ύμνησες
κερδίζοντας τη θεά του έρωτα δική σου!
Η καρδιά μου πόθησε, η ψυχή μου δίψασε
για τη χαρά, ω! Για τέρψη θειική.
αυτήν πού κάποτε μόνο σε θεούς επέτρεπες
τώρα την εύνοιά σου σε θνητό απέδωσες.
Richard Wagner, Tannhäuser and the Song Contest on the Wartburg.

My singer, rise! Take up your harp!
Extol love, which you lauded with such rapture
that you won for yourself the goddess of love!
My heart yearned, my soul thirsted
for joy, ah! for divine pleasure:
what once you showed only to gods
your favour has bestowed upon a mortal.
Richard Wagner, Tannhäuser and the Song Contest on the Wartburg.

Σύζυγος για μένα προσεύχομαι να γίνει,
όμοια με τη φιλντισένια κόρη
Στον γάμο, έργο δικό της, παρίσταται η θεά,
και σαν σμίξαν του φεγγαριού τα κέρατα κι εννιά
φορές πανσέληνος εγίνη,
την Πάφο εκείνη γέννησε,
που στο νησί το όνομα έχει δώσει.
Οβίδιος, Μεταμορφώσεις, 10.67, 96-101.

Give me the likeness of my iv’ry maid.
The goddess graced the marriage she had willed,
and when nine times a crescent moon had changed,
increasing to the full, the statue-bride gave birth to
her dear daughter Paphos, from which famed event
the island takes its name.
Ovid, Metamorphoses, 10.67, 96-101.

Mε μάτια τσακισμένα, την κοίταζα […]
κι ήμουν σαν κάποιος που
κοιτάζοντας τη θεά με το φιδίσιο βλέμμα,
αδυνατεί να τρέξει, αν και ξέρει πως το να κοιτάζεις,
θάνατο σημαίνει.
Ω, στοιχειό! Το βάρος του έργου μου,
του δέους μου, με έπνιξε,
και ο αέρας γύρω μου αιωρήθηκε,
όπως στροβιλίζει η θάλασσα γύρω από εκείνον που
μέλλει να πνιγεί.
Robert Buchanan, «Πυγμαλίων ο γλύπτης».

With haggard eyes,
I gazed on her, my fame, my work, my love! […]
I was as one
Who gazes on a goddess serpent-eyed,
And cannot fly, and knows to look is death.
O apparition of my work and wish
The weight of awe oppress’d me, and the air
Swung as the Seas swing around drowning men.
Robert Buchanan, ‘Pygmalion the Sculptor’.

Μα κοίτα, η όμορφη Αφροδίτη φθάνει,
με μεγαλοπρέπεια περισσή,
λάγνοι Έρωτες και Χάριτες, γύρω της ακόλουθοι.
Στο χέρι το δεξί της, βεντάλια ανεμίζει:
Κοιτάξτε ουρανοί το εργαλείο αυτό,
που σκιάζει το πρόσωπο, και πνέει αεράκι δροσερό.
Κάθε ντροπή, στα μάγουλα κάθε κοκκίνισμα,
με αυτό θα κρύψει απ’ του εραστή της τη ματιά.
John Gay, H Βεντάλια, Ποίημα, Βιβλίο ΙΙ.

But see, fair Venus comes in all her state;
The wanton Loves and Graces round her wait;
In her right hand she waves the fluttering fan,
Celestian synod, this machine survey,
That shades the face, or bids cool zephyrs play;
If conscious blushes on her cheek arise,
With this she veils them from her lover’s eyes.
John Gay, The Fan: A Poem, Book II.

Είμαι η μόνη που στα ξεσπάσματά σου
ανθίσταμαι, που τιθασεύω τη φούρια σου να
πιάσεις τ’ άρματά σου, που επιβάλλω στη σύρραξη
γαλήνη και στην οργή ειρήνη;
MaffeoVegio, Το χρυσόμαλλο δέρας, 4.47-49.

Am I the only one who confronts your rages and
restrains your rushing movement to arms, imposing
calm on conflict and peace on fury?
Maffeo Vegio, The Golden Fleece, 4.47-49.

Έρωτας: Για εκείνον που είναι άπιστος,
ξέφρενος, ζωηρός,
που με τον πόνο του έρωτα μόνο παίζει,
διάλεξε μία που να είναι λάγνα, προσποιητή,
άπιστη σαν εκείνον, ξέφρενη κι αυτή.
Αφροδίτη: Μα, Έρωτα, τον Άδωνη, πώς θα τον
κρατήσω πάντοτε πιστό;
Έρωτας: Με το να του φερθείς
με τρόπο βάναυσο, σκληρό.
John Blow, Αφροδίτη και Άδωνης.

Cup. For him that’s faithless, wild and gay,
Who with love’s pain does only play,
Take some affected, wanton she,
As faithless and as wild as he.
Ven. But, Cupid, how shall I make
Adonis constant still?
Cup. Use him very ill.
John Blow, Venus and Adonis.

«Ο Αντέρως, που είναι η αγάπη για την αρετή»
Πες μου, πού είναι τα κυρτά σου τόξα;
Πού είναι, Έρωτα, τα όπλα σου [...] ;
Τίποτε σε εμέ, την κοινή Αφροδίτη δεν αποζητά
και ηδονή καμιά δεν με ξελογιάζει.
Αλλά ανάβω, σε νου αμόλυντο, της γνώσης τη φωτιά
και το πνεύμα έλκω των ανθρώπων
σε άστρα μακρινά.
Αndrea Alciato, Βιβλίο Εμβλημάτων, Έμβλημα 110.

‘Anteros, that is the love of virtue’
Tell me where are the curving bows?
Where are [the] weapons, Cupid [...] ?
Nothing in me welcomes the common Venus,
and no form of pleasure has captivated me.
But I kindle in the uncorrupted minds of men
the fires of learning,
and draw their spirits to the lofty stars.
Andrea Alciato, Book of Emblems, Εmblem 110.

Όπου συναντάς την Αφροδίτη ως μητέρα του
Έρωτα, να την ερμηνεύεις ως σαρκική ηδονή
[…]. Όπου όμως διαβάζεις ότι η Αφροδίτη και
ο Αγχίσης έχουν έναν γιό, τον Αινεία,
να ερμηνεύεις αυτήν την Αφροδίτη σαν την
αρμονία του κόσμου και τον Αινεία σαν
το ανθρώπινο πνεύμα.
Bernardus Silvestris, Commentum super sex libros Eneidos Virgilii.

[...] Whenever you find Venus as the mother of Jocus
and Cupid, interpret her as pleasure of the flesh [...];
but whenever you read that Venus and Anchises
have a son Aeneas, interpret that Venus
as the harmony of the world and Aeneas
as the human spirit.
Bernardus Silvestris, Commentum super sex libros Eneidos Virgilii.


Υπότιτλοι στα βίντεο

Το κάθε πιάτο αντιπροσωπεύει ένα στάδιο του έρωτα, με πρωταγωνίστρια την Αφροδίτη, τεκμηριώνοντας τα από τους μύθους και την ιστορία.
Περιληπτικά θα περάσουμε από τα πιο κάτω 6 στάδια:

Το Ρομαντικό ενδιαφέρον, το Αφροδισιακό, την Συνουσία, Αγαπώ, Δεσμεύομαι και την Αιώνια αγάπη.

Έχω ζωγραφίσει το κάθε σουπλά μπροστά σας, με αποσπάσματα κείμενων σημαντικών προσωπικοτήτων που έχουν γράψει για την Αφροδίτη, από τα αρχαία χρόνια μέχρι και τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Η όλη παρουσίαση του τραπεζιού αυτού είναι σαν ένα ανοιχτό βιβλίο, οι σελίδες του οποίου έχουν αντικατασταθεί από πιάτα για να τα διαβάζετε στο μεσοδιάστημα των σερβιρισμάτων.

Και αρχίζουμε από το 1ο στάδιο του έρωτα - ρομαντικό ενδιαφέρον
Αρχή με το υγρό στοιχείο – την σούπα.
Σ’ αυτό το στάδιο οι ορμόνες της ευτυχίας είναι πάνω από το συνηθισμένο. Είναι το στάδιο στο οποίο προβάλλετε όλες σας τις ελπίδες και τα όνειρά σας στον σύντροφό σας. Για εσάς, δεν έχει ελαττώματα, είναι το ιδανικό ρομαντικό ενδιαφέρον στο μυαλό σας.
Παρομοιάζω το στάδιο αυτό με την γέννηση της Αφροδίτης, θέας του έρωτα, που αναδύεται από τον αφρό της θάλασσας, καθώς ο Κρόνος ευνουχίζοντας τον πατέρα του Ουρανό, τού κόβει το ανδρικό μόριο και αυτό πέφτοντας στη θάλασσα την γονιμοποιεί. Από την ένωση αυτή προέκυψε η Αφρο-δίτη (η αναδυόμενη από τον αφρό).

Σύμφωνα με ένα μύθο η Αφροδίτη, που όταν ήθελε ήταν σπουδαία μαγείρισσα, τάιζε σούπα [Μπουγιαμπέσα/ Κακαβιά] στον Ήφαιστο τον άντρα της για να έχει την ησυχία της....όταν ήθελε να ερωτοτροπεί με τον εραστή της, τον Άρη.
Και διότι εδώ σας θέλουμε ολους πιστούς στους συζύγους σας, τουλάχιστον για απόψε, αφαιρέσαμε από την Μπουγιαμπέσα το ψάρι από την σούπα μας για το πρώτο προκαταρκτικό πιάτο. Μια σούπα ελαφριά, ιδιαίτερα νόστιμη και άνευ ενοχών, με κύριο στοιχείο το σαγηνευτικό και αρωματικό σαφράν, το μπαχαρικό του έρωτα από την αρχαία εποχή που σίγουρα λάτρευε η Αφροδιτη!

Θα σας καλωσορίσω και εγώ, λέγομαι Ευάγγελος Μωραΐτης και είμαι ο σεφ σας για απόψε. Λοιπόν το πρώτο μας πιάτο πρέπει να είναι βελούδινο και αρμονικά δεμένο γιατί είναι η πρώτη γνωριμία, η πρώτη επαφή. Γι αυτό τον λόγο έχουμε πάρει ζωμό από διάφορα θαλασσινά αλλά όχι από ψάρι, τα έχουμε φέρει σε μορφή βελουτέ, τα έχουμε σερβίρει μ’ αυτό τον ιδιαίτερο τρόπο, με το υγρό στοιχείο από κάτω και τα ρόδα, ως αρώματα και το τελείωμα του είναι με μια κρέμα μους, η απαλή πλευρά της γνωριμίας, αρωματισμένη με σαφράν το οποίο κάνει έντονες διακριτικές πινελιές. Θα τα απολαύσετε με τα χέρια πιάνοντας το πάνω μέρος του πιάτου, και θα καταλάβετε πως…

Θα το βάλετε στα χείλη και θα του ρουφήξετε.

Γεια σας είμαι η Μαρία Μασσούρα και θα είμαι ο σύμβουλος σας για το κρασί απόψε. Λοιπόν, εγώ πιστεύω στην αντίθεση στον έρωτα, εξίσου και το επόμενο κρασί με το πιάτο είναι μια ωραία αντίθεση για να αναδείξει το κάθε ένα από τα επόμενα στοιχειά. Θα αρχίσουμε με Κυπερούντα ξυνιστέρι. Το ξυνιστέρι πρωτοαναφέρθηκε σε σύγγραμμα το 1877 ως Chypro Bianko, ήταν παλιά μια ποικιλία φυτεμένη στην Κύπρο για χρόνια, παλιά ήταν για την κουμανταρία μόνον, πριν 10 χρόνια ήταν στα «φτηνά κρασιά» ενώ τώρα είναι κρασί αξιώσεων και ένα από τα καλύτερα δείγματα είναι το ξυνιστέρι Κυπερούντας. Φυτεύεται σε ψηλές βουνοπλαγιές στην Κυπερούντα, έχει μερική παλαίωση σε βαρέλια, είναι πλούσιο και παχύρευστο, αν μπορείτε τώρα να το μυριστείτε θα βρείτε τα τυπικά αρώματα λεμονιού και εσπεριδοειδών κάποιο ροδάκινο, λίγο δικό του χαρακτήρα, και στη γεύση μια ωραία επικάλυψη βουτηράτη, γεμάτη και ταυτόχρονα λεπτή.

Το πρώτο φλερτ αρχίζει.

Το Δεύτερο στάδιο το πιάτο του έρωτα είναι η περίοδος που ζούμε μέσα σε ένα σύννεφο από ορμόνες ευτυχίας - είναι αυτό που ονομάζω το Αφροδισιακό στάδιο. Ο μύθος λέει ότι η θεά Αφροδίτη έτρωγε ρίζα παντζαριού για να διατηρήσει την ομορφιά της, ενώ ένα παντζάρι προσφέρθηκε στον Απόλλωνα στο ναό των Δελφών που τότε θεωρήθηκε από το μαντείο ότι αξίζει το βάρος του σε ασήμι!
Αλλά, ας επιστρέψουμε στις τροφές που θεωρούνται αφροδισιακές, μιας και ήμαστε στο δείπνο της Αφροδίτης.
Όλοι μας έχουμε ακούσει ότι τα θαλασσινά διεγείρουν την ερωτική επιθυμία - συνδέονται με τον ερωτισμό και σας δίνει ιδέες για να βάλετε λίγο παραπάνω «μυστήριο» στη ζωή σας!

Tα θαλασσινά και ειδικά τα στρείδια, μύδια και το χταπόδι, περιέχουν στοιχεία απαραίτητα για την παραγωγή διαφόρων ορμονών, όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη.

Επίσης, αυτά τα θαλασσινά δρουν στα άκρα του αγγειακού συστήματος, προκαλώντας τη διαστολή τους και συμβάλλοντας στην καλύτερη αιμάτωση του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος. Για να περάσετε καλά απόψε.

Στο δεύτερο πιάτο, έχουμε χρησιμοποιήσει το οκαταπόδι σαν βάση, με μια διαφορετική δομή. Του έχουμε δώσει ένα ύφος καρπάτσιο, για να είναι ποιο λεπτό και να είναι πιο ευχάριστο στο μάσημα μας. Το έχουμε συνδυάσει με ένα ανατολίτικο χούμους με μελάνι σουπιάς, και έχουμε βάλει προφανώς και την ρίζα του παντζαριού που έτρωγε η Αφροδίτη.

Και τι κάνει η Αφροδίτη όταν τρώει αφροδισιακά; Προσέξετε….

Χωρίς το σπάσιμο δεν έχει μάσα…

Μετά το αφροδισιακό, τι πιστεύετε ότι θα ακολουθήσει;
Συνέχεια στα προκαταρκτικά πιάτα του έρωτα- η Συνουσία.
Σ’ αυτό το στάδιο, η αγάπη γίνεται πιο δυνατή. Είναι η ώρα της χαράς και της ένωσης.

Ας εξετάσουμε όμως πώς προέκυψε η τελική κλασική μορφή της Αφροδίτης του Σόλωνα του 1ου αι. π.χ. όπως εκτίθεται στο αρχαιολογικό μουσείο.
Στη Λίθινη Εποχή 10,000-3900π.χ., τα γλυπτά έχουν την μορφή ένωσης του φαλλού και του αιδοίου, μια από τις πρωϊμότερες ενδείξεις λατρείας στο νησί, αυτήν της συνουσίας, όπου σε αυτά απομονώνονται αυτά τα 2 όργανα. Ήταν τα πρώτα είδωλα μας.

Προχωρώντας στην Χαλκολιθική εποχή 3900-2500π.χ.. , αρχίζει δειλά-δειλά η λατρεία του γυναικείου σώματος.
Στην δε Εποχή του Χαλκού 2500-1050 π.χ. εμφανίζεται πιο έντονα το υπόλοιπο σώμα όπως στην «Γυμνή Αστάρτη» που κρατα το στήθος της με το ένα χέρι και με το άλλο ακουμπα τα γεννητικα της όργανα.

Στην Εποχή του Σιδήρου1050-310 π.χ. ξεχωρίζω σ’ ένα έργο όπου πάνω σε χρυσό δακτυλίδι ο Έρωτας κρατά από την μια ένα σύμβολο φαλλού και από την άλλη ενός αιδοίου. Αυτή είναι η ιστορία μας.

Ο ίδιος Έρωτας στην Ελληνιστική Περίοδο (310 -30 π.χ.), εμφανίζεται να είναι κλειδωμένοι σε ένα αιώνιο φιλί με την Ψυχή.
Παρατηρούμε στην πάροδο των αιώνων ότι υπάρχει μια απομάκρυνση από την ωμή απεικόνιση της συνουσίας, προς πιο εκλεπτυσμένες ερωτικές συνευρέσεις, όπου ο Ερωτισμός και η αγάπη φαίνονται να υπερέχουν.

Ναι μεν στην Ρωμαϊκή Περίοδο (30 π.χ. -330 μμ) υπάρχουν άπειρες παραστάσεις από όργια και όχι μόνον, πάνω σε λύχνους καθημερινής χρήσης διαφόρων τύπων, παρά ταύτα όμως βλέπουμε τον εκλεπτυσμό στην απεικόνιση της μορφής της θεάς του έρωτα Αφροδίτη, που ονομάζετε Κύπρις.

Οι Ιταλοί τον συνδυασμό του πιάτου αυτού, το ονομάζουν terra-mare. Έχουμε συνδυάσει couanjale δηλαδή καπνιστό χοιρινό με γαρίδες και ζωμό απ’ την γαρίδα. Όλα αυτά σε ένα κρεμώδες ριζότο. Νομίζω ο συνδυασμός θα σας κάνει να νιώσετε διαφορετικές υφές και διαφορετικές γεύσεις στην παλέτα σας.

Το κρασί με το οποίο συνοδεύεται το πιάτο σας, είναι ένα πάρα πολύ σέξυ κρασί για όσους που δεν το έχετε δοκιμάσει ακόμα, αλλά βλέπω ότι το έχετε ήδη δοκιμάσει, είναι το Ακτή του οινοποιείου Κυπερούντας, ένα καινούργιο ροζέ το οποίο είναι ενδιαφέρον γιατί αποτελείται από 80% ποικιλία Λευκάδα που είναι Ελληνική αλλά ευδοκιμεί τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο, και 20% ποικιλία μαύρο που ως τώρα το ξέραμε για το κρασί για την κουμανδαρία και την ζιβανία. Τώρα πλέον οινοποιίται. Οπότε θα απολαύσετε ένα σούπερ σέξι κρασί με ώριμα κόκκινα φρούτα, με φράουλες, λίγα κεράσια, λίγο γαρύφαλλο, λίγο κανέλλα και ταιριάζει απόλυτα με συνδυασμό θάλασσα και μπέικον, κρέας και θαλασσινά. Και επειδή είναι ροζέ και στην Κύπρο το ροζέ ταιριάζει τέλεια με την κουζίνα μας θα ταιριάζει τέλεια με τις πολλές διαφορετικές γεύσεις. Στην υγειά σας.

Έχει αποδειχθεί ότι τα περισσότερα ζευγάρια κολλάνε στο τρίτο στάδιο. Αρχίζουν να νιώθουν ότι έχουν ανάγκη από ένα διάλειμμα για να συγκροτήσουν τις σκέψεις τους.

Έχουν ήδη περάσει από το στάδιο του φλερτ, της ορμόνης, και της συνουσίας.
Διάλειμμα τώρα για προετοιμασία και φρεσκάρισμα για το επόμενο στάδιο.

Εδώ θα καθαρίσουμε την παλέτα μας, διότι θα αρχίσουμε να μπαίνουμε στα πιο βαθιά νερά του έρωτα.
Τρώγοντας αυτό το ΓΛΥΚΟ-πικρό ΛΕΜΟΝΙ σορμπέ, θα ταξιδέψουμε στα τέλη του 7ου αιώνα π.χ. στον μύθο της γέννησης του Έρωτα από την Αφροδίτη, που περιγράφεται ως «γλυκύπικρον, αμάχανον όρπετον», δηλαδή γλυκύπικρο, ακαταμάχητο πλάσμα.

Η Αφροδίτη απεικονίζεται με τα δύο δίδυμα παιδιά της αγκαλιά, δεξιά τον Έρωτα με τα βέλη του, οι βολές των οποίων είναι άλλοτε πικρές κι άλλοτε γλυκές. Αριστερά της ο Ίμερος, που φέρει μια ήπια γλυκεία επιθυμία.
Και εδώ θα φάτε …squeeze the lemon, με το γάντι.

Στο τέταρτο πιάτο, για να νοιώσετε και εσείς πιο οικεία με το προϊόν που είναι μπροστά σας, να βάλετε όλοι το γάντι σας, να πιάσετε το λεμόνι και να το πιέσετε, ώστε να πάρετε όλες τις γεύσεις που έχει. Είναι συνδυασμός από σορμπέ λεμόνι με peelings από ginger roots. Θα σας βοηθήσει να καθαρίσετε την γεύση σας για να πάτε στο επόμενο. Καλή σας απόλαυση μέχρι το επόμενο.

Squeeze the lemon.
Σ’ αυτό το 4ο στάδιο τα ζευγάρια έχουν μάθει να ξεπερνάνε τις διαφωνίες τους (μιας και έχουν καθαρίσει την παλέτα τους) και τώρα έχουν μια βαθιά και ισχυρή επικοινωνία.
Έχουν φτάσει στο «Αγαπώ».

Περιληπτικά, ο ρόλος της Αφροδίτης στο μύθο περιορίζεται στη βοήθεια των εραστών ή την τιμωρία εκείνων που απορρίπτουν την αγάπη.
Το ελληνικό ΑγαπΩ- ένα ρήμα που σε καμία άλλη γλώσσα του κόσμου δεν αρχίζει και δεν τελειώνει με το πρώτο και το τελευταίο γράμμα του αλφαβήτου : αρχίζει από το
Άλφα και τελειώνει στο

Μέσα σ’ αυτό εμπεριέχεται όλη η δύναμη του κόσμου των συναισθημάτων, ο κύκλος της αρχής και του τέλους
Και τώρα έχετε πιάσει λαυράκι, και στα Ελληνικά ξέρετε τι σημαίνει αυτό.

Το λαυράκι εδώ το οποίο σερβίρεται σαν κυρίως πιάτο, έχουμε συνδυάσει πάλι με κάποιο τρόπο το βουνό με την θάλασσα, έχουμε αλλάξει την μορφή του ψαριού, δεν έχει την κλασσική μορφή, είναι γυρισμένο προς τα μέσα όπως είναι η αγάπη από ένα σημείο και μετά, ενωμένες δύο ψυχές μαζί, αλλά επειδή ο γάμος ίσως γίνεται ποιο φλατ, είναι συνδυασμένα με τομάτα και πατάτες. Κάτι πολύ αγαπημένο.

Το κρασί που θα το συνοδεύσετε είναι ένα κλασσικό κρασί ένα κλασσικό chardonnay, είναι το Άλιμος από το οινοποιείο Κυπερούντα, ξανά φυτεμένο σε ψηλό υψόμετρο γιατί έτσι και αλλιώς πρέπει να είναι σε ψηλό υψόμετρο για να έχουμε να έχουμε ωραία κρασιά. Είναι αρωματικό, είναι βουτυράτο, έχει βαρέλι, έχει καπνό, και γι’ αυτούς που καπνίζουν η γεύση ταιριάζει τέλεια, έχει εσπεριδοειδή, έχει λευκό ροδάκινο, και είναι το τέλειο πάντρεμα με την βουτυράδα που έχει το λαυράκι και το ψήσιμο της τομάτας σε συνδυασμό με την βουτυράδα που έχει το chardonnay, που τα αγκαλιάζει όλα μαζί.

Στην 5η κλίμακα σταδίου ερωτικής ανάβασης- φθάσαμε στο στάδιο της Δέσμευσης!

Η σοκολάτα: είναι ίσως η πιο δημοφιλής ερωτική τροφή σε όλο τον κόσμο και συνδέεται για πολλούς με το ρομαντισμό και το πάθος, τα δυο κυρία συστατικά μιας δέσμευσης.

Ο Πλάτων σκιαγραφεί μια κλίμακα ερωτικής ανάβασης, που διαδοχικά καλύπτει την έλξη κατ’ αρχάς προς ένα ωραίο σώμα, μετά προς όλα τα ωραία σώματα.

Στη συνέχεια προς τις ωραίες ψυχές, κατόπιν προς τις ωραίες μαθήσεις, τις πιο εκλεκτές δημιουργίες, για να καταλήξει ότι ο πραγματικός του στόχος είναι το ιδεατώς ωραίο, η Ιδέα της ωραιότητας.
Άραγε, αναφέρεται στην αγάπη προς την ιδέα της αγάπης, παρά στην αγάπη; Την εσωτερική σε σχέση με την εξωτερική;

Βασικά για να δεσμευτεί κάποιος, πράγματι πρέπει να το φιλοσοφήσει το θέμα.

Στο προτελευταίο πιάτο, έχουμε κάνει ένα συνδυασμό θεωρητικά από τα δύο πιο πολύτιμα πράγματα που αρέσουν σε όλους μας, τον χρυσό και την σοκολάτα. Είναι βρώσιμος χρυσός τον οποίο θα γευτείτε για να το απολαύσετε 100%, επειδή έχει πολλές γεύσεις μέσα, έχει όξυνα berries, έχει παγωτό, έχει brownies, έχει καραμελωμένα nuts, συνδυαστικά όμως θα σας βοηθήσει πάρα πολύ η λιωμένη σοκολάτα που έχετε όλοι δίπλα σας, θα την περιχύσετε, θα το αφήσετε λίγο να μαλακώσει και enjoy.

Για το κρασί, συστήνω μια μπουκιά σοκολάτα, μια κουταλιά από την υπέροχη κουμανταρία της Κυπερούντας που είναι φτιαγμένη από ξυνιστέρι, ουσιαστικά it complements την έντονη γεύση της σοκολάτας, επειδή είναι ξυνιστέρι καραμελωμένο αποξηραμένο φρούτο λευκό-ξανθή σταφίδα, έχετε φουντούκι, έχετε κάτι παγωμένο γιατί είναι ωραίο το πάντρεμα που δροσίζει στην διαδικασία, δεν είναι απλά μια κόκκινη κουμανταρία.

Τελευταίο στάδιο του έρωτα, θα μιλήσουμε για την αιώνια αγάπη, happy ending.
Τσάι θα σερβιριστεί με σπιτικά πτι-φουρ, μπισκοτάκια με τα οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές, κλασικά αγαπημένα, ένα γλυκάκι σαν τον έρωτα, που επιδέχεται πολλές παραλλαγές με διάφορες γεύσεις.

Φθάσαμε στις ευτυχείς καταλήξεις, όπου ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ, περιγράφει το τι είναι αληθινή αγάπη: είναι η αγάπη η οποία δεν κλονίζεται και δεν αλλάζει απέναντι στις δυσκολίες – Αν όμως κλονίζεται και αλλάζει, τότε δεν μπορεί να είναι πραγματική αγάπη.

Ο συνδυασμός όπως είπαμε, είναι γνώριμες γεύσεις, βανίλια, κεράσι, κακάο όχι σοκολάτα λίγο πιο πικρό, και όλα αυτά τα συνοδεύουμε με ένα αρωματικό τσάι τριαντάφυλλο το οποίο θα σας θυμίσει λίγο Ανατολή. Ελπίζω να απολαύσετε όλο το γεύμα.