"Let's talk about peace over dinner" by Christina Vatsella, catalogue text for "19 mountain peaks and a dinner", 2011

 

 

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ....Σ’ΕΝΑ ΓΕΥΜΑ

LET’S TALK ABOUT PEACE…OVER DINNER

PARLONS DE LA PAIX….PENDANT LE DINER

 

 

MENU

-----------------------------------

NEST OF POUCHED EGG ON LOBSTER

OLIVE BREAD

White wine, Petris of Kyperounta, Xinisteri

-----------

LOTUS STUFFED PIGEON

Red wine, Maratheftiko, Zambartas

 

----------

WHITE CHOCOLATE PEAK

-----------

SWEET OLIVES ON CRUSHED LEMONS

---------

OLIVE-LEAF TEA

MOKA [Cypriot/Greek/Turkish/Byzantine]

COMMANDARIA ST. JOHN

 

 

 

 

 

Click to listen to audio 1. Might take a few minutes to download Click to listen to audio 2. Might take a few minutes to download Click to listen to audio 3. Might take a few minutes to download Click to listen to audio 4. Might take a few minutes to download Click to listen to audio 5. Might take a few minutes to download Click to listen to audio 6. Might take a few minutes to download Click to listen to audio 7. Might take a few minutes to download
 

 

Artists notes from the PEACE EVENT Dinner-

an interactive food performance |Let’s talk about peace…over dinner.

The Last Supper took place in the house of Mark the Cousin of Barnabas, both of whom originate from Cyprus. Mark’s mother must have cooked the last supper, a Cypriot woman, and thus dinner was most probably Cypriot cuisine. In the Last Supper, Leonardo Da Vinci made the assumption, knowing that Mark’s mother was Cypriot, that she would have laid a lefkaritiko embroidered tablecloth, from Cyprus Lefkara, similar to the one that still now exists in the Vatican. Similarly I will also place my Last Supper in a Cyprus context.

 

Saturday 9th April 2011, 8pm.

The Peace Dinner was conceived to capture a group of 19 guests that come together, to share their thoughts and beliefs on Peace, Cyprus and whatever came up during that dinner conversation.

The PEACE EVENT dinner hosted on the 9/4/2011 in Nicosia, Cyprus. 19 guests were invited for dinner to interact, and consume the “bird of the Cyprus democracy”…an excuse to talk about peace and Cyprus and wherever the conversation led them…Cathartic? Dinner by way of exorcism, ancient rite, an interactive participatory artwork that is a hybrid of performance art, installation, and happening employing food and drink as media.

The event: Waiters light the candles, while guests are greeted at Domus entrance/showroom with a small aperitif. When all arrive, then are escorted to the setting. They altogether enter, and discover the setting for the first time.

Water, Olive-bread and white wine for the first course is served prior to the guests’ arrival. Some guests know each other for a very long time, like an old friend reunion... and others are introduced for the first time. Each guest find their name written on the floor with chalk behind their chair. Once the 19 guests are settled in their seating place, the menus are given out. Double-face menu, in English and French...with a Greek heading ...and the hostess explains the simple rules, each course will be approximately 10 minutes each, waiters are instructed to take their plates regardless if they finish or not, and to please speak to each person on both of their sides. Let’s speak about peace...over dinner, wherever that leads us. The guests are asked to be themselves, to forget about the cameras facing them and the (7) hidden microphones in front of them, and to improvise. Above all to enjoy the sharing of this meal and each other’s company. and 1-2-3 action...

Meanwhile, the piece is a well-documented memory; all that has been recorded in a 4-channel video ( 3 camera recording the long dining table en-face and in which most guests either face the camera or are seen side-ways, and camera above moves back-and-forth recording the dinner, real time), as well as over 200 photographs were taken of the event, and the 7 hidden-microphone-recordings have been turned into a script, in the languages that were spoken (Greek, French and English). In other words, the guests were aware that what they will talk about will be recorded and shared with a larger audience ie turned into a script and published in a catalogue.

All the world is a Stage, the physical elements of it have long been consumed and disassembled, but what has been said has stayed forever. Dinner guests were asked to follow a protocol; to begin with talking with the guest on the right during the first course, on their left during the second course…and to eat each course within a specific time range (between 7 and 15 minutes).

 


The guests were 10 WOMEN and 9 MEN. The guest list comprised of people of different professions and personalities…as well as different nationalities, Cypriots, French, half Vietnamese, Italian, Greek, Australian, Danish…and an Austrian diplomat. All guests knew very well Cyprus, and even the foreigners, had visited and/or worked here numerous times. The spoken language was to be in French, German,  English and Greek, including the Cypriot dialect.

Note: The German language was not spoken as the Austrian ambassador arrived on the set very late. He would have been seated next to MAN 4, who is very fluent in German.

 

The seating arrangement was to place personalities that neither complimented each other nor clashed. The guest list in a way was a selection from all areas of the artist’s life. The artist/hostess has 2 central figures on each side, had it been role playing, one would be a “Judas” and the other “Jesus”. This can be read in Audio 4. On either ends of the table sit 2 groups, the one mostly exchanges jokes (Audio 1) and the other group have a discussion on “I do not forget”, the slogan that is described on the plates (Audio 7). Each Audio has its own central discussion, each is unique. For instances,  Audio 5 covers a wide range of subjects, from Middle East issues to Moroccan cuisine, to a more intimate discussion on Famagusta and moving on. A late comer ambassador arrives as shooting had already begun, and he is asked to wait for the filming to finish before he joins in…

The setting of the Peace Dinner is intentionally formal, decoration, luxury and refinement contrasted to a stripped away warehouse.

The Table, nine meters long, is not only reminiscent of “The last Supper” but on Cyprus feasts and even the UN conference table.

Long ivory-white table-cloth made out of exquisite linen, napkins folded simply under forks, gleaming candles, silver appointments, formal setting. Exquisite hand-crafter wooden chairs, the same chairs, are also at the presidential palace dining room, designed by Pambos Savvides, the furniture designer on the island,  a most historic design figure. Flower arrangements to follow the flag colors. The lighting comes through the window pane from outside, to give added perspective, a mixture of day-light + nightlight. The extra candles to give an extra glow... A formal dress code was given, ladies in black, gentlemen with a dark suit and shirt. The furniture had all been made in this factory, classic, handmade, reflecting an era long gone. Guests served by 4 waiters dressed in formal white wearing white gloves and black-bowties (seen standing behind the table facing the camera).

Serving the Unexpected: Food as a medium. Food as a symbol of peace.

For the first course: A bowl with the handwritten slogan "Den 3exno" Do not forget all around its periphery.. 1st course eggs.

For the second course: Hand painted 19 mountain peaks of the Pentadactylos Mountain Range are depicted on the plates, with each peak written in Greek, its peak height as well as the slogan "Den 3exno" Do not forget, 2nd course squab (ie pigeon/dove).

 

For the third course- desert: On the plates here, is a handpainted outline of the Pentadactylos Mountain range, with the handwritten name of the mountains in Greek and Turkish in the centre. Served on these plates is the white chocolate peak made from the remnants from the Pentadactylos Mountain Range edible chocolate sculpture, (that was 60x60x1000cm, 2010 in the Bank of Cyprus Culture Centre 2010)…

 

For the 4th course- desert again: Sweet olives, (as seen in video “Sweet Olives”) served on a bed of crushed lemon sorbet.

Drinks: Serve wines from Cyprus …/ Koumantaria for desert / Turkish or Greek coffee / Tea leaf tea.

 

Each stage is symbolic to the history of Cyprus, just as pigeon is a universal symbol of peace but also is the Emblem of the Republic of Cyprus is the dove carrying in its beak an olive branch. The dove, is now placed on a plate with sweet-peas. So the main course a whole pigeon , which also is a retro meal (on a retro slogan plate). For some it may even recall a certain taste or feeling from past grandmothers recipe…

and the morning after, Sunday April 10th 2011

Plates stacked, remnants from main dishes of some guests that arrived late, and wine/coffee/coumandaria glasses still on table. Some olive stains on the chair and the floor.

Art-on-line via Facebook:

The thought process of the preparation of a Peace Event dinner has been uploaded on facebook on a daily base, via 3 “Food diary albums” whereby the viewers can be involved.

 

 

   

 

 

 

 

 

Read transcripts of dialogues by clicking on numbers:  1 2  3  4  5  6  7

 

 

 

LET’S TALK ABOUT PEACE

Dinner – April 9, 2011

 

AUDIO 1.wav

 

[00.00]

Preparation sounds and voice of Lia Lapithi giving instructions on how microphones work. Camera man prepares to start taping, asks MAN 1 to perform some hand gestures to ensure dolly and camera arm are operating properly, clapper falls.

 

[00.04]

HOSTESS: What I recommend is if you could possibly speak to the people on your right and the people on your left. So, on the first plate you speak to the people on your right and then the second plate on your left, accordingly

[00.39]

WOMAN 1: Κ- [WOMAN 2], τώρα θυμάμαι που σε είδα την τελευταία φορά...

WOMAN 2: Στης Λίας.

WOMAN 1: Στης Λίας, στις  26... ναι

 

[00.51]

Lia gives further instructions on duration of courses

WOMAN 2: Does she [Lia] prefer a language?

WOMAN 1: ‘Αν καταλαβαίνουμε όλοι ελληνικά, μπορούμε όλοι να μιλήσουμε ελληνικά... Αν καταλαβαίνουν κάποιοι αγγλικά...

WOMAN 2: Εντάξει, επειδή... [inaudible, possibly referring to the table’s occupants] [01.03]

WOMAN 1: Ναι, αλλά δεν θα μιλούμε... έν’να μιλούμε μεταξύ μας

MAN 1: ... μπορούμε να μιλάμε ελληνικά και σε κάποιες φάσεις να κάνουμε ‘switch’... Εε, η Μ- [WOMAN 3];

WOMAN 2: Ελληνόφωνη.

MAN 1: Μιλάς ελληνικά, εν’έτσι;

WOMAN 3: [inaudible affirmative]

MAN 1: Και ο κύριος δίπλα;

WOMAN 3: Βέβαια... και τούτος, και ο παραδίπλα μιλά ελληνικά

MAN 1: Και ο παραδίπλα ελληνικά... εντάξει είμαστε όλοι ελληνόφωνοι

WOMAN 1: [instructing] Τα μενού εκτός πιάτα. Βαλτά στο πλάι. Πιάσ’το μενού Δ- [MAN 1], και βάλτο στο πλάι.

WOMAN 2: [Mock gasp] χμμμ... Οδηγίες;

WOMAN 1: [smiles] Εντάξει, καθαρά πράγματα

MAN 1: Καθαρά πράγματα... καθαρά… ‘Εν καθαρό.

WOMAN 2: [inaudibly reading something]

MAN 1: [smiling] Λοιπόν...

[01.42]

MAN 1: Ήταν ο Μωυσής, και έπαιζε γκολφ μαζί με έναν γέρο... sorry, ήταν ο Χριστός... Ο Χριστός, ο Μωυσής και ένας...

WOMAN 1: Γέρος.

MAN 1: Γέρος, και έπαιζαν γκολφ.

WOMAN 1: Γκολφ με την γκολφ.

MAN 1: Με την γκολφ. Και...φακκά ο Μωυσής της μπάλας, και πέφτει σε μια λίμνη. Κάνει έτσι ο Μωυσής [gestures] και σηκώνεται το νερό, περπατά ο Μωυσής μέσ΄την λίμνη, πιάνει την μπάλα, βγαίνει έξω, βάζει την, ‘τάνκ’, παίζει την... και μπαίνει μέσ’την τρύπα.

Έρχεται η σειρά του Χριστού, χτυπά της μπάλας, ξαναπέφτει μεσ’το... μεσ'την λίμνη. Πηγαίνει ο Χριστός πάνω από το νερό, βρίσκει την μπάλα, χτυπά την μπάλα και πηγαίνει μεσ’την τρύπα.

Έρχεται η σειρά του γέρου... Χτύπα την μπάλα ο γέρος, πάει πάνω να πέσει μέσα στο νερό, πετάσσεται ένα ψάρι, τρώει το μπαλάκι… Όπως πάει να βουτήξει το ψάρι, περνάει ένας αετός από πάνω, πιάνει το ψάρι, φεύγουν μαζί με το ψάρι. Όπως επέταν, αρχίζει να σπαρταρά το ψάρι, πέφτει που’τζεί πάνω, κάτω - πέφτει πάνω στον έδαφος, σπαρταρά το ψάρι, πέφτει το μπαλάκι έξω, όπως σπαρταρούσε, χτυπά και με τον ούρο του – ‘τούκ’ και πάει και πέφτει μέσ΄την τρύπα! Και γυρίζει ο Χριστός και λαλεί «Άντε ρε μπαμπά, είπαμε να παίξουμε αλλά δεν υπερβάλλεις λίγο;» [Giggles]

WOMAN 2: ‘Στην δική μου την έκδοση στ’αγγλικά, Moses turns to Jesus and says, ‘Are we gonna play golf or are we going to fuck around?’ [laughter]

WOMAN 1: Καλό, πολλά καλό…

[3.24] [plates and cutlery tinkle, dining sounds]

MAN 1: Καλή όρεξη

WOMAN 1: Καλή όρεξη

WOMAN 2: Ναι, it’s very nice...

WOMAN 1: Poached egg...

MAN 1:  Νάμπον τούντο το πράγμα δαμέ;

WOMAN 2: Poached egg on lobster

MAN 1: Hmmm...

WOMAN 1: Αστακός

MAN 1: Interesting

WOMAN 1: Ναι, ενδιαφέρουσα γεύση. Ασυνήθιστο πράγμα.

MAN 1: Είναι το ψάρι από το προηγούμενο ανέκδοτο;

WOMAN 1: Ποιο ψάρι; Τι μου λες; Δεν πιάσαμε τες πετσέτες να τες βάλουμε μες τον [inaudible] … [referring to napkins]

[Eating sounds]

[4.04]

WOMAN 1: Δεν κατάλαβα, τι μου είπες πριν;

MAN 1: Το ψάρι από το προηγούμενο ανέκδοτο;

WOMAN 1: Ε, όχι – αφού ήταν αστακός, λέμε…

[Brief silence]

MAN 1: Ah...

WOMAN 1: [laughs]

MAN 1: Καλό

[Eating sounds]

[4.22]

WOMAN 1: Έχει χάζι που ακούμε τούτα τα πιατάκια

[4.30]

MAN 1: Εν μακριά το πιάτο μου

WOMAN 2: [Giggles]

WOMAN 1: Ναι, είναι

MAN 1: Lovely κρασάκι, thank you... ‘Cin-cin

WOMAN 1: Στην υγεία σας, καλώς βρεθήκαμε…

[Toasts all around the corner of the table]

[Eating sounds and laughter]

[4.58]  

WOMAN 1: Δ- μου, θα βάλω την πετσετούλα μου έτσι διαφορετικά. Θα την βάλω πάνω το φόρεμα μου, διότι έχουν κάτσει πίσω μου και [inaudible] να μην πάθω ατύχημα

MAN 1: Μμμμ…

WOMAN 2: It’s not very often you have to eat with a knife and fork from a bowl. Μόλις τώρα αντιλήφθηκα γιατί δυσκολεύομαι

MAN 1: Δύσκολο

[5.25]

WOMAN 1: Το ανέκδοτο με τα δυο αγοράκια, είπα σας το;

WOMAN 2: No

WOMAN 1: Δυο αγοράκια κατουρούσαν στην τουαλέτα. Τζαι λέει το ένα του άλλου:

«Μα, το πράμα σου, εν’διαφορετικό που το δικό μου. Λείπει μια μικρή πετσούλα…»

«Ναι,» λέει του, «έκαμα περιτομή.»

«Αα,» λαλεί του, «τι σημαίνει τούτο;»

«Σημαίνει ότι έκοψαν μου μια μικρή πετσούλα που ήμουν μωρό.»

«Πόσων μωρό ήσουν;»

«Πρέπει να ήμουν δυο ημερών – έτσι μου είπε η μάμμα μου, τουλάχιστον.»

«Αχ, παναγία μου! Πόνεσες;»

«Πρέπει να πόνεσα, εκάμα να περπατήσω ένα χρόνο.»

WOMAN 2: [laughs] That’s very cute...

[Eating sounds]

MAN 1: Ήταν ο Άγιος Πέτρος στον Παράδεισο, και σε κάποια φάση ήθελε να πάει τουαλέτα. Και φωνάζει του Ιησού και λέει του, «Μπορείς να μου φυλάξεις λίγο την πόρτα ώσπου να πάω και νά’ρθω;»

Τέλος πάντων, φεύγει ο Άγιος Πέτρος και στέκεται ο Χριστός στην είσοδο τζαι ξαφνικά θωρεί έναν γέρο τζ’έρχεται πάνω σ’ένα γάιδαρο μαζί με τα εργαλεία της ξυλουργικής του, αυτά και λοιπά… Λοιπόν, έρχεται προς τον Χριστό…     

WOMAN 2: [smiling] I know it

MAN 1: You know it?

WOMAN 2: I’m sorry, keep going...

MAN 1: Λοιπόν, πλησιάζει τον, και λέει του ο Ιησούς: «Ποιος είσαι εσύ;»

Λέει του, «Εγώ είμαι ο Joseph. Το όνομα μου στα αγγλικά είναι Joseph αλλά δεν έμενα ούτε Αγγλία ούτε Αμερική. Είμαι χρόνια στον επάγγελμα της ξυλουργικής.»

Λέει του, «Ναι;» ο Χριστός. Λέει του «Ναι! Αλλά δεν είμαι γνωστός, ο γιος μου είναι πολλά γνωστός…

[Giggling]

MAN 1: «Δεν ήρθε στον κόσμο ‘the natural way’, με τον συνηθισμένο τρόπο, οπόταν είναι… Αλλά όλος ο κόσμος μιλά γι’αυτόν»

Οπόταν γυρίζει ο Χριστός, θωρεί τον καλά, καλά και λέει του «Πάτερα;;;»

Τζαι γυρίζει ο γέρος και λέει του, «Pinocchio

[Laughter]

WOMAN 2: Επτά λεπτά ήταν είδη; [referring to end of first course]

MAN 1: χμμμ; Πέρασαν τα επτά λεπτά;

WOMAN 2: Έτσι μου φαίνεται

WOMAN 1: Εν’να κάνουμε ώρα στο επόμενο νομίζω

WOMAN 2: That’s OK: I did all right

MAN 1: It was quite good

WOMAN 2: Έρχομαι από μεγάλη οικογένεια οπού αναγκαστικά έμαθα να τρώω γρήγορα

[8.17]

MAN 1: Ξέρεις γιατί ο Χριστός πρέπει να ήταν Έλληνας;

WOMAN 2: ΟΚ, I know this one... Υπάρχουν τέσσερις λόγοι:  

MAN 1: OK

WOMAN 2: Ah, έζησε με τους γονείς του έως τα 30 του. Έπιασε την δουλεία του πατέρα του. Η μάνα του νόμιζε ότι ο γιος ήταν… the son of God

MAN 1: Ο γιος της ήταν θεός

WOMAN 2: And the fourth one... I keep forgetting

MAN 1: Εκείνος νόμιζε ότι η μάνα του ήταν παρθένα

WOMAN 2: Σωστά!

MAN 1: Και γιατί ο Χριστός πρέπει να ήταν μαύρος;

WOMAN 2: OK, no... No, I don’t know that one

MAN 1: Let me rephrase... Πρέπει να το θυμηθώ. Πρώτος λόγος είναι διότι αποκαλούσε ούλλους ‘αδέλφια μου’. Ο δεύτερος είναι διότι δεν είχε μόνιμη δουλεία ποτέ του… Τζαι ο τρίτος…. Εν’ αθυμούμαι...

[Silence]

[9.16]

MAN 1: Δεν θυμούμαι τον τρίτο λόγο… [Loud laughter from another part of the table]

Anyway, ήταν...

WOMAN 1: Εν ενδιαφέρων όμως διότι εv ‘universal’, τελικά

MAN 1: Ναι...

WOMAN 2: I can’t remember any of my jokes, [inaudible]

WOMAN 1: Την κυρία που έκανε την διαθήκη της, ξέρετε το;

WOMAN 2: No...

MAN 1: Όχι…

WOMAN 1: Μια κυρία στο Λονδίνο αποφάσισε να κάνει την διαθήκη της. Πάει, λοιπόν, στον δικηγόρο και λέει του, «Κοίταξε να δεις, να αφήσω την περιουσία μου στις κόρες μου, αλλά έχω δυο requests. Θέλω όταν πεθάνω να με αποτεφρώσετε, και τις στάχτες μου να τα ρίξετε μες στα Harrods

MAN 1: ΟΚ…

WOMAN 1: Και ο δικηγόρος λέει «Μα, γιατί;» και λέει, «Για να σιγουρευτώ ότι οι κόρες μου θα με επισκέπτονται τουλάχιστον δυο φόρες την εβδομάδα!»

WOMAN 2: Το μόνο τελευταίο αστείο που άκουσα που ήταν πραγματικά αστείο ήταν: ένας Πορτογάλος, ένας Ιρλανδός, ένας Έλληνας και ένας Γερμανός… είναι κλασσικό… στα αγγλικά... they walk into a bar. Οπότε, it’s like the classic ‘a guy walks into a bar’ joke. So all these guys walk into a bar... and the German pays.

WOMAN 3: [laughs]

[silence] [10.33]

WOMAN 2: I thought it was hilarious!

WOMAN 1: I’m sorry, I missed something...

WOMAN 2: A Portuguese, an Irishman, a Greek and a German walk into a bar...

WOMAN 1: OK...

WOMAN 2: And the German pays

WOMAN 1: [gasps, then smiles] ... How strange

MAN 1: [laughs]

WOMAN 1: For the German to pay...

WOMAN 1 & MAN 1: [laugh]

WOMAN 2: It’s a really recent joke...

[laughter]

WOMAN 1: OK, I have another one for you... Four Catholic ladies...

WOMAN 2: Well, if we’re starting in English, I can go all night!

MAN 1: OK, we can switch

WOMAN 1: Four Catholic ladies are talking... are having tea. One of them says, ‘You know, my son is a priest, when he walks into a room, everyone says, “Father”.’

The other one goes: ‘My son is a bishop and when he walks into a room, everyone says...’

Hmmm... I can’t remember – what do you pronounce a bishop? Your Honour? Your Excellence?

WOMAN 2: Your Holiness?

WOMAN 1: Your Holiness...

Whatever, the third one says ‘My son is a cardinal. Whenever he walks into a room everyone says, “Your ... [inaudible] ...”.’

Whatever... The fourth woman is in silence. ‘Well?’ The others say. ‘Well,’ she says, ‘my son is very good looking. He’s six-foot-two and he’s a male stripper. When he walks into a room, everybody says “Oh my god!”’

[inaudible] [12.22]

WOMAN 1: Συγγνώμη;

WOMAN 2: Have you eaten off the plates before?

WOMAN 1: Yes, I have. They’re professional plates; they’re proper plates

WOMAN 2: Ναι, ναι...

WOMAN 1: They are cooked, they are perfect.

WOMAN 2: Oh no, they’re china?

MAN 1: Αρέσκει μου που γραφεί…

WOMAN 2: What did you get today?

MAN 1: I have Αλονάγρα

WOMAN 2: Εγώ έχω Καντάρα

MAN 1: Είσαι Καντάρα?

WOMAN 2: Ναι, είμαι Καντάρα. It’s like swap cards...

WOMAN 1: I get Orga. You get Alonara

MAN 1: Alonaaa- ... Alonarga...

WOMAN 2: Έχω πάει Όργα

WOMAN 1: ‘Όργκα’

MAN 1: Όργκα [Όργα] Λιβερά…

WOMAN 1: Είναι Όργα αλλά στην Κυπριακή είναι ‘Όργκα’

MAN 1: Με ένα ‘ι’ θα γίνει όργια

WOMAN 1: Ξέρεις ποια έχει σπίτι στην Όργα;

MAN 1: Η Μ-; Όχι… ο Σ-

WOMAN 1: Η Α-. Ξερεις την Α-;

WOMAN 2: Ναι

WOMAN 1: Ah, you know A-

WOMAN 2: Yes

WOMAN 1: Her mother, she bought this...

WOMAN 2: I spent a summer there

WOMAN 1: You have? Lovely...

WOMAN 2: It’s a heartbreaking place to visit. Have you been?

WOMAN 1: I haven’t been to the occupied territory yet

WOMAN 2: Να σας πω την ιστορία;

WOMAN 1: Ναι βέβαια

WOMAN 2: Είναι από τους καλυτέρους μου φίλους   

MAN 1: ΟΚ

WOMAN 2: Το εβδομήντα-κάτι… αρχές, αγόρασαν αυτό το σπίτι

WOMAN 1: Η μαμά της

WOMAN 2: Και ο μπαμπάς της… They’re [profession]

MAN 1: What’s the name of the family again?

WOMAN 2: S–

WOMAN 1: Η Α- είναι [profession] και διδάσκει στο [university]. Δεν την γνώρισες σπίτι μου καμία φορά;

MAN 1: Εεε…

WOMAN 1: Μπορεί να μην έτυχε

MAN 1: Πρέπει να την γνώρισα, φατσικώς, μπορεί….

WOMAN 2: Οπότε… Το αγόρασαν νομίζω αρχές του εβδομήντα

MAN 1: Το ‘72;

WOMAN 2: Περίπου… Ήταν έναν ερείπιο το σπίτι… Έχεις πάει ξανά στην Όργα; Ξέρεις περίπου που είναι;

MAN 1: Το χωριό μου ήταν δίπλα δηλαδή, το Διόριο είναι δίπλα από την Όργα Λιβερά

WOMAN 2: Οπότε ξέρεις την περιοχή…

WOMAN 1: Ο Δκιόριος, Δ-…

MAN 1: Sorry, o Δκιόριος…

WOMAN 2: Δεν μπορώ… Καλαμαρίζω επειδή έμαθα ελληνικά στην Αυστραλία Α-, και η μητέρα μου ήταν Ελληνίδαε-… Οπότε θα με συγχωρέσετε κάποτε

MAN 1: Σωστό

WOMAN 1: Η μητέρα σου είναι Ελληνίδαε-;

WOMAN 2: Ήταν

MAN 1: Από που;

WOMAN 1: Και ο πατέρας σου;

WOMAN 2: Ο πατέρας μου κύπριος, από Πελοπόννησο Π- η μητέρα μου

WOMAN 1: Που στην Πελοπόννησο Π-;

WOMAN 2: Ο παππούς μου από την ΠάτραΠ-, η γιαγιά μου από την Α-, και η μητέρα μου…

WOMAN 1: Έχω πάει στην ΑκραταΑ-

WOMAN 2: Ναι; Η μητέρα μου γεννήθηκε στην ΑθήναΑ-, και πήγε Αυστραλία το πενήντα-κάτι Στα τέσσερα της… [mutters] How long has it been since I tried to eat quail...?

Οπότε ήταν έναν ερείπιο σπίτι στης άκρες του χωριού, ένα πανέμορφο πράγμα. They’re just this amazing family, who’ve taken their children to various places. Προηγουμένως, η  οικογένεια ήταν [country]. They had to leave when the war broke out. So they get to Cyprus, they find a beautiful house by the sea. It’s a nice place to settle down. Αρχές του εβδομήντα... Άρχισε η ανακαίνιση… 

WOMAN 1: Πριν την εισβολή

MAN 1: Ναι, πριν

WOMAN 2: Ναι πριν την εισβολή… Και τελείωσε το…. Νομίζω, Ιούνιο του ’74

MAN 1: Ααα…

WOMAN 1: Μάνα μου, ρε… Ήντα κρίμα;

WOMAN 2: June or May του ‘74 έπιασαν τα κλειδιά. Και είναι ένα καταπληκτικό σπίτι… Ποτέ δεν μπορείς να πεις ‘καλό’ η ‘κακό’ επειδή πέφτει στο συγκεκριμένο το άτομο για το πως νιώθει γι’αυτά τα πράγματα… Ήταν στην άκρη του χωριού και πάνω σ’ένα τεράστιο λόφο. 

WOMAN 1: Ωραία

WOMAN 2: Στην γωνιά, ας πούμε όχι μέσ’την μέση του χωριού… and you had to go up a hill. And it was like a little collection of houses, like a settlement-type thing, τέσσερα η πέντε σπιτάκια, ας πούμε, που είχαν σχέση με την γη. Ο κόσμος που έμενε εκεί δούλευε την γη

[16.18]

MAN 1: Μάλιστα

WOMAN 2: Τελείωσαν την ανακαίνιση, έπιασαν τα κλειδιά. Το ‘73 ήταν έγκυος η μητέρα της Α--. And she got airlifted out pregnant out of Cyprus – out of Kyrenia by the British. Το σπίτι, το κλείδωσαν, έβαλαν μια βρετανική σημαία στο… στο-

MAN 1: Κάγκελο

WOMAN 2: Στο κάγκελο, ευχαριστώ… They just had to leave. Και, τυχαία επειδή είχαν κάποιες σχέσεις με τες αρχές, τους βρετανικούς, κάποτε, κάποτε πέρασαν, να τους πουν, μονό να τους πληροφορήσουν, «Παιδιά, το σπίτι σας δεν κατοικήθηκε.». Δεν κατοικήθηκε…

WOMAN 1: Έτυχε, δηλαδή…

WOMAN 2: Έτυχε επειδή ήταν στις άκρες του χωριού

WOMAN 1: Ήταν απόμακρο

WOMAN 2: Uh-huh... Οποιοσδήποτε βρέθηκε. Ας πούμε υπήρχαν κάποιους στρατιώτες που έκατσαν πιο πάνω, επειδή υπήρχε… There was a spring, a source of water further up the hill, so some soldiers settled up there.  But no one ever moved into it.

[17.19] 

Οπότε, το 2003… Η οικογένεια είχε φύγει από την Κύπρο για να μην επιστρέψουν ποτέ. Η Α- τελείωσε το σχολείο της, αλλά  η οικογένεια, όταν αποφοίτησαν τα παιδιά… They were so stressed and completely overwrought by this experience – είχαν την Κύπρο σαν την χώρα τους – they just left. To 2003, η Α- κατάφερε να βρει τα κλειδιά και πήγε. Μόνο το 2003… πριν … a couple of people kept visiting just to...

WOMAN 1: Που βρήκε τα κλειδιά;

WOMAN 2: I don’t know. This I don’t know. Αλλά κατάφερε να βρει τα κλειδιά, νομίζω τα έδωσαν σε κάποιους που έμεναν στην άλλη μεριά…

MAN 1: Μπορεί και να ήταν αντικλείδι

WOMAN 2: So there was a little bit of συντήρηση, για να μην πέσει τελείως, αλλά ήταν ερείπιο όταν το βρήκε το 2003. And she went back every weekend… Ενώ μπορούσε με το διαβατήριο να πάει όποτε ήθελε… Και εγώ στο 2003 [πήγα πρώτη φορά], ενώ είχα Αυστραλέζικο διαβατήριο και μπορούσα να πάω όποτε ήθελα

WOMAN 1: Θα μπορούσες, ναι

WOMAN 2: I don’t want to... O γκόμενος μου Κύπριος, όλοι  η παρέα μου Κύπριοι. Εγώ να έχω το δικαίωμα να κάνω κάτι που δεν έχει ο υπόλοιπος ο κόσμος το δικαίωμα να κάνει

WOMAN 1: Ναι

[18.41]

WOMAN 2: Δεν θέλω να το κάνω. Αν δεν μπορώ να το κάνω για λόγους [inaudible] [18.48] … δεν το θεωρώ σαν ευκαιρία

MAN 1: Εσύ επήγες τελικά;

WOMAN 2: Μμμμ!

MAN 1: Ποτέ πήγες;

WOMAN 2: Το έσασε το σπίτι, σιγά σιγά, με τα δικά της τα λεφτά… φασούλι, φασούλι… Just went, fixed this up... Ευτυχώς που είχε-

WOMAN 1: Did she hire locals to fix it?

WOMAN 2: She had a guy in a village from when the parents were there

WOMAN 1: OK

WOMAN 2: And he used to go and help her... And, um.... Ναι – I went in the summer and it was beautiful and it was horrible and it was beautiful and it was horrible and it was beautiful

MAN 1: Why is this?

WOMAN 2: Because....

MAN 1: It’s always confusing.

WOMAN 1: Controversial

WOMAN 2: The specific place... Από την μια το χωριό της Όργα είναι όλοι έποικοι, οπότε έχει αυτή την αίσθηση… δεν έχει καμία σχέση με την Κύπρο – όπως θα έλεγα και για την Πέγεια επίσης, ότι δεν έχει καμία σχέση με την Κύπρο…

WOMAN 1: It’s more like a British...

WOMAN 2: Είναι η καινούργια Κύπρος, ας πούμε. Πρέπει να μάθεις μια καινούργια χώρα, και να συνηθίσεις μια καινούργια πραγματικότητα. Εντάξει, όπου και νά’σαι πρέπει να συνειδητοποιήσεις ακριβώς εκεί που είσαι… Αλλά με την Όργα, κάθεσαι σε ένα τόπο που ευτυχώς που δεν αγγίχθηκε…That time never touched. You are back in time; you are back in a time where you’ve got this incredible view... Over the Pentadaktylos, down towards the sea... It’s breathtaking and wonderful  

WOMAN 1: Που ακριβώς είναι η ‘Ορκγα;

WOMAN 2: Προς το Κορμακίτη. It’s on the Cape of Kormakiti heading out-

MAN 1: Κορμακίτη

WOMAN 2: About five minutes away from the tip. Εντάξει, 10 λεπτά με το αυτοκίνητο

WOMAN 1: Δηλαδή εν’πιο δυτική Κύπρο – δυτικά από τον Πενταδάκτυλο  

MAN 1: Εν ο δρόμος προς την Μύρτου, Διόριος, Μόρφου, Όργα-Λιβερά. Στο ακρωτήρι Κορμακίτη…

WOMAN 2: Βασίλεια, επίσης…

MAN 1: Βασίλεια, επίσης

WOMAN 2: Υπάρχει ένα μικρό πέρασμα…

MAN 1: Πέρασες από το πέρασμα πάνω στους βράχους – πάνω στο βουνό; Εν έτσι το βουνό, ρε Μ- [WOMAN 1], τζαι έχει ένα όπως τη [inaudible – poss. 'γαϊδουρόστρατα’?] [21.12] που είναι ακριβώς πάνω στο βουνό, και από κάτω είναι κρεμμός και θάλασσα. Και πάει χιλιόμετρα. Εγώ τον έκαμα με τον Σάββα, μια φορά

WOMAN 1: Έν επήγα κατεχόμενα, ξέρεις…

WOMAN 2: Why???

MAN 1: Εγώ πήγα

WOMAN 2: Εν η χώρα σου…

WOMAN 1: Ξέρεις γιατί; Εγώ έχω εικόνες. Ο μπαμπάς μου είναι από την Κερύνεια  – συγκεκριμένα από τον Άγιο  Επίκτητο -. Όταν έγινε η εισβολή, κάμναμε διακοπές στον Άγιο Αμβρόσιο. Έχω απίστευτες… Ήμουν έξι χρόνων… Ήμουν αρκετά μεγάλη για να έχω εικόνες στον μυαλό μου… Εεε… Έζησα έτσι μιαν πολλά άσχημη κατάσταση την ημέρα που έγινε η εισβολή, παραθερίζαμε με παρέα στον Άγιο Αμβρόσιο.

Και ξαφνικά ξεκίνησαν να βουίζουν η σειρήνες, τζαι να βλέπουμε από την παραλία τα πλοία να έρχονται. Τα τουρκικά πλοία… Τούρκικες φρεγάτες. Αμέσως, άρον-αρον πιασαν μας να φύγουμε, ο μπαμπάς μου λόγο της δουλειάς του – που ήταν αστυνομικός  – εκκάλεσαν τον για καθήκον. Οπότε η μάμμα μου τώρα, μαζί μου έμεναν τζαι το αγέννητο αδέλφι μου. Έπρεπε να εξαφανιστούμε τζαι πήγαμε στον 'Ομοδος στην εισβολή. Το οποίο ήταν άλλη ζωή, άλλη εικόνα, άλλος πλανήτης στο 'Ομοδος.

MAN 1: Εντελώς… [22.47] απομονωμένος και πολλοί λίγους κατοίκους, δεν είναι;

WOMAN 1: Ναι. Ούτε που θυμούμαι πόσον καιρό κάτσαμε 

MAN 1: Όπως εμείς πήγαμε στα Ανάγεια…

WOMAN 1: Ναι

MAN 1: Τζαι βλέπαμε τα αεροπλάνα να βομβαρδίζουν που πάνω, και εμείς τρέχαμε μέσα στους ελαιώνες και στις πορτοκαλιές για να κρυφτούμε επειδή έσυρναν [inaudible] [23.09] ... αλλά εν έζησα τούτο που λες εσύ. Έζησα διαφορετικά πράγματα…

WOMAN 1: Τζείνο που θυμούμαι σε κάποια φάση επιστρέψαμε στην Λευκωσία… Τζαι θυμούμαι ότι μαζεύτηκε η γειτονιά μέσα σ’ένα υπόγειο της γειτόνισσας μας. Το οποίο υπόγειο που έπαιζα, ξέρεις; Έπαιζα με τες γειτονοπούλες μου… Τζαι θεωρούσαμε ότι ήταν το – τζαι ήταν έτσι κάποιο μυστικό, ήταν σκοτεινό, ήταν υγρό… Τζαι ξαφνικά τζείνο το υπόγειο ήταν η σωτηρία μας, διότι ακόμα ήμασταν μέσα, ας πούμε τέσσερις  η πέντε οικογένειες τζαμέ στην γειτονιά. Τζαι ακούγαμε ‘μπάμ-μπάμ’, ‘μπουμ’… Ξέρεις, διάφορα…

Αλλά είναι απίστευτο οι εικόνες στον μυαλό μου που τζείν΄την εποχή

WOMAN 2: Συγγνώμη που σε διακόπτω… αλλά, μη πηγαίνοντας…

MAN 1: Κατεχόμενα;

WOMAN 1: Ξέρεις γιατί θέλω να πάω;

WOMAN 2: Ναι… τι ακριβώς; Ας πούμε το παρελθόν  είναι κάτι τελείως διαφορετικό από το μέλλον και το …

WOMAN 1: Εντάξει, αν σου πω ειλικρινά…

WOMAN 2: Uhuh...

WOMAN 1: Θέλω να πάω…

MAN 1: Αλλά εν ταλαιπωρία, εν’ναι; [referring to the main dish] [24.14]

WOMAN 1: Τζαι εv θέλω να πάω να δω το σπίτι της γιαγιάς μου...

MAN 1: …δουλεύκουμε την αντοχή μας... [again referring to the main dish]

WOMAN 1: ...ή να πάω να δω την τάδε παραλία, ή  ξέρω εγώ τη…

WOMAN 2: Δεν εννοώ…

WOMAN 1: Όι. Εγώ θέλω να πάω… για μένα το πιο σημαντικό από όλα… Εγώ θέλω να πάω στα σπίτια της Ρήγαινας, θέλω να πάω στο Βουφαβέντο

MAN 1: Αα, επήγα πάνω…

WOMAN 1: Θέλω να πάω στο Bellapais. Θέλω να δω την πολιτιστική μας κληρονομιά –

WOMAN 2: Ακριβώς τα ιδία πράγματα που ήδη έχω δει εγώ

WOMAN 1: - που νιώθω ότι υστερούμε… Υστερήθηκα

WOMAN 2: Αλλά υπάρχει μιαν εύκολη …

WOMAN 1: Διότι είχα πάει τότε … Στον Άγιων Ιλαρίωνα

WOMAN 2: Aah, it’s beautiful... It’s absolutely gorgeous

MAN 1: Absolutely

WOMAN 2: And Kantara is my favourite of my favourites

WOMAN 1: Ναι, Καντάρα

WOMAN 2: Kantara is absolutely breathtaking and no one can take it away from me... Αλλά επειδή νιώθω τόσο έντονα ότι τώρα που έχω το δικαίωμα να πάω… Ο πατέρας μου είναι Ασσιώτης, το ολόκληρο μου το σόι… και ο πατέρας μου έφερε τουλάχιστον 250 πλάσματα στην Αυστραλία υστέρα από την εισβολή –ένα-ένα… With sponsorship, with transport, with housing... 250 πλάσματα... το σόι. Τους έφερε όλους. Εγώ νομίζω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μου πει ότι δεν μπορώ να πάω κάπου 

WOMAN 1: Συμφωνώ μαζί σου

WOMAN 2: Εντάξει, το ‘δεν επιτρέπεται και ‘θα σε σκοτώσω’ είναι άλλο πράγμα 

MAN 1: Ναι… τούτο είναι άλλο

WOMAN 2: Άλλα από την στιγμή που ανοίγουν τα οδοφράγματα, είναι…

WOMAN 1: Ξέρεις όμως; Έμενα… It’s a principle thing. Ο μπαμπάς μου ήταν κάθετος: δεν ήθελε να πάμε. Και για άλλους λόγους βασικά

WOMAN 2: Safety

WOMAN 1: Ο μπαμπάς μου δουλεύει στην ΚΥΠ (Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών)

ΜAN 1 & WOMAN 2: Ναι…

WOMAN 1: Για χρόνια δούλευε, τώρα αφυπηρέτησε… Για χρόνια ήταν για τον τούρκικο τομέα – μαυροπινακισμένος. Βασικά ο λόγους που δεν ήθελε να πάμε – ούτε εγώ, ούτε η αδελφή μου είναι γιατί ανησυχούσε για την ασφάλεια μας: ότι αν πάμε, εν να μας μαζέψουν γιατί είμαστε οι  κόρες του τάδε, διότι ξέρουν… Είμαι σίγουρη ότι ξέρουν. Εντάξει, και αφού ο μπαμπάς μου εζήτησε μου τούτο το πράγμα, εν ήθελα να τον στερήσω η να του αρνηθώ

WOMAN 2: Εντάξει, αλλά νομίζω ότι έχουμε και την ευθύνη επίσης να διορθώσουμε τα λάθη

WOMAN 1: Σίγουρα. Η ευθύνη είναι πάνω μας: τους νέους ανθρώπους που ζουν τώρα, τζαι ειλικρινά... Εν διισταμένες οι απόψεις. Εν πολλά δύσκολο να αποφασίσεις τι πρέπει να κανείς 

MAN 1: Εμένα οι γονείς μου εν επήγαν για αρκετά χρόνια να πάνε στα οδοφράγματα. Και αποχωρήσαν σε τούτη την… την εμμονή τους όταν χρειάστηκαν να παν για ένα ντοκιμαντέρ που είχα κάνει. Ήταν ανοιχτό… Ήταν ένα ντοκιμαντέρ που θα μπορούσε να τελειώσει με το να πουν ‘Όχι δεν πάμε’  ή  ‘πάμε για να δούμε το σπίτι’. Και επειδή ήταν η επιθυμία της μάμμας να πάει να δει το σπίτι της, τα χωράφια και λοιπά… Στο τέλος του ντοκιμαντέρ [inaudible] [27.24] και πήγαμε, και κάναμε το shoot μας – το γύρισμα

WOMAN 1: Nice subject

WOMAN 1: Ναι

MAN 1: Αλλά αυτή ήταν η μονή φορά. Ο μπαμπάς μου ενόμιζα ότι ήταν να μείνει επί τόπου – ήταν να πάθει εγκεφαλικό ή  καρδιακό

WOMAN 1: Από την συγκίνηση

MAN 1: Έπαθε κάποιο καρδιακό ύστερα από δυο-τρία χρόνια, το οποίο δεν ξέρω…

WOMAN 2: Oh, come on... Τρία χρόνια;

WOMAN 1: Όι δεν θα τον επηρέασε… εντάξει

MAN 1: Όι ήταν τόσο καταβεβλημένος

WOMAN 1: Νομίζεις;

MAN 1: Ναι… I know him

WOMAN 1: Κρατά τα μέσα τον

MAN 1: Πρώτα, προτιμώ…

WOMAN 1: Εκράταν το, εκράταν το…

MAN 1: Ναι, το ότι επήγε και περίμενε του ανοίξει ο τούρκος για να μπουν στο σπίτι. Και όταν μπήκε μέσ’το σπίτι και βγήκαν έξω στην αυλή, ήταν δραματική η φάση, ήταν τρομερή ένταση όταν ήταν μέσα στο σπίτι του. Και στην αρχή έκαμαν του προβλήματα να μπουν διότι είδε κάμερες και είπε ‘όι’ ενώ είχαμε συζητήσει ότι ήταν να γίνει τούτο το πράγμα… Λοιπόν και το πιο… έτσι… φρικιαστικό ήταν όταν εκατέβηκαν κάτω στα χωράφια, τα οποία είχαν δεντροφυτέψει, και είχαν να βγάλουν καρπούς το ‘74 το καλοκαίρι… και τελικά μέσ’το καλοκαίρι του ‘74 δεν είδαμε καρπό, είδαμε την εισβολή. Λοιπόν, επήγαμε στα χωράφια, τα οποία ήταν δενδροφυτευμένα, είχαμε [inaudible] [28.39], εφέραμε ειδικούς από την Μόρφου και λοιπά... Παιδιά, δεν είχαν ούτε ένα [inaudible] [28.44]… Κατάξερα, δηλαδή σπέρναν διάφορα… πως τα λες, ζαρζαβατικά… Ακούω την μάμμα μου σε κάποια φάση τζαι μπήει μια φωνη «Νίκη-! Μια λεμονιά!». Και είχε μείνει μια λεμονιά πίσω από το σπιτάκι που ήταν η μηχανή με το νερό

WOMAN 1: Είχε το φυτέψει ο μπαμπάς σου;

MAN 1: Τζαι γονάτισε τζαμέ [inaudible] [29.10] τζαι βέβαια ο μπαμπάς μου ο όποιος είναι πιο ευαίσθητος. Τζαι έπρεπε τζείνος να…. Επήγε και μάζεψε… Ήταν πολλά συγκινητική σκηνή

WOMAN 1: Εγώ, τούτο που πραγματικά, έτσι… στενοχωριέμαι είναι ότι… θέλω. Θέλω πάρα πολλά να πάω. Είμαι περίεργη που την μιαν… που την άλλη, επειδή είμαι τζαι συναισθηματική, τζαι έχω εικόνες… Δεν ξέρω αν θέλω να έχω στον μυαλό μου την εικόνα… που είχα σαν μικρό παιδί, που ήταν πολλά ωραία εικόνα. Εκτός από τα πλοία, έχω απίστευτα ωραίες εικόνες που το Πέντε Μήλη, που τον Απόστολο Ανδρέα, που τον Καραβά, την Λάπηθο….

MAN 1: Αγ’Γιόρκι

WOMAN 1: Που τον Άγιο Επίκτητο… τζαι εν ηξέρω αν θέλω να πάω κάτω από τούτες συνθήκες που πρέπει… Δεν θα πω ελεύθερη, σαν μια Μ- (her name) που θέλει να… να πιάσει το αυτοκίνητο της και να πάει, ξέρω εγώ, να πάει ένα περίπατο στην Κύπρο… Τζαι να διαλέξει να πάει στην περιοχή η οποία είναι τουρκοκρατούμενη… Εε, αλλά να μπορώ να το κάνω σαν ελεύθερος πολίτης… Είμαι ελεύθερος πολίτης, οξά πρέπει να δείξω το διαβατήριο και πράγματα και να πληρώσω και κάποιο ποσόν. Εν τούτο που… εν θέμα αρχής στο τέλος της ημέρας. Που την άλλη, εγώ προβληματίζομαι και λέω. «Τι; Εν’να αφήσω τώρα τούτες τις  λεπτομέρειες, και την αρχή, και τα ξοδιά €10… πόσα θέλουν να πληρώσω για να πάω; Η να μείνω στην αρχή μου και να προστατέψω τζείνο που έζησα, τζείνο που είδα…» Εν’ηξέρω… Σκέφτομαι το.

MAN 1: I’m 50-50... Δηλαδή… Εν μπορεί ο κόσμος-

WOMAN 1: Που την στιγμή που πάω τζαι κάμουν μου έλεγχο, τζαι δουν ποια που είμαι τζαι αφήσουν με τζαι περάσω... Σημαίνει ότι καταπάτουνται τα δικαιώματα μου, σαν ελεύθερος πολίτης της Κυπριακής δημοκρατίας

MAN 1: Μμ

WOMAN 1: Τζαι είναι…

MAN 1: Σωστά, έχεις απόλυτο δίκιο 

WOMAN 1: Εν’ηξέρω, έχω δίκιο; Αμφισβητώ…

MAN 1: Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο – υπάρχει ο νόστος

WOMAN 1: Ο νόστος… μπράβο

MAN 1: Τζαι όταν η μάνα μου εγύρισε τζαι είπε μου: «Το μόνο που θέλω, μια φορά, είναι να μπορέσω να πάω να προσκυνήσω το χώμα που γεννήθηκα, να δω το σπίτι μου. Αν αξιωθώ, να σας δείξω ποια είναι τα χωράφια σας, ποια είναι η περιουσία σας για να ξέρετε… Τούτο είναι το δευτερεύον...  Λοιπόν, αλλά τουλάχιστον να αξιωθώ, να πάω μια φορά.» Επήγε μια φορά τζαι τζείνη είναι.

[31.49]

WOMAN 1: Συγγνώμη που σε διακόπτω, αλλά είδα ένα πιάτο πριν… Κόρνος…  Σηκώσ'το λίγο τούτο σε παρακαλώ. Κόρνος…

MAN 1: Κόρνος

WOMAN 1: Έχει Κόρνος στο… Δεν το ήξερα ότι είχε…

MAN 1: Βουνοκορφή πρέπει να είναι

WOMAN 1: Βουνοκορφή

MAN 1: Εν τω μεταξύ επήγες Πενταδάκτυλος… Εγώ έπαθα το shock της ζωής μου όταν επήγα

WOMAN 1: Σε ποιο

MAN 1: Στον Πενταδάκτυλο –

WOMAN 1: Με ποιο κουτάλι τρώμε;

MAN 1: Με τούτο…

WOMAN 1: Με το μεγάλο;

WOMAN 2 & MAN 1: Ναι

MAN 1: Επήγες Πενταδάκτυλο καμία φορά;

WOMAN 2: I’ve been everywhere

MAN 1: OK. Εγώ έπαθα το shock της ζωής μου όταν… [looks across table at someone off microphone].. Πες το…

[laughter all around] [32.28]

[conversation on other side of table]

WOMAN 2: Οπότε, το shock της ζωής σου;

MAN 1: Όταν ήμασταν μικροί ταξιδεύαμε συχνά… Κερύνεια, Απόστολο Ανδρέα και λοιπά, αλλά έχει πράγματα που η μνήμη δεν συγκράτησε επειδή ήμασταν μικροί

WOMAN 2: Φυσικά

MAN 1: Την πρώτη φορά που πέρασα, πήγαμε για να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ για το RAI (Italian TV channel) ή για το ERT (Greek TV channel), δεν θυμάμαι. Και πήγαμε κάτω Κερύνεια, όι – πήγαμε Μόρφου. Στην επιστροφή, περνώντας… ήταν η φάση που περάσαμε από το σπίτι μου για πρώτη φορά – ήταν πριν να ανοίξουν τα οδοφράγματα… Περάσαμε τζαι έπεισα τον  Τούρκο και άφησεν με και πήγα απλά και είδα το σπίτι μου και άγγιξα πάνω στους πέτρες. Τζαι μετά εφύγαμε τζαι πήγαμε Κερύνεια, από την Κερύνεια, ανεβήκαμε πάνω Πενταδάκτυλο, διότι πιάσαμε έναν άλλο δρόμο που μας κατέβαζε κάτω Λευκωσία.  

WOMAN 2: Uhuh…

MAN 1: Τζαι ανεβήκαμε μπροστά από την βουνοκορυφή του Πενταδακτύλου – ένας δρόμος τον οποίο δεν θυμούμαι και δεν είχα καν ανεβεί ποτέ 

WOMAN 1: Ποια βουνοκορυφή;

MAN 1: Μμ;

WOMAN 1: Ποια βουνοκορυφή;

WOMAN 1: Του Πενταδακτύλου

WOMAN 2: Μα  τι  χρόνο μιλούμε τώρα;

MAN 1: Τούτον;

WOMAN 2: Τι χρονοδιάστημα μιλούμε;

MAN 1: Πρέπει να ήταν… Πότε ήταν που άνοιξαν τα οδοφράγματα; 2002;

WOMAN 2: 2003

MAN 1: Τρία

WOMAN 1: Τρία η τέσσερα...

WOMAN 2: Τρία

MAN 1: Τρία… πρέπει να ήταν γύρω στο… ‘99 η το 2000

WOMAN 2: Είχαν ανοίξει το ορυχείο;

MAN 1: Όι, εγώ μπορούσα…

WOMAN 2: Όχι, είχαν αρχίσει να… το ορυχείο

MAN 1: Το τι;

WOMAN 2: Ορυχείο, there’s massive mine, there’s like a clear-face cutting into...

MAN 1: Τις πέτρας… ήταν πιο κάτω. Ναι. Σιγά σιγά είχε ξεκινήσει

WOMAN 2: Man, that’s grotesque

MAN 1: Ναι, they’ve destroyed the whole mountain

WOMAN 2: That freaks me out

MAN 1: Anyway…

WOMAN 1: Ένα λεπτό, εσύ πήγες πριν να ανοίξουν τα…

WOMAN 2: Yeah

MAN 1: Εγώ επήγα πριν να ανοίξουν τα οδοφράγματα

WOMAN 1: Πως επήγες;

WOMAN 2: With a shooting permit

MAN 1: Πήγα με δημοσιογραφική… with a shooting crew. Τζαι πήγαμε να κάνουμε ένα ντοκιμαντέρ για την … για το… για την ΕΡΤ  με συνέντευξη με τον γιο του Denktash.

WOMAN 1: ΟΚ

MAN 1: Στην Μόρφου είχαμε κάνει στην αγορά συνεντεύξεις και πράγματα για την λύση του κυπριακού και τα λοιπά… Και κατάληξε το θέμα να είναι… όλο το shooting να είναι στα ελληνικά, παιδιά, με τους Τουρκοκύπριους

WOMAN 2: Ναι

MAN 1: Έτυχε μου και στο… στο μπαρμπέρη της περιοχής να μπω μέσα με τζείνες οι παραδοσιακές καρεκλούδες οι ωραίες 

WOMAN 1: Εν οξιά τούτο…

MAN 1: Μμ... Μπαίνουμε μέσα και κάθεται ένας τύπος που πίσω που μιαν εφημερίδα, ο όποιος απλά εθώρεν… Εν εμίλαν... Οπόταν, καθόταν ένας τύπος πάνω την καρέκλα και ξύριζε τον ο μπαρμπέρης. Λοιπόν, και εμίλαν μου ο μπαρμπέρης, λαλώ: «Μιλάς ελληνικά;», λαλεί μου «Ναι» 

[extended comic scream in background and laughter] [35.03]

MAN 1: Και μιλούσαμε, μιλούσαμε, και μιλούσαμε… Ο τύπος πάνω στην καρέκλα εθωρούσε με ‘έτσι’ … αλλά εν εμιλούσε. Έβλεπε τον άλλο, αλλά εν εμιλούσε εκείνος που ήταν στην καρέκλα. Ο τύπος πίσω από την εφημερίδα παρακολουθούσε, και έβλεπα τον και έκαμνεν ‘έτσι’ [gestures]. Σε κάποια φάση φεύγει ο τύπος με την εφημερίδα… Τζαι γυρίζει ο τύπος που τον εξύριζε – εξυρίζετουν πάνω στην καρέκλα… λέει μου: «Πρώτη φορά που ανοίγω το στόμα μου να μιλήσω ελληνικά ύστερα από ‘χ’ χρόνια… Ήμουν ποδοσφαιριστής  

WOMAN 2: Μάνα μου…

MAN 1: Της τάδε ομάδας  στην Πάφο

WOMAN 2: Ναι…

MAN 1: Τζαι άρκεψε, τζαι έλεγε μου κάτι ιστορίες στα ελληνικά, παιδιά. Ούλλον το ντοκιμαντέρ ήταν στα ελληνικά. Από τους πολίτες στην αγορά της-

WOMAN 1: Συγγνώμη που σε διακόπτω, εγώ γιατί δεν το είδα αυτό το ντοκιμαντέρ;

MAN 1: Έχω το, είναι άψογο

WOMAN 1: Άντε ρε, Δ-

WOMAN 2: It’s on Beta... [giggles]

MAN 1: [laughs] Έχεις το…

WOMAN 1: Άντε ρε, Δ-, πρέπει να μας κάμνεις ειδικές προβολές να τα βλέπουμε

MAN 1: Να κάνουμε διότι έχει ένα της ΕΡΤ, ένα της RAIδυο της RAI ένα της ΕΡΤ -. Τζείνο της RAI ήταν για το… για το… η σύγχυση της ταυτότητας του Kύπριου… Πολλά ωραίο 

WOMAN 2: Εγώ, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα, με έπιασε η ξαδέρφη μου, η οποία με περνά 50 χρόνια… Και με έβαλε μέσα στις πρώτες δυο μέρες, επειδή δεν οδηγάει η ίδια, με έβαλε να πιάσω το αυτοκίνητο, να την βάλω μέσα με την ανιψιά μου και να τους πάρω Άσσια.

WOMAN 1: ΟΚ

WOMAN 2: Άρον-άρον, πάρε με εκεί

WOMAN 1: Πήγαινε

WOMAN 2: So I took them. Η Ρ– είναι μια… έτσι… Δεν ντρέπεται με τίποτα. Μου δείχνει: από εδώ, από εκεί, από εδώ, από εκεί… Φτάνουμε

WOMAN 1: Για τη ηλικία μιλούμε;

WOMAN 2: Εγώ ήμουν είκοσι…… Oh, god... If I was 20... 2003, if I was 25, she was 65

WOMAN 1: Αα, οπότε και θυμάται – έζησε

WOMAN 2: Oh, she was born there, she left her children there and she lost her brother there as well. Είναι αγνοούμενος ο αδελφός της… Well, in a manner of speaking... Ummm, yeah... ‘Take me, I’m going.’ So we went... Αυτό που περίμενε ήταν εποίκους και πρόσφυγες… Και βρήκαμε ένα χωριό γεμάτο από πρόσφυγες από την Πάφο. Το ολόκληρο χωριό και την περιοχή, μετακόμισαν όλοι – όπως και μετακόμισαν   

WOMAN 1: Εννοείς  Τουρκοκύπριοι που εζούσαν στην ελεύθερη Κύπρο;

WOMAN 2: Ναι – πρόσφυγες

WOMAN 1: Μετά την εισβολή μετακόμισαν στην Πάφο…

WOMAN 2: No... They were from there

WOMAN 1: Πρόσφυγες στον ίδιο τους τον τόπο και μετακινήθηκαν

WOMAN 2: Exactly the same…

WOMAN 1: Δηλαδή όπως και η Ελληνοκύπριοι ήταν πρόσφυγες στη ίδια τους την χώρα, το ίδιο ήταν και οι Τουρκοκύπριοι

WOMAN 2: Πρόσφυγες από την Πάφο

WOMAN 1: Μάλιστα… Είδες καμιά φορά; It’s a give and take

WOMAN 2: [inaudible] [37.48] … καταπιεσμένοι, μες στην φτώχεια… ‘τι χάσαμε, τι χάσαμε…’ Επειδή η Πάφος ήταν…

MAN 1: Η διαφορά είναι ότι τους Τουρκοκύπριους εμετακίνησαν τους χώριά ολόκληρα, τζαι τούτοι

WOMAN 1: Ηθελημένα

MAN 1: Ναι… μάζεψαν τους-

WOMAN 1: Να ρωτήσω κάτι. Να ρωτήσω κάτι,εν ηξέρω. Μετακινήθηκαν από την κυβέρνηση την τουρκική πριν την εισβολή;

WOMAN 2: No, they were ordered by the north – the administration in the north said, ‘There’s going to be trouble’, once the division happened, and they said ‘Move-‘

MAN 1: Ήταν μετά την ανταλλαγή του πληθυσμού

WOMAN 2: Ναι

WOMAN 1: Μετά την ανταλλαγή του πληθυσμού

WOMAN 2: ‘Move North and we’ll protect you. We can’t guarantee your safety if you stay South.’ That’s exactly what they told them

MAN 1: Μμ… Αλλά εδώ είναι η βασική διαφορά. Η διαφορά είναι ότι οι Kύπριοι

WOMAN 2: The past is another country.

MAN 1: No, no, no, it’s not

WOMAN 2: I understand your feelings and I understand your emotions but ... right now, all of these are stories. I don’t necessarily believe them to be linked with particular... I, I think it’s a regressive aspect of the Cypriot to constantly go over these details... It’s like going over a bad break-up, many, many years ago. OK, it’s got much more of a psychological impact…

WOMAN 1: It’s νόστος. Do you understand the meaning of the word ‘νόστος’?

WOMAN 2: Nostalgia, yeah, it’s got that deep, heartfelt, emotional identity attachment to it but my Cypriot relatives  in Australia  

WOMAN 1: Maybe they feel detached...

WOMAN 2: No... but they are refugees. We are displaced people – there is a massive difference

WOMAN 1: Displaced people

WOMAN 2: There is a big difference

MAN 1: You mean the Cypriots-

WOMAN 1: The way you said the wording, ‘displaced people’, it’s quite interesting. That’s what most people feel here. Displaced people

WOMAN 2: The way the Cypriot government defines the concept of refugee, is actually ‘internally displaced people’

MAN 1: The right term is displaced because you are in the same land

WOMAN 2: Internally displaced people – and that’s the way that the UN sees us. They don’t see Cypriots in Cyprus as refugees

MAN 1: Because the term is correct

WOMAN 1: Exactly, they don’t see us as refugees; they see us as displaced people

WOMAN 2: I think, I think successive governments have nurtured and engendered a specific ideology in order to win themselves successive administrations in term. To promise people things they cannot keep and to harden feelings that are no longer valid and that actually are... like a wound. They keep open a wound on the spirit of the Cypriot people for their own political purposes. Because every politician’s intention, every politician – and I’ve worked in newspapers for fifteen years –

MAN 1: Which politician? Do you mean Turkish politicians?

WOMAN 2: No. Άσχετος…

MAN 1: OK

WOMAN 1: Every politician’s intention is to be voted in for the next term. So all they will do for the term of their leadership is to make promises to get themselves voted in for the next term. And that’s what they do... [inaudible] [40.38]

MAN 1: Unless you have somebody with όραμα-

WOMAN 2: There is absolutely no one with όραμα here

MAN 1: It can be...

WOMAN 2: The only people with vision are the retired politicians because hindsight is 50-50 perspective

MAN 1: OK, where is the justice?

WOMAN 2: There is no justice

MAN 1: Why?

WOMAN 2: Deal with it: that’s fucking life...

MAN 1: Listen, I cannot deal with the injustice, I can compromise with a compromising solution but that’s different

WOMAN 2: There is no justice. I think you have to come to terms with the fact that life’s unfair and get used to it

MAN 1: What I understand is that because of various businesses, political immaturity: I’m talking for the past

WOMAN 2: Ναι

MAN 1: Political immaturity, ευκολόπιστοι... how do you say?

WOMAN 1 &2: Gullible

MAN 1: OK, with the vision of reunification and all these things. It was a certain period that, OK, we committed some... faults. OK… something

WOMAN 2: Είσαι ο πρώτος κύπραιος που το δέχεται

[laughter] [41.41]

MAN 1: OK, no: I can admit that

WOMAN 1: Ναι, εν δύσκολο

MAN 1: We, we... I think that we, in a certain way, we provoked, OK?

WOMAN 2: Uhuh...

MAN 1: ...in a way, the situation. At the same time, big countries, they took advantage of this and they curated the situation... What is this? [referring to dessert]

WOMAN 2: It’s sorbet

MAN 1: Is it? I love it. It’s er... citron?

WOMAN 1: I tell you, come on, read the menu

MAN 1: Yeah, it’s sorbet citron

WOMAN 1: Sweet olive on crushed lemon. It’s beautiful, huh?

WOMAN 2: I’m just going to say one thing before you keep going. I once sat in a cab in Australia with a guy from Burundi who watched his family cut in half with machetes –

WOMAN 1: Oh my god...

WOMAN 2: And he was a refugee

WOMAN 1: That’s disturbing

WOMAN 2: That’s a refugee to me... and that’s someone – Cypriots who come out and drive their little fucking BMWs and they get the little Nepalese guys to serve them in restaurants and they cry victim...

WOMAN 1: I’ll tell you one thing-

WOMAN 2: It really pisses me off, I have to say. Even my father who wants to claim himself as a refugee, I say, ‘You came off easy.’ There are so many other harder places in the world and there are so many bigger conflicts... who have come out of it so much poorer... 

WOMAN 1: That’s true

MAN 1: OK... What does it mean if you take-

WOMAN 1: That’s why they don’t take us seriously

WOMAN 2: Of course not!

WOMAN 1: For me it’s unacceptable for a Cypriot-

WOMAN 2: We lost the battle but we won the war

MAN 1: Mmmm...

WOMAN 1: ...to go and play at the casino at the occupied territory. You know, the first time that the borders opened the Cyprus government lost £40 million from the casino in the occupied territory. For me that’s betrayal

MAN 1: It is a betrayal

WOMAN 1: Εν καθαρή προδοσία να πας να κάμμεις έτσι πράμα

MAN 1: Είναι, είναι, είναι καθαρή προδοσία

WOMAN 2: That was nice. [referring to dessert] I liked this one!

WOMAN 1: Κυκλοφοράς, λαλείς τζαι’σύ, [inaudible] [43.38 ] … με τες διακοπές σου, με το ένα σου, με το άλλο σου… Εντάξει η ζωή συνεχίζεται, δεν λέω για κάποιους. Αλλά κράτα τα προσχήματα. Εν ανάγκη να πάεις να παίξεις σtο καζίνο στα κατεχόμενα και να χάσεις πόσες χιλιάδες; 

MAN 1: Μμμ…

WOMAN 1: Τζαι τούτον που λαλώ εν’ένα μικρό κομμάτι: πούντα αλλά που χάνονται; Να έχω εγώ τους μαθητές μου, τους τελειόφοιτους να ψιθυρίζουν ότι τους τουρκούδες τους πόρνες είναι πιο καλές από τες… που’πω δα…

MAN 1: Μμ…

WOMAN 1: …τζαι εν πιο φτηνές, τζαι καθαρές, τζαι μια χαρά… Αρρωστημένα πράγματα

MAN 1: Ναι, έχουν προχωρήσει τα πράγματα, αλλά να σου πω όμως είναι τζαι έλλειψη… όσον αφορά τα καζίνα, πιστεύω ότι είναι έλλειψη από την πλευρά της πολιτείας να θεσμοθετήσει, εάν φοβάται, διότι υπάρχει…   

WOMAN 1: Έπρεπε

MAN 1: [inaudible] [44.27] του ποιου εν να το πιάσει, διότι υπάρχουν μεγάλοι καρχαρίες που θέλουν να φαν την πρωτιά να έχουν τζείνοι το δικό τους καζίνο 

WOMAN 1: Μμμ…

MAN 1: Ας το κάνουν κυβερνητικό, ας το κάνουν κρατικό

WOMAN 1: Ας το κάνουν κρατικό τουλάχιστον

MAN 1: Ας το κάνουν κρατικό, τζαι να υπάρχει που τούν΄την διοίκηση η οποία να είναι… τζαι να περνούν τα λεφτά, να περνούν τούτοι την φορ- πως το λες; Φορολογία  

WOMAN 1: Να φορολογούνται – βέβαια!

MAN 1: Τζαι να έρχονται τα λεφτά στο κράτος, παρά να φεύκουν που΄πο τζεί…

WOMAN 1: Ποια κρίση τζαι ξέρω εγώ…

MAN 1: Αλλά, έρεπε να γίνει τούντο πράγμα

WOMAN 1: Αν εγινόταν τούτο το πράγμα, με κρίση νά’χαμε με τίποτε

MAN 1: Μμμ!  [44.55] Τόσα εκατομμύρια, τόση πλοιοκτησία   

WOMAN 1: Ήταν να λύσει όλα της τα προβλήματα τα οικονομικά κυπριακή δημοκρατία. Ένα καζίνο

MAN 1: Τζαι εγώ πιστεύω το ίδιο

WOMAN 1: Αλλά, Δ- μου, ουσιαστικά πρέπει να τα έβρουμε μεταξύ μας… Κύπριοι, οι  Ελληνοκύπριοι, πριν να ζητήσουμε, να μας αναγνωρίσουν οι άλλοι τζαι να μας αποδεχτούν. Είναι που τζαμέ που ξεκινούν ούλλα… Ότι εμείς εν συμφωνούμε, τζαι δεν καταλήγουμε, τζαι είμαστε αναποφάσιστοι    

MAN 1: Εν να διαφωνήσω λίγο

WOMAN 1: Γιατί;

MAN 1: Πιστεύω ότι εμείς μέσα στην… μέσα στον πόνο, μέσα στην… εε…  

WOMAN 1: Μεν μου πεις μιζέρια, διότι μίζεροι δεν είμαστε…

MAN 1: Όι δεν θα πω μιζέρια, γι’αυτό δεν το είπα 

WOMAN 1: [laughter]

MAN 1: Μέσα στον πόνο, μέσα στην ανασφάλεια, μέσα στην δυστυχία που έχουμε περάσει, και λοιπά, είμαστε ξεκάθαροι στο νάμ΄που θέλουμε 

WOMAN 1: Έχουμε ανασφάλεια ακόμα

MAN 1: Οι πλείστοι έχουμε συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα. Έχουμε συνειδητοποιήσει από τότε που… της, της ανωριμότητας μας, από τότε που έφυγε, επέσαμε θύμα κάποιας εκμεταλλεύσης. Είτε αυτό λέγεται πολιτικές δυνάμεις,ή  της…  

WOMAN 1: Η πολιτική μας ανωριμότητα

MAN 1: Ναι, αλλά τζαι ο κοσμάκης [?] [46.06]

WOMAN 1: Εν που τζαμέ που ξεκινούν όλα…

MAN 1: Τζαι ο κοσμάκης τότε, είμαστε χωρισμένοι σε αριστερούς, σε δεξιούς, σε Μακαριακούς, σε Γριβικούς, και λοιπά   

WOMAN 1: Σκέφτου ότι είμαστε μια χώρα-

MAN 1: Εκάμναμε λάθη

WOMAN 1: Πάντα! Βέβαια… Ναι αλλά, έλα να σου πω. Εγώ δίνω μας το benefit στο γεγονός ότι είμαστε μικροί και τόσο νεαροί. Άμα σκεφτείς ότι ενομίσαμε ότι επιάσαμε…

MAN 1: Ναι…

WOMAN 1: Την αυτονομία μας το ‘60

MAN 1: Ναι

WOMAN 1: Αγώνας το ’55 το ’59, τζαι ξαφνικά το ‘60 εγίνηκαμε δημοκρατία. Πολεμήσαμε τους  Άγγλους, σε παρένθεση αυτό.

MAN 1: Μμμ…

WOMAN 1: Λοιπόν, που ήμασταν μια αποικία πριν, και τα λοιπά, και τα λοιπά. Εν το σχολιάζω, λοιπόν… Τζαι είμαστεν τωρά 2011, είμαστε δηλαδή πενήντα-ενός… Εκλείσαμεν 51 χρόνια Κυπριακής δημοκρατίας;

MAN 1: Ναι. Πέρυσι ήταν το πενηντάχρονο. Πενήντα-ένα χρονών

WOMAN 1: Είμαστε ανώριμοι σαν κράτος, σαν πολιτεία. Εν επεράσαμε… εντάξει, εν σκληρό…

MAN 1: Μήπως γιατί δεν μας άφησαν να ωριμάσουμε;

WOMAN 1: Εν μας άφησαν διότι πάντα είχαμε έναν κατακτητή… αυτό είναι το θέμα. Είχαμε πάντα κάποιον που πάνω μας. Ποτέ δεν ήμασταν αυτόνομοι. Τζαι ξαφνικά, μέσα σε 50 χρόνια, η πρόοδος που εκάμαμε χρονολογικά, άμα το δεις, χρονικά μέσα σε πενήντα χρόνια είναι απίστευτο. Σε καμία άλλη χώρα εν εσυνέβηκε τούντο πράμα. Είμαστε πρωταθλητές δαμέ! Διότι έχουμε την  ικανότητα, οι ΚΙύπριοι, μέσα σε ούλλα τούτα χρόνια που επέρασαν, εν απίστευτο άμα δεις την ιστορία μας… Που τους Βενετούς, τους Φράγκους, τους Τούρκους, τους  Εγγλέζους… Επιάναμεν, επιάναμεν, επιάναμεν, εδιατηρούμαστεν εμείς σαν οντότητα…  

MAN 1: Μμμ…

WOMAN 1: Εκρατούσαμεν το…

MAN 1: Σοφό, σοφό…

WOMAN 1: Είμαστεν δηλαδή survivals... Επιβιώνουμε: είναι θετικό

MAN 1: Έλα να σου πω… Εν’ναι γι’αυτό που μας ζηλεύκουν λίγο η  Ελλάδα τελικά;

WOMAN 1: Εν είναι μόνον η Ελλάδα που μας ζηλεύκει εν πολλοί που μας ζηλεύκουν

MAN 1: Τζαι πιστεύω, εγώ πιστεύω τζαι η Ελλάδα… Έχουμε αποδείξεις στην Ελλάδα… Παρολο που…

WOMAN 1: Μπορεί, μπορεί. Μπορεί να μην έχουμε τους λεβέντικους χορούς τους Ελληνικούς και το τσάμικο…

MAN 1: [laughs] [48.07]

WOMAN 1: τζαι τα απ’αυτά μας, τζαι τα’πο τζείνα μας…

MAN 1: Νομίζω τους κυπριακούς αντικριστούς και την τατσιά τζαι το δρεπάνι

WOMAN 1: Μπράβο – και την τατσιά, τζαι την κούζο, και τα λοιπά. Οι χοροί μας, πραγματικά δείχνουν μια υποδουλότητα. Τούτο σχολιάζουμε το ούλλοι κάθε φορά που έχουμε μιαν εκδήλωση, τζαι πρέπει να παρουσιάσουμε τούτοι όλοι οι χοροί. Όμως επιβιώσαμε: σαν οντότητα, σαν κράτος. Ίσως, δηλαδή, είμαστε πιο διπλωμάτες τελικά σαν λαός; Τζαι πρέπει να εκμεταλλευτούμε τούτη την ικανότητα να ελισσόμαστε [?] [48.31]; Maybe we didn’t get it, you know?

MAN 1: Κοίταξε…

WOMAN 1: Maybe there’s more to us... there’s more... there’s a big picture – maybe we don’t see the big picture yet

MAN 1: Απλά… απλά πιστεύω ότι η Κύπρος δεν είναι νησί… H Κύπρος έχει… έχει…

WOMAN 1: Όι, εν προέκταση μιας στερεάς… κάπου… αλλά δεν ξέρω ποια είναι αυτή η στερεά … δεν αποφάσισα ακόμα

MAN 1: Όι, είναι μια μικρή… εε, πως το λες; Continent... Μια μικρή ήπειρος

WOMAN 1: Διότι έχουμε την τάση να πιάνουμε από παντού-

MAN 1: Να απορροφούμε

WOMAN 1: …να απορροφούμε

MAN 1: Σωστό

WOMAN 1: …να απορροφούμε… Κάποτε κάμνουμε καλές επιλογές και πιάνουμε τα καλά. Γι’αυτό που η Κύπρος εν πολλά μοντέρνα. Δηλαδή άμα σκεφτείς… άμα ταξιδέψεις Ευρωπαϊκές χώρες, για τον κόσμο που ταξιδεύει και τα λοιπά. Εν να δεις ότι υπάρχουν πολλές χώρες που έχουν πολλά τριτοκοσμικές πόλεις τζαι λαλείς: «Μα που είμαι αν ήρθα δαμέ; Υποτίθεται ότι είμαι σε  ευρωπαϊκή πόλη τζαι εν τόσο πίσω;» Στην Κύπρο είμαστε τόσο προχωρημένοι. Όμως τούτη η τάση εν’ηξέρω αν εν καλή, γιατί κάποτε μπορούμε να χάσουμε την αυθεντικότητα μας. Δηλαδή, έμενα στοιχίζει μου το ότι έζησα την Αγία Νάπα μετά την εισβολή τζαι ήταν ένα ψαροχώρι, τζαι ήταν παρά πολλά όμορφα, τζαι ήταν ήρεμη. Τζαι πάω τωρά στην Αγία Νάπα, τζαι θωρώ μια γεριμιά. Τζαι θωρώ τζείν’το ‘τάγκα-τούγκου’, τζαι το φτηνό τον τουρισμό, τζαι να κατακλύζουν τις παραλίες, τζαι να τους ξευτιλίζουν εντελώς. Δ- μου, στεναχωρεί με τούντο πράμα, ότι κάπου μές΄την ανάγκη μας και την προσπάθεια μας … να ταυτιστούμε, να εκμοντερνιστούμε, να είμαστεν up to date με την υπόλοιπη την Ευρώπη και τον έξω κόσμο… Κάπου εχάσαμεν το μονοπάτι και χάσαμε την αυθεντικότητα μας

[MAN 1 & WOMAN 1 talking over each other] [50.15]

MAN 1: Η αυθεντικότητα σίγουρα. Τζαι εγώ πιστεύω ότι… ε- βασικά-

WOMAN 1: Δηλαδή-

MAN 1: Εν τζαι αυθεντικότητα, εν τα συγκοινωνούντα δοχεία-  

WOMAN 1: Βιαστήκαμε-

MAN 1: Απλά πιστεύω ότι- sorry που-

WOMAN 1: Εν όπως κάποιο πεινασμένο που τρώει, τζαι αντί να τρώει ήρεμα, τζαι να γεύεται τις γεύσεις, καταπίνει τα, καταπίνει τα, καταπίνει τα… χωρίς να επιλέγει. Τζαι έχει χίλια πράγματα να διαλέξει. Τζαι αντί να δοκίμάζει λίγο που το ένα, λίγο που τον άλλο, λίγο που τον άλλο και να πει ‘Μμμ: τούτο αρέσκει μου, να το φάω, τούτο εν μ’αρέσκει απορρίπτω το.’. Ήταν τόσο πεινασμένος που τρώει τα πάντα, καταβροχθίζει τα χωρίς να κάμνει -

MAN 1: OK...

WOMAN 1: χωρίς να κάμνει που τούντο sieving . Δηλαδή να περάσει έτσι λίγο…

MAN 1: Φίλτρο

WOMAN 1: Να τα φιλτράρει

MAN 1: Με την τατσία

WOMAN 1: Με την τατσία! [laughter] Μπράβο, να τα περάσει με την-

MAN 1 & WOMAN 1: τατσία!

MAN 1: Εεε… Μεν πάεις πολλά μακριά, διότι εγώ θυμούμαι πριν το ’74, ήμασταν εντελώς αποκομμένοι ούλλοι. Δηλαδή, εεε…-

WOMAN 1: Ήμασταν πολλά μικροί για να κρίνουμε τούντο πράμα-

MAN 1: Εν είχαμε τηλεόραση… εν είχαμε τηλεόραση... να πιάνει [inaudible] [51.11]

WOMAN 1: Είχαμε αεροπορική εταιρία

MAN 1: Μόλις ιδρύθηκε, τζαι τζείνη επέταν…

WOMAN 1: Όι-

MAN 1: …κάτω που τους Εγγλέζους-

WOMAN 1: Πριν

MAN 1: Και ήταν-

WOMAN 1: Είχαμε χιονοδρομικό κέντρο! Ξέρεις ότι είχαμε χιονοδρομικό κέντρο  το ski club στο Τρόοδος. Λειτουργεί πάρα πολλά χρόνια που τους εγκλέζους 

MAN 1: Που τους Εγγλέζους…

WOMAN 1: Εντάξει, οι Εγγλέζοι προσφέραν πάρα πολλά, εν τζαι αμφισβητώ το. Γι’αυτό που- εν θα μειώσω… το [laughter]... πάμε παρακάτω

MAN 1: Λοιπόν, απλά τζείνο που ήταν να σου πω, διότι… η… η… Η απομόνωση που είχε η Κύπρος τότε, .. το transistor που είχαμε τζαι εκρύβαμε κάτω από το κρεβάτι για να ακούσουμε το Eurovision το καιρό που δεν είχε καν σήμα το ράδιο. Η τηλεόραση δεν έπιανε ελληνικά κανάλια και λοιπά. Ήμασταν τόσο αποκομμένοι που παντού; Που έναν όνειρο που ήταν η επαφή και η ένωση με την… με την Ελλάδα. Που την άλλη όμως, οτιδήποτε ξενόφερτο… οτιδήποτε ξενόφερτο – θυμούμαι είχε κάτι εκπομπές… Θυμάσαι το; Το ΡΙΚ την δευτέρα βράδυ που ήταν συναυλίες Mireille Mathieu...  

WOMAN 1: [gasps] Ναι… μαυρόασπρα ούλλα

MAN 1: Είχε τους … νάμ’πουν τους ελάλλαν τους… τους… εε…Brothers; Τους Osmond brothers; Θυμάσαι τους;

WOMAN 1: Ναι

MAN 1: Τζαι ήταν η εκπομπή του Johnny Vickers – John Vickers – που ήταν η μόνη εκπομπή με τα.. με τα αγγλικά τα…

WOMAN 1: John Vickers, εννέα παρά τέταρτο, request time

MAN 1: [smiles] the requests, yes...

WOMAN 1: Το λοιπόν, αν θέλεις, αν θέλεις, αν μου δώσεις μιαν ανάσα

MAN 1 & WOMAN 1: [sing the theme song to ‘Request Time’ – quite unsuccessfully] [52.32 – 52.48]

MAN 1: Ήταν κάτι τέτοιο έν’ναι;

WOMAN 1: Απαναγία μου, άκουγες τζαι εσύ Request Time, δηλαδή;

MAN 1: Καλό, αφού δεν είχαμε άλλον πρόγραμμα- 

WOMAN 1: Εν είχαμε τίποτε άλλο, ναι… Ήταν η μόνη μας επαφή με τον έξω κόσμο! 

MAN 1: Τζαι φαντάσου, τότε που- [inaudible, WOMAN 1 talks over] [52.59]

WOMAN 1: Έλα να σου πω, cheers to that! Πιασε την κουμανδαρία σου, πρέπει να κάνουμε cheers

MAN 1: Έχει τρία ποτήρια – cheers!

WOMAN 1: Cheers!

MAN 1: Έχουμε έναν έξτρα ποτήρι κουμανδαρία

WOMAN 2: Don’t tell anyone! Lucky, lucky...

WOMAN 1: Cheers to Commandaria! [toast goes around the table]

WOMAN 3: Ναι!

MAN 1: Λοιπόν παιδιά, πεθανήσκει ένας ταξιτζής, και πάει στον παράδεισο… 

WOMAN 3: Ανέκδοτο!

WOMAN 2: He’s going to start... he’s quite good at them...

MAN 2: Πες μας το τούτο;

WOMAN 3: Χαίρομαι, χαίρομαι, ναι…

MAN 1: Λοιπόν, πεθανήσκει ένας ταξιτζής, και πάει στον παράδεισο, τζαι βρίσκει τον Άγιο Πέτρο στην είσοδο… λοιπόν... εε… οπόταν εστέκετουν που πίσω ου τον ταξιτζή, φτάνει τζαι ένας παπάς. Μπροστά ο ταξιτζής, τζαι πίσω ο παπάς στην ουρά για να μπουν στον παράδεισο. Λαλλεί ο Άγιος Πέτρος στον ταξιτζή:

«Ποιός είσαι’συ;»

Λαλλεί του: «Ο Υιαννίς που την Τραχυπέδουλα. Σαράντα χρόνια στο τιμόνι. Πήγαινε-ελα Λευκωσία, Λεμεσό, Πάφο…»

[titters around table] [53.50]

MAN 1: «Αα.. εντάξει,» λαλλεί του ο Άγιος Πέτρος, «Πιάσ’την χρυσή την χλαμύδα, πιασε και τα χρυσά τα κλειδιά και έμπα μέσα!»

Εε, που πίσω ο παπάς άκουγε… Έρχεται η σειρά του παπά, λαλλεί του: «Εσύ ποιος είσαι;» λαλλεί του ο Άγιος Πέτρος, λέει του:

«Εγώ είμαι ο παπάς της ενορίας Αγίας Παρασκευής. Τριάντα χρόνια-   

WOMAN 1: Στο ποίμνιο

MAN 1: …«στο ποίμνιο, αυτά και λοιπά…»

«Αα, οκ.» λαλλεί, «Πιάσ’την ασημένια την χλαμύδα, πιασε και τα ασημένια τα κλειδιά και έμπα.»

Λέει του ο παπάς, «Νάμπου έχει με τον ταξιτζή: χρυσά αυτά… Εγώ τόσα χρόνια στην εκκλησιά, στο ποίμνιο, και τα λοιπά…»

Λαλλεί του, «Άκου να δεις. Εσύ άμα έκαμνες την λειτουργία… διάβαζες την λειτουργία, ο κόσμος ετζοιμάτουν… Ο ταξιτζής άμα οδήγαν, ούλλοι κάμναν την προσευχή τους!»   

[laughter] [54.32]

MAN 1: «Αποτέλεσμα τούvτο πράμα! »

WOMAN 1: Εν πάρα πολλά καλό, τούτο το ανέκδοτο

[WOMAN 1 & MAN 1 continue to laugh]

WOMAN 1: «Αποτέλεσμα τούvτο πράμα! »

MAN 1: «Αποτέλεσμα τούντο πράμα! »

WOMAN 1: Άντε στην υγεία σας!

MAN 1: Cin-cin!

[54.48]

WOMAN 2: ....Ah, they’re still too filthy, I can’t tell any...

WOMAN 1: Why, you’ve got a filthy joke you’re not telling?

WOMAN 2: I’ve got lots of filthy jokes... I just don’t think that they...

WOMAN 1: It’s OK, we won’t get offended

MAN 1: Τζαι το άλλο με το Pinocchio εν ωραίο

WOMAN 1: Έλα να σου πω τζαι το άλλο με τον… Αδάμ τζαι τη Εύα τζαι την Mennonites αλλά εν ηξέρω τη σημαίνει… what does Mennonite mean?

WOMAN 2: A tribe in the Bible?

WOMAN 1: They are?

WOMAN 2: ... a tribe in the Bible? A tribe...

WOMAN 1: Tribe?

WOMAN 2: A tribe: a people...

MAN 1: Φυλή

WOMAN 2: Ναι…

MAN 1: Φυλή

WOMAN 1: ΟΚ, it’s a joke I heard but it’s an American joke and I didn’t get it... It was the ‘Mennonite’ word... I didn’t get it

WOMAN 2: I know... look, honestly, I am the most unreligious fucking person you’re ever gonna meet. I’m terrible. I went to a Grammar school and my dad is a lapsed Communist and my mother only took us to church at Easter and Christmas and therefore... όταν έφτασα Κύπρο [giggles] ο φίλος μου έμεινε με την έλλειψη γνώσης της Βίβλου μου. He’s like: ‘Εν τζαι ξέρεις τούτο;;;’, ‘Μα, ούτε τούτο δεν ξέρεις;’ And I was like, ‘No, dude... Grammar school!’ Ας πούμε, στηνΑυστραλία, το Grammar school – Grammar school…

MAN 1: Αα…

WOMAN 2: No religion allowed at all

WOMAN 1: No religion... [gasps] Nothing, huh?

WOMAN 2: Absolutely not... Well, my Grammar school was created by the Anglican church to remove religion from the education system. Ummm... So we had religious ‘education’, so to speak, like what are Muslims, what’s a Jew and the rest but... Bible study, we’re talking one class a week, um... for 20 minutes. Με τα βιβλία τους, with pictures of Jesus, y’know... Patting the lamb and the rest of it: μηδέν!  

MAN 1: Μηδέν

WOMAN 2: Yeah... It’s a different upbringing... Αλλά εδώ, [laughs] φάνηκε πάρα πολλή, ποσά λίγα ξέρω

MAN 1: Actually, you have to catch up... [?] [56.41]

WOMAN 1: Ελληνοχριστιανική παιδεία στα σχολεία τώρα

WOMAN 2: Ο Ν– πηγαίνει σε γαλλικό σχολείο… Ο γιος μου

MAN 1: Ναι… ποιό, στο Arthur Rimbaud;

WOMAN 1: Σε ποιό σχολειό;

WOMAN 2: Στο γαλλικό, yeah!

MAN 1: Arthur Rimbaud: my wife used to teach there. Elementary level

WOMAN 2: Really? I love it!

WOMAN 1: Ποιό σχολειό;

MAN 1 & WOMAN 2: Στο Arthur Rimbaud

MAN 1: Στις καλογριές

WOMAN 1: Ah, OK. Terra Santa

MAN 1: Όι, όι

WOMAN 2: No, no... Terra Santa είναι…

WOMAN 1: Ιταλικό το Terra Santa

MAN 1: Κάτω στην Saint Catherine

WOMAN 1: Μπράβο…

MAN 1: Που είναι η Καστελιώτισσα;

WOMAN 1: Μιλούμε Πύλη Πάφου 

WOMAN 2: Ναι, μπράβο

MAN 1: Ναι, Πύλη Πάφου 

WOMAN 1: OK

WOMAN 2: The Cultural Ministry of the French government

MAN 1: They were supposed to build a...

WOMAN 2: No. I don't want it

MAN 1: No, they will

WOMAN 1: Funny enough...

WOMAN 2: No they won’t...

MAN 1: From inside, I know...

WOMAN 2: Nope. I’m from inside, I know...

MAN 1: Which inside? With N–?

WOMAN 2: With the school. They haven’t signed anything

MAN 1: Ah, not with the school with the Ministry

WOMAN 2: No, with the school themselves, they have not reached any ag-

MAN 1: No. They have. Anyway, let’s change the subject.

WOMAN 2: It’s a brilliant school. I love it.

MAN 1: Who knows better... but I hope they will do something someday

WOMAN 2: To move it?

MAN 1: But I... I’m not...

WOMAN 2: Να μετακομίσει;

MAN 1: Όι… θα δημιουργηθεί νέο λύκειο-γυμνάσιο… Με την υποστήριξη του Υπουργείου Παιδείας της Γαλλίας, με καθηγητές που το εξωτερικό τζαι θα είναι a full...  

WOMAN 2: But that school is a full school

MAN 1: Huh?

WOMAN 2: That school is a full school. Δεν έχει κανένα πρόβλημα αυτό το σχολείο

MAN 1: Εν ηξέρω… Πιστεύω… Οι πληροφορίες μου λεν τούτο το πράγμα. Τώρα δεν ξέρω πόσο εφικτό είναι   

WOMAN 1: Ποιος πάει εκεί, ο Σ-;

MAN 1: Εε;

WOMAN 1: Ποιο…

MAN 1: Αα… εν πάει κανένας. Ο Α- είναι στην (English private school) και ο Σ- είναι στο… [inaudible] [58.23]

WOMAN 1: Έλα να σας πω… ξέρει κανένας να διαβάζει καφέ; Να το γυρίσουμε ανάποδα…

MAN 1: Να σου το διαβάσω εγώ…

WOMAN 1: Έλα, άντε

MAN 1: Έβγαλα πολλά λεφτά στην Γαλλία

WOMAN 2: Really?

MAN 1: Ναι, I was...

WOMAN 2: So why didn’t you send your kids to the French school?

WOMAN 1: Τώρα σοβαρομιλάς, εν να μου διαβάσεις τον καφέ μου; Οού, τέλεια!

MAN 1: Pardon my expression, I was bullshitting people around and I was getting some extra money from my studies

WOMAN 2: Όι ρε! I’ll drink to that!

MAN 1: Έλα να σου πω…

WOMAN 1: Έλα να σου πω έτσι τζαι γεμίζω το; 

MAN 1: Περίμενε… Πρόσεχε να μεν σιονώστει παντού. Μπράβο, τζαι άφησε να μεν [inaudible] [58.46]… Τζαμέ, εν να πάει έτσι [flipping coffee cup over]

WOMAN 1: OK... [speaking across the table] [58.53]... Ο D-... o D-

MAN 1: Εεε… Παναγιά μου, θυμήθηκα άλλο έναν ανέκδοτο

WOMAN 1: Ο D- είναι ο partner του Γ-

MAN 1: Πεθανήσκει… α, όι πεθανήσκει… Πάει να εξομολογηθεί η πουτάνα του χωρκού στον παπά. [giggles]  

WOMAN 1: [laughs] ΟΚ… Εντάξει, ναι… It’s a religious joke again, OK, go on...

MAN 1: Πεθανήσκει… πεθαίνει… πεθανήσκει…

WOMAN 2: You’re all with the death, you... Here, I’ve got a good one

MAN 1: OK

WOMAN 1: The prostitute of the village...

MAN 1: The prostitute of the village goes to...

WOMAN 1: ...to the priest of the village to confess

MAN 1: …to confess

WOMAN 2: Yep...

WOMAN 1: Not to confess... to... εξομολογηθεί

WOMAN 2: Confess!

MAN 1: Confess

WOMAN 1: Confession...

MAN 1: OK. Οπόταν πάει στον παπά, τζαι λέει του, «Πάτερ… Έκαμα μια πολλά μεγάλη αμαρτία.»

Λαλεί της, «Ποια είναι η αμαρτία σου;»

WOMAN 1: Ποια από ολες, ναι…

MAN 1: Λαλεί του, «Επήγα με τον μπακάλη του χωρκού.»

«Oh, it’s OK... You are... absolute?» Πως τα λέμε;

WOMAN 2: You are absolved

MAN 1: Absolution? whatever... Εεεε… συγχωρεμένες οι αμαρτίες σου

WOMAN 1: You are forgiven your sins...

WOMAN 2: Ναι…

MAN 1: Λέει του, «Ναι… αλλά διέπραξα ακόμα μια μεγάλη αμαρτία.»

Λαλεί της, «Ήντα πράμα;»

Λέει του, «Εκοίταξε… επήγα τζαι με τον άντρα της γειτόνισσας μου.»

Σκέπτεται λίγο ο παπάς, λαλεί της, «Αα, ΟΚ, δεν πειράζει… Αφίενται οι αμαρτίες σου… It’s OK»

WOMAN 1: [referring to Commandaria] Ακόμα λίγη… σ’ευχαριστώ

WOMAN 2: Lid’s on [speaking to waiter struggling to pour a drink].... lid’s on, darling... the lid is still on... You’ve got the lid on, sweetheart... είναι κλειστό

WOMAN 1: Είναι κλειστό

WOMAN 2: He was a nervous sweetie... He was under focus

WOMAN 1: He was nervous... he was on the cameras... he’s nervous. That’s sweet [laughs]

MAN 1: Λοιπόν… οπόταν, λέει της, «Αφίενται οι αμαρτίες σου, δεν πειράζει.»

WOMAN 2: Here, you’ve got this one, sweetheart [speaking to someone off microphone] [60.45]

WOMAN 1: There you go...

MAN 1: Cheers... That was an extra one

WOMAN 1: Έλα να σου πω… Θέλω πάρα πολλά ένα τσιγάρο

WOMAN 2: I would kill for one right now... the things I would do for a cigarette are unspeakable with that microphone sitting in front of me... I think she’s doing it deliberately

MAN 1: Εκτός και αν είχαμε ηλεκτρονικό τσιγάρο…

WOMAN 1: Είχαμε ένα έξτρα ποτήρι αλλά … οπότε συμπληρώστε τα εδώ. Συμπληρώστε τα υπόλοιπα και είμαστε μια χαρά. Σε ευχαριστώ πολύ

MAN 1: Να το τελειώσω;

WOMAN 2: Ναι, ναι, ναι… You’ve started, so you should finish

MAN 1: ΟΚ, λέει το δεύτερο πήγα με τον γείτονα… ΟΚ, λέει του,

WOMAN 1: Συγχωρούμε σε πάλε

MAN 1: Συγχωρημένη να είσαι, λέει της… Γυρίζει η κοπέλα, λέει του, «Ναι αλλά πάτερ, έκανα ένα τελευταίο πράγμα… Κοιμήθηκα…

[clapperboard drops down, shooting finishes and guests begin to applaud] [61.36]

WOMAN 2: Oh, thank god...

UNKNOWN WOMAN: Κόρη! Αγόρι μου είσαι καλά, Δ-;

WOMAN 1: Έλα να σου πω… Γίνεται να πιεις λίγη κουμανδαρία να βράσεις; Σε καθαρό ποτήρι

[general commotion...]

WOMAN 2: I want to smoke...

[more commotion] [61.52]

MAN 1: Τώρα μπορούμε να καπνίσουμε; Τώρα μπορούμε να καπνίσουμε; Όλοι είμαστε; Η γωνιά εδώ πρέπει να καπνίζει…

[more ambient noise, much background conversation about topic of smoking being allowed or not] [62.06]

MAN 1: Νάμπου γίνεσαι, ρε babe? Ζαμάνια, ρε…

UNKNOWN WOMAN: Νάμπου γίνεται, καλά…

WOMAN 2: Επιτρέπεται το κάπνισμα τώρα;

WOMAN 1:Τώρα ναι…

MAN 1: Τα παιδιά καπνίζουν, και εμείς… [referring to camera crew] Έχεις τσιγάρα; Φέρ'τα δα… Το crew καπνίζει, είμαστε και εμείς crew...

WOMAN 1: Έχω πολλά τσιγάρα, χαλλόου; Καπνίζει το crew;

MAN 1: Τώρα we are not actors anymore, είμαστε crew

WOMAN 2: I think we can actually go out the back door...

MAN 1: No, no... the crew are smoking, we can smoke... Let’s play fool

WOMAN 1: Εντωμεταξύ έφερα τζαι κάμερα μαζί μου… Θέλω να βγάλω φωτογραφίες

MAN 1: Τζαι στο τέλος, λέει του, «Παπά, κοιμήθηκα με τον παπά του διπλανού χωρίου…»

WOMAN 1: [gasps] Απαναγιά μου!

MAN 1: Λέει, «Ρε πουτάνα, ο παπάς του δικού σου χωρκού, νάμπου έχει;;;»

WOMAN 1: [laughs]

MAN 1: [laughing] «Εν έχει παπά το χωρκό σου;;»

WOMAN 2: I’m sorry, what was the punch line?

WOMAN 1 & MAN 1: [laughing still] [62.57]

WOMAN 1: Εν surprise τούτο, εν καλό! You won’t expect it: it’s a good one

MAN 1: Στο τέλος… λέει του, «The worst: κοιμήθηκα με τον παπά του διπλανού χωρίου…»

Και γυρίζει και λαλεί, «Κόρη! Εν έχει παπά το χωρκό σου;;»

WOMAN 2: [laughs]

[conversations away from microphone]

MAN 1: Ξέρετε το… ο Ιησούς με το Last Supper? [63.57]

 

– ENDS –

 

 

 

Return to index

 

 

 

 

 

 

LET’S TALK ABOUT PEACE

Dinner – April 9, 2011

 

AUDIO 2.wav

 

[00.00]

Preparation sounds and voice of Lia Lapithi giving instructions on how microphones work. Cameraman gives instructions to MAN 1 to perform some hand gestures to ensure dolly and camera arm are operating properly, clapper falls.

[00.04]

 

HOSTESS: What I recommend is if you could possibly speak to the people on your right and the people on your left. So on the first plate you speak to the people on your right and then the second plate on your left, accordingly

 

 

[00.14]

MAN 2: Πρέπει να μιλήσουμε…

WOMAN 3: ΟΚ, ξεκίνα και με την ιστορία της ζωής σου τώρα [giggles]... Αποκαλύψεις θέλω, εε;

MAN 3: Πρέπει να μιλήσουμε για περιστέρια τώρα

WOMAN 3: Αποκαλύψεις θέλω [laughter]

[Heavy background noise, chatter, squeal] [00.24]

MAN 2: Μόνο για περιστέρια, για ειρήνη,

WOMAN 3: Ναι, αλλά η Κ- [WOMAN 2] έμεινε μόνη… Άραγε εγώ με την Κ- πρέπει να μιλήσω

WOMAN 2: No, I’ve got these two beautiful people on my right hand side!

WOMAN 3: On the right side, είπε;

WOMAN 2: Yeah... No, she said either. She said try not to sp-

WOMAN 3: Για μέτρησε τα άτομα...

MAN 2: 19 είμαστε εμείς

WOMAN 3: Εε, κάποιος περισσεύει… [giggles] Καλά είπα εγώ – 18 και plus

[more instructions from hostess]

WOMAN 2: Does she prefer a language?

[discussions continue over instructions]

WOMAN 2: Εντάξει, επειδή το μισό το τραπέζι μου φαίνεται είναι αγγλόφωνοι

MAN 3: Το ψωμί μπορούμε να αρχίσουμε να το τρώμε;

[discussions over language with MAN 1 & WOMAN 1]

MAN 1: ... [μπορούμε?] να μιλάμε ελληνικά και σε κάποιες φάσεις να κάνουμε ‘switch’...

WOMAN 2: Όι, no, no, no... Εντάξει

MAN 2: Have they started filming?

MAN 1: Εε, η Μ- [WOMAN 3];

WOMAN 3: Έλα

MAN 1: Μιλάς ελληνικά, εν’έτσι;

WOMAN 3: Ναι

MAN 1: Και ο κύριος δίπλα;

MAN 2: Εκτός πιάτου [referring to menu]

WOMAN 3: Βέβαια... και τούτος,

WOMAN 2: Τα μενού εκτός πιάτου

WOMAN 3: Και ο παραδίπλα μιλά ελληνικά… και…

WOMAN 2: ΟΚ, όι να φωνάζουμε…

MAN 2: Μιλά και αυτή ελληνικά

WOMAN 3: Εντάξει

MAN 2: Νομίζω όλοι μιλούν ελληνικά

WOMAN 3: Έχουμε μια… ξέρεις, ομω…

WOMAN 2: [Mock gasp] χμμμ... Οδηγίες;

MAN 2: Μα, εν για περιστέρια και ειρήνη, έτσι μου είπε

MAN 3: Εν να τα φάμε μετά τα περιστέρια

MAN 2: [inaudible joke] [01.31]

MAN 2 & MAN 3: [laughter]

MAN 2: That is the problem

WOMAN 2: Αρχίσαμε… πω, πω, πω… μάνι μάνι

MAN 3: [inaudible] [01.37] χάζι λοιπόν… Έχει

WOMAN 3: Η σούπα;

WOMAN 2: No, no... this is the poached

WOMAN 3: Αα, το ορεκτικό, ναι

WOMAN 2: Egg on lobster

WOMAN 3: Έλα να σου πω… Άμα δεν θέλουμε να το φάμε, τι κάνουμε;

WOMAN 2: Δεν είναι ανάγκη να το φας…

WOMAN 3: Ναι

[dining sounds, plates clattering]

[011.56]

WOMAN 3: Μ’αρέσει τούτο… [possibly referring to plate] ‘Δεν Ξεχνώ’. Τι είναι αυτό…

MAN 3: …. [talking to left...] αλλά ασχολείται πολλά με τον έρωτα… Έρωτα και τα σεξ…

MAN 2: Έρωτας και σεξ στο Βυζάντιο [?] [022.02]

WOMAN 3: Μμμ… Τι λες, Κ- ; Είναι ωραίο το…

WOMAN 2: Να περιμένουμε ώσπου όλοι να έχουν σερβιριστεί και να αρχίσουμε… 

WOMAN 3: Ναι

WOMAN 2: Γιατί όχι; [referring to cutlery] Start outside, move in

WOMAN 3: Να τελειώσουμε και γρήγορα, εε; 

WOMAN 2: Δεν ενδιαφέρονται αν το… [inaudible] [022.16]

WOMAN 3: Εε, βεβαία…

[dining sounds, serving sounds] [022.29]

WOMAN 3: Αα, σερβιριστήκανε…

[022.34]

WOMAN 3: Μη χάνετε καιρό, μη χάνετε καιρό…

MAN 2: Αα… άρχισαν, πω πω … Πόσα λεπτά έχουμε, επτά; 

WOMAN 3: Ναι… αυγό;;

WOMAN 2: What is that underneath?

MAN 2: Πρέπει να τρώμε γρήγορα

WOMAN 3: Έφαγα, έφαγα… Παιδιά, έφαγα πέντε αυγά σήμερα

WOMAN 2: Μα, σοβαρομιλάς;

MAN 2: Χοληστερόλη, αν ανέβει, θα… 

WOMAN 3: Ο, δεν μπορώ, δεν μπορώ άλλο

MAN 2: Μετά θα βγει στα ύψιστα

WOMAN 3: Εγώ θα φάω το… τούτο…

WOMAN 2: Μμμ…

WOMAN 3: Το φύκι

WOMAN 2: I like it

MAN 2: Που είναι από κάτω

WOMAN 3: Nαι, ναι

WOMAN 2: It’s very good

MAN 2: It’s excellent

WOMAN 3: Αυτό

MAN 2: Τι είναι τούτο, φύκι;

WOMAN 3: Μμμ;

[3.04]

WOMAN 3: Τηγανιτό είναι

MAN 2: Πολύ ωραίο

WOMAN 3: Μμ…

MAN 2: Νόστιμο

WOMAN 2: [to another conversation] ‘Στην δική μου την έκδοση στ’αγγλικά, Moses turns to Jesus and says…

MAN 2: Με τι ασχολείστε;

WOMAN 3: Αρχιτέκτονας

MAN 2: Με χαβιάρι, τι πράγμα είναι αυτό;

WOMAN 3: Τέλειο… τέλειο

WOMAN 2: [laughs] Καλή όρεξη… It’s very nice, huh?

MAN 2: Και από Ελλάδα πρέπει να ήρθατε, ναι;

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Διότι καλαμαρίζεις, που λέμε…

WOMAN 3: Ναι

MAN 2 & WΟΜΑΝ 3: [laugh]

WOMAN 2: Poached egg on lobster... on what would seem to be a bed of...

WOMAN 3: Τι να κάνουμε τώρα…

MAN 2: Λιγάκι [referring to the first course]

WOMAN 3: Να κόψουμε την φωνη;

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Να την ελαφρύνουμε λίγο;

MAN 2: [more laughter] Έχεις χρόνια στην Λευκωσία;

WOMAN 3: Δεκαεπτά, ναι

MAN 2: Εντάξει… αρκετά το άλλαξες όπου… Τι σε έφερε εδώ;

WOMAN 3: Ένας αρχιτεκτονικός διαγωνισμός … ευρωπαϊκός

MAN 3: [from another conversation] Μυρίζουν ωραία αυτά, πάνω στα οποία έχει…

WOMAN 3: Της Europan-

MAN 2: OK... και-

[static interference, possibly from someone hitting or adjusting the microphone] [044.11-044.15]

WOMAN 3: ...με κάτι φίλους Κύπριους από την Νέα Υόρκη, γι’αυτό ήμουν εδώ    

MAN 2: Αααα… Σπούδασες Νέα Υόρκη;

WOMAN 3: Έτσι [??] [044.26] [possibly English, possibly referring to studies??] όχι άσχετα…

MAN 2: Που ήσουν, Pratt?

WOMAN 3: Μμ... [reaching for her cigarettes]

WOMAN 2: [sing-song voice] You’re not allowed... you’re not allowed

WOMAN 3: Που το ξέρεις εσύ;

MAN 2: Στη Νέα Υόρκη, για αρχιτεκτονικά, όλοι οι Κύπριοι εκεί πάνε

WOMAN 3: Όλοι, όλοι πάνε, ναι μπράβο… Παλιά

MAN 2: Santι

WOMAN 2: Στην υγεία

WOMAN 3: Τώρα ανακαλύφθηκε το C- [university]

MAN 2: C-

WOMAN 2: Άντε, ρε Μ- [WOMAN 3]... Στην υγεία! [glasses clink]

WOMAN 3: Από την δική μου εποχή – υγεία μας!

[turns to MAN 2]

Άντε γειά μας… 

MAN 2: Χάρηκα που σε γνώρισα, Μ-

WOMAN 3: Και εγώ [glasses clink]

MAN 2: Και θα είμαι τώρα τρεις μήνες Κύπρο και να βρεθούμε

WOMAN 3: Μμμ!

MAN 2: Και να τα πούμε

WOMAN 3: Ναι, οπωσδήποτε

MAN 2: Για τα αρχιτεκτονικά- της Κύπρου και της Λευκωσίας

WOMAN 3: Ναι

WOMAN 2: It’s not very often you have to eat with a knife and fork from a bowl. Μόλις τώρα αντιλήφθηκα γιατί δυσκολεύομαι

WOMAN 3: [from another conversation in low tones] [055.20] …και είναι πάρα πολύ ... [possibly discussing the chemistry between people?]

MAN 2: Και εγώ…

WOMAN 3: Στην Κύπρο δεν είναι [έτσι ?] ...

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Σου τό’χουν πει;

WOMAN 2: No...

MAN 2: Good what?

WOMAN 3: Energy...

MAN 2: Energy

WOMAN 2: Ah...

MAN 2: [to MAN 3] She told me I’ve got good energy [laughs good naturedly]

[to WOMAN 3]

Ευχαριστώ

WOMAN 3: Λέει… Η κάποιοι άνθρωποι… Ξέρεις τα βρίσκονται, και…

MAN 2: Έφαγες το αυγουλάκι;

WOMAN 3: Οο... δεν μπορώ, έλεος...

MAN 2: [laughs] Έλεος το αυγό!

WOMAN 3: Δεν μπορώ άλλο αυγό! Να πάω στο παρακάτω

MAN 2: Δεν θά’ρθουν εδώ να… να μας ηχογραφήσουν εδώ; Στη φωνη; [possibly gesturing]

WOMAN 2: [eating] [laughs loudly] Όχι ρε, θα κάνουν βίντεο! Αυτοί κάνουν την δουλειά τους εκεί

MAN 2: Θα κάνουν ηχογράφηση…

WOMAN 3: Εε, χεστήκαμε εμείς… Μην κολλάμε εμείς, εμείς θα κάνουμε αυτό που πρέπει να κάνουμε

MAN 2: Ακριβώς, έν’ναι

WOMAN 3: Να τρώμε, να μιλάμε, κι αυτά… Και αυτοί κάνουν την δική τους δουλεία… Σωστα Κ-;

WOMAN 2: Τι πράγμα;

MAN 2: Πολύ ωραίο το τραπέζι όμως…

WOMAN 3: Μμμμ!

MAN 2: Εφόσον όπως ξέρεις τι γίνεται … [inaudible] [066.32] [possibly a question about where WOMAN 3 lives?]

WOMAN 3: Εγώ μένω σε μια πολυκατοικία του κώλου… [inaudible] [066.37] [φτωχικός?] τελείως decadence 

MAN 2: Που είναι αυτό;

WOMAN 3: Στο κέντρο της Λευκωσίας… και [inaudible] [066.46] 

MAN 2: Αα… μένεις εκεί που είναι η E- [location] λίγο πιο πάνω

WOMAN 3: Μπράβο

WOMAN 2: I know it... I know it... [referring to another conversation] I’m sorry, keep going

WOMAN 3: Από πάνω από το cabaret

MAN 2: Ναι

WOMAN 3: Εκεί… άλλα, έχω και το διαμέρισμα… του Α.Μ-…

MAN 2: Του Α-, του [surname];

WOMAN 3: Ναι… Τον ξέρεις;

MAN 2: Ναι

WOMAN 3: Μανά μου, είναι…

MAN 2: Που; Έφυγε; Έχει χρόνια να τον…

WOMAN 3: Εκεί έμενε ο Α-

MAN 2: Μμμ...

WOMAN 3: Και το ενοικίασα από τον Α- [inaudible] [077.23]… [giggles] όχι, όχι, έφυγε λόγω εμού…

MAN 2: Το τέτοιο δεν το πιστεύω… [inaudible] [077.26]

WOMAN 3: Ναι… βρήκε… είναι… είναι… ο μέντορας μου ο Α-. Όταν έμενα [inaudible] [07.37]

MAN 3: Στο Π-;

MAN 2: Ναι, ναι... [talks to MAN 3]

WOMAN 3: Ε, ποιον πρέπει να … [inaudible] [077.41]

MAN 2: Τον Α-

WOMAN 3: Τον Α-

MAN 2: Γιατί έχει πάρα πολλά χρόνια να τον δω

WOMAN 3: Είναι αυτό το [inaudible] [077.48]

WOMAN 2: [laughing]

WOMAN 3: …τα κάνει μια σκρόφα [laughter] … Η επόμενη…

WOMAN 2: Επτά λεπτά ήταν είδη; [referring to end of first course]

WOMAN 3: Εκεί που ενώνεται η Ν- με την Κ- έχω αγοράσει… Δώδεκα χρόνια ήταν σε αυτό το διαμέρισμα. Δώδεκα είμαι κι εγώ στο…  

MAN 2: Στο δικό σου…

WOMAN 3: Ναι στο δικό μου το διαμέρισμα… Να σου πω – και δεκαπέντε… Δεκαπέντε χρόνια που έχει φύγει ο Α- από αυτό το διαμέρισμα

MAN 2: Ναι, θα έχει και τόσα χρόνια να τον δω

[dining sounds increase] [088.21]

WOMAN 3: Και μόλις έφυγε, το … [inaudible] [088.23]

WOMAN 2: [to another conversation] A, έζησε με τους γονείς του έως τα 30 του…

MAN 2: Είναι τέλεια περιοχή, μου αρέσει πάρα πολύ

WOMAN 2: [continues talking across] [8.32]

WOMAN 3: Τέλεια, ναι, ναι… εμένα να δεις; Αφού οι φίλοι μου [inaudible] [088.34] ... το επίθετο μου είναι Σ-… Πιο πολύ φίλοι με αποκαλούν με το επίθετο-

MAN 2: Σ-...

WOMAN 3: Σ-… ναι. Έτσι και αν γίνει σεισμός σε βλέπουμε [inaudible] [088.44] … ‘σε βλέπουμε [laughing] ... να καταλήγεις στο υπόγειο … να κανείς πιρουέτες, όπως την...’ [referring to the cabaret in her building]

MAN 2: Pole dancing [laughter]

WOMAN 3: Πάνω στο στύλο…

MAN 2: [laughter] …πολύ μ’αρέσει

WOMAN 3: …με τις τρίμετρες…

MAN 2: Εντάξει, εσύ κοντά τους, μια χαρά είσαι! [laughter]

WOMAN 3: Κοντή και αυτά, εντάξει… κάνω γυμναστική τώρα να ψιλώσω καμπόσο…

MAN 2: Να σε τραβήξουν, όπως έκαναν τον μεσαίωνα… το τραπέζι... 

[high-pitched laughter and clapping] [099.17]

WOMAN 3: Ναι… βασανιστήριο!

MAN 2: Βασανιστήριο! Εε, η ομορφιά όμως, δεν έρχεται εύκολα… Ξέρεις… θέλει θυσίες

WOMAN 3: Όχι, όχι… Θέλει θυσίες πάρα πολύ και δεν ξέρω πως θα τους αντέχω και…

[laughter]

Εγώ τα λέω, και τα ξαναλέω στα παιδιά, ότι είμαι εδώ για να ψηλώσω και…

MAN 2: [laughs] Πολύ μου αρέσει αυτό

[silence]

MAN 2: [inaudible] [099.54] …

WOMAN 3: [inaudible] [10.00] … να τοv πάρουμε μετά… μετά όταν τελειώσουμε το φαγητό…

MAN 2: …μετά το φαγητό, ακριβώς…

[laughter]

WOMAN 2: [referring to another conversation] Το μόνο τελευταίο αστείο που άκουσα που ήταν πραγματικά αστείο...

MAN 2: [laughing] Τι θα κάνουμε;

WOMAN 3: Τίποτα

MAN 2: Αρχίσαμε τώρα… [referring to wine] ... να πάμε για το κόκκινο

WOMAN 2: [continues telling joke across the table]

WOMAN 3: Και θα πάρουμε το μεγάλο ποτήρι που μας ανήκει

MAN 2: Τελειώσαμε με το άσπρο

WOMAN 3: Θα ξανακάνουμε ‘cin-cin’ τώρα

MAN 2 & WOMAN 3: [laugh]

MAN 2: Μας αρέσει το ‘cin-cin’

WOMAN 2: I thought it was hilarious! [referring to her joke]

WOMAN 3: Η μια δεν τους κατάλαβε, και δεν της καταλαβαίνουν!

[laughter]

WOMAN 3: Λοιπόν πηγές στου Σ- [event] χθες, ε; Φυσικά είδες ότι…

MAN 2: Εμένα με εντυπωσίασε

WOMAN 3: Ο Σ-

WOMAN 2: [laughing, talking over]

WOMAN 3: [inaudible] [ΕΓΩ][11.02] …του το είπα. Άλλα που τον βρήκα…

MAN 2: Μμμ;

WOMAN 3: Στα κατεχόμενα…

MAN 2: Τι έκανε εκεί; Πως συναντηθήκατε στα κατεχόμενα;

WOMAN 3: Σε ένα καφέ … [laughing]

MAN 2: Απίστευτο… στην Λευκωσία;

WOMAN 3: …με τα μεγάλα πνεύματα

MAN 2: [laughing] Συναντιούνται…

WOMAN 3: Γιατί ήθελα… πάνω από 20 χρόνια παρακολουθώ την δουλειά του… και ήταν με τον… Τον Σ- τον ξέρεις;

MAN 2: Ναι

WOMAN 3:  Ήταν με τον Σ-… Και εγώ περνούσα με έναν φίλο [inaudible] [11.34] … «Κάπου σε ξέρω, κάπου σε ξέρω..»

MAN 2: Άλλα δεν τον είχες ξανά…

WOMAN 3: Εντωμεταξύ, ήξερα την δουλειά του, και φατσικά … [inaudible] [11.43] και ανοίγουμε κουβέντα [inaudible] [11.43]… «…μήπως είχες ένθετο στην «Καθημερινή»; Μιλάμε πριν 15-20 χρόνια…» Μου λέει «Ναι…»

«Μήπως ήταν σε αυτό που έκανες εκείνο;»

Τρελάθηκε το άτομο…

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: «Σου λέει τίποτε;» μου λέει… «Ναι, ναι και εσύ [inaudible] [12.01].» Του λέω

MAN 2: [laughs] ‘Με παρακολουθεί αυτή, θα την σκοτώσω!’ … Τέλειο

WOMAN 3: Και αναγνωριστήκαμε, ενθουσιασμός- το… το… γιατί ήταν από καρδίας… Η [inaudible] [12.23] που του έκανα… «Σε θαυμάζω…» … [inaudible] [12.27] ...παύσανε οι άνθρωποι να εκφράζουν τα συναισθήματα τους

[possibly discussing the lack of real willingness to criticize artists and their exhibitions?]

MAN 2: Ακριβώς, να εκφράζουμε… [inaudible] [12.32] τα πραγματικά αισθήματα μας 

WOMAN 3: Και ήμουν πάρα πολύ …

MAN 2: Και για να είμαστε ειλικρινείς [inaudible] [12.41] … αυτό χάσαμε

WOMAN 3: Ναι … ‘μπας και αν πω...’ [inaudible] [12.46] ... ήμουν πάρα πολύ ενθουσιώδης που τον γνώρισα, και μου έδειξε λοιπόν αυτά… Και του ήρθε ένα shock [?] [12.57]… «Σε θαυμάζω,…» 

MAN 2: [giggles]

WOMAN 3: «…κάνεις πάρα πολύ καλή δουλειά»

MAN 2: Μπράβο… αυτό

WOMAN 3: [inaudible] [13.06] …

MAN 2: Πολύ ωραία …

WOMAN 3: [inaudible] [13.14]… σου λέει ‘τούτη η παλαβή εδώ, μπορεί να με κυνηγάει για όλη μου την ζωή! Να τελειώνω μ’αυτήν!’

WOMAN 2: [continues talking to MAN 1 & WOMAN 1]

MAN 2: Έτσι βρέθηκες στα εγκαίνια…

WOMAN 3: Ναι… ναι. Προσωπική πρόσκληση…

MAN 2: Τέλεια, διότι… ένα από τα… κείμενα ... πήρες το κατάλογο;

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Είχαν δυο κείμενα… Το ένα κείμενο η Ε- … είναι μαθήτρια μου που κάνει διδακτορικό

WOMAN 2: Oh, I guess we can eat, guys...

WOMAN 3: Δεκατρία λεπτά!

WOMAN 2: [laughs loudly]

WOMAN 3: Παιδιά, τελειώστε!

MAN 2: Έχασα το μενού μου, τι είναι;

WOMAN 3: Πουλάκι…

MAN 2: Είναι λίγο σκληρό…

WOMAN 3: Ναι… με αυτό… τι κάνουμε τώρα; Το καταβροχθίζουμε το πουλάκι;

MAN 2: [giggles]

WOMAN 3: Δεν πρέπει… δηλαδή, τώρα τι να σου πω; Αα, είδα και εγώ [inaudible] [14.11] [ένα ντοκιμαντέρ?] …

MAN 2: Τι έχει μέσα;

WOMAN 3: Ρύζι

MAN 2: Αα, ρύζι. Τότε θα φάω το ρύζι…

[eating sounds] [14.18]

[WOMAN 2 can be heard continuing conversation with WOMAN 1 and MAN 1]

WOMAN 3: Εε… [14.27]

[more static interference, possibly from someone hitting or adjusting the microphone]

WOMAN 3: … [inaudible] [14.29] … σε ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ

MAN 2: Ποιο;

MAN 3: Πάντως παιδιά, ένας κανόνας που είχα από… [possibly to another conversation]

WOMAN 3: Στην Αίγυπτο … οι άνθρωποι [πεινάνε?][14.38] – πολλοί απ’αυτούς…

MAN 2: Και όμως κάνουνε και τέλεια… δοκίμασες… την πίτα… με περιστέρι;

WOMAN 3: Αυτό… στο περιστέρι θα φτάσω

MAN 2: Ε… κοίτα αυτό…

WOMAN 3: Ναι… και για να επιβιώσουν οι άνθρωποι και για να μαζέψουν τα λεφτά … στα σπίτια τους μέσα, μεγαλώνουν περιστέρια… Απέραντοι περιστερώνες. Γιατί, οι Αιγύπτιοι, λέει, ότι το θεωρούν…

MAN 2: Το θεωρούν…

WOMAN 3: Εντάξει, αυτό δεν ξέρω τι είναι [referring to plate] …

MAN 2: Περιστέρι είναι

WOMAN 3: Αα, περιστέρι, ε;

MAN 2: Ναι, διότι η ιδέα είναι να τρώμε το περιστέρι της σημαίας της Κύπρου

WOMAN 3: …έρχεται μου να το… είμαι άξια να το ξεσκίσω το περιστέρι

MAN 2: [inaudible] [15.43]… όπως νιώθεις άνετα…

WOMAN 3: …και θα το κάνω αυτό… Να δώσω και, ξέρεις, fan [?] [15.39] σε όλους αυτούς που δουλεύουν απέναντι… Γιατί η κότα και το πουλί θέλει δάκτυλα [inaudible] [15.52]… 

MAN 2: Διότι δεν τρώγονται διαφορετικά

WOMAN 3: Εγώ το βάζω το χέρι, παιδιά… αλλά… δεν το [inaudible] [16.02]…

[laughter]

Να το προσπαθήσω λίγο ακόμα; Τίποτα…

MAN 2: [inaudible] [16.16]…

[WOMAN 2 can be heard continuing conversation with WOMAN 1 and MAN 1]

WOMAN 3: Και ζεις στο Λονδίνο-;

MAN 2: Ναι

WOMAN 3: Αα, μάνα μου…

MAN 2: Όχι δεν ζω κατ’ακρίβεια Λονδίνο -, ζω Brighton-

WOMAN 3: Αα! Ξέρω… είχα μια φίλη

MAN 2: Εργάζομαι στο  Λονδίνο - και μένω Brighton-…. Το οποίο είναι γύρω στα πενήντα λεπτά με το τρένο [inaudible] [16.45]…

WOMAN 3: Έχεις καθαρό βλέμμα, έτσι;

MAN 2: Ναι;

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Σε ευχαριστώ…

WOMAN 3: Τι σημαίνει αυτό; Ότι είσαι καθαρός άνθρωπος…

[laughter]

MAN 2: Μα, δεν χρειάζεται πολύ ευφυΐα να το καταλάβεις!

WOMAN 3: Να το πούμε;

[laughter]

WOMAN 3: Παιδιά φέρετε εδώ τα… τέτοια για να καταγράψουμε το ότι είναι ένας καθαρός άνθρωπος… Με καθαρό βλέμμα

MAN 2: Και τι χτίζεις τώρα στην Λευκωσία;

WOMAN 3: Μμ;

MAN 2: Τι χτίζεις τώρα στην Λευκωσία;

WOMAN 3: Πολλά...

MAN 2: Τι σχεδιάζεις…

WOMAN 3: Πολλά

MAN 2: Πολλά…

WOMAN 3: Λοιπόν ο… ο αφεντικός μου, περά από αυτά που κάνω εγώ, κάνουμε πάρα πολύ μεγάλα σπίτια [inaudible] [17.42]… στο γραφείο μου…

MAN 2: Υπάρχουν πολλά τέτοια εκτρώματα στην Κύπρο…

WOMAN 3: Πρέπει να είναι το πιο ακριβό γραφείο… της Κύπρου

MAN 2: Ναι;

WOMAN 3: [nods]

MAN 2: Τους αρέσει πολύ τους Λευκωσιάτες αυτό

WOMAN 3: Παναγία μου… τι να σου πω…

MAN 2: [giggles]

WOMAN 3: Τι φρίκη … ακούμε κάτι [inaudible] [18.07]… τους τώρα…

MAN 2: Και που το φτιάχνεις αυτό;

WOMAN 3: Δυο εκατομμύρια...

MAN 2: [gasps]

WOMAN 3: ...στο Σ-

MAN 2: Στο Σ-

WOMAN 3: Χθες που ήσουν στο… τέτοιο

MAN 2: …στο τέτοιο

WOMAN 3: Ήταν μια ψηλή γκόμενα…

MAN 2: Αυτή που φορούσε το μαύρο;

WOMAN 3: Μαύρο. Μαύρο και κάτι… έτσι… περίεργα

MAN 2: Ναι την θυμάμαι…

WOMAN 3: Το σπίτι της… αα, παίζει και στην Ε- [local television soap opera]

MAN 2: [laughs] Πολύ αρχοντο-χωριατιά αυτό … Δεν το έχω δει ακόμα...

WOMAN 3: Δες το, δες το…

MAN 2: Άκουσα για αυτό… αλλά…

WOMAN 3: Δες το, είναι η μάνα

MAN 2: Αα, είναι η μάνα

WOMAN 3: Δες το

MAN 2: Εε, καλοπληρώνεται για να… για να κάνει πορνεία, δηλαδή [referring to subject of soap opera]

WOMAN 3: Δεν χρειάζεται καν…

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Τα έχει από πατέρα, μάνα, παππού και δεν ξέρω τι

MAN 2: Η ιστορία της Κύπρου, να πούμε

[laughter]

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Η ιστορία της Κύπρου

WOMAN 3: Εε, τελείως οικογενειακή υπόθεση [inaudible] [19.04]…

MAN 2: Ναι, είναι οικογενειακή υπόθεση

WOMAN 3: Ο πατέρας την στηρίζει, αν δεν έχει, δεν ξέρω… τι κανείς; 

MAN 2: Εε…

WOMAN 3: Βρίσκει τρόπο, όμως… ξέρεις, να αναδειχτεί

MAN 2: Βρίσκει κάποιο τρόπο

WOMAN 3: Η θα φύγει… η θα…

MAN 2: Ακριβώς…

WOMAN 3: Η θα την στηρίξουν οι άλλοι Kύπριοι όπου και να βρίσκεται

MAN 2: Ναι ….

[dining sounds] [19.34]

Είσαι απασχολημένη αρκετά;

WOMAN 3: Ναι; 

MAN 2: Είσαι απασχολημένη… μερικές φόρες δεν βρίσκω τα ελληνικά μου… οπότε … [laughs]

WOMAN 3: Πες τα, πες τα… και εγώ θα σε διορθώσω

MAN 2: Σε κρατούν αρκετά απασχολημένη οι Kύπριες κυρίες;

WOMAN 3: Όι! Η κοινωνία με κρατά

MAN 2: Η κοινωνία

WOMAN 3: Αυτό με απασχολεί

MAN 2: Ναι

WOMAN 3: Το ψάχνω λίγο… Είναι… Εγώ είμαι… Εγώ είμαι άτομο που έρχομαι από φτωχή οικογένεια … Όμως… [inaudible] [20.24]…

MAN 2: Να κάνεις κάτι με την ζωή σου

WOMAN 3: Να βγω. Και όλα τα αδέλφια και όλα αυτά … Σε μια καλή οικογένεια βρεθήκαμε και μας είπαν: «Προχωρήστε»

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Χωρίς φράγκο

MAN 2: Καλό αυτό

WOMAN 3: Ναι! Και βέβαια καλό

MAN 2: Εκεί μαθαίνεις να επιβιώνεις

WOMAN 3: Αστειεύεσαι; [inaudible] [20.45]… Χωρίς φράγκο … Όταν ήταν τα πιο ακριβά… τα πιο ακριβά πανεπιστήμια … τα κατάφερα 

MAN 2: Αυτό είναι το πρόβλημα της Kυπριακής κοινωνίας – τα παιδιά

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Και δεν ξέρω τη θα γίνει με την επόμενη γένια

WOMAN 3: Σωστά… αλλά δεν θα είναι – θα είναι στον αέρα… Στον αέρα

MAN 2: Δεν ξέρουν τη θα πει ‘πραγματικό’…

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Τα προνόμια έχουν καταστρέψει κατά κάποιον τρόπο την Κύπρο… την έχει καταστρέψει ήδη την κυπριακή κοινωνία

WOMAN 3: Πολύ οικογενειακά τα πράγματα

MAN 2: Είναι πολύ οικογενειακά όμως-

WOMAN 3: … δε σ’αφήνει να αναπνεύσεις

MAN 2: Μπράβο. Αυτό είναι

WOMAN 3: Έλεος, δηλαδή...

MAN 2: Δεν μπορείς να αναπνεύσεις, δεν μπορείς να εκφραστείς [?] [21.34]

WOMAN 3: Δεν μπορείς – τίποτα, τίποτα

MAN 2: Και αν είσαι κάπως διαφορετικός … να-

WOMAN 3: Αυτό – η διαφορετικότητα… Απλά, γάμησε τα

MAN 2: Τότε, γάμησε τα. Ακριβώς… Δεν ήθελα να πω την λέξη, αλλά αφού την είπες εσύ…

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα… Ότι, εντάξει, αν συμβιβαστείς με την κυπριακή κοινωνία

WOMAN 3: Όι, είναι καλοί…

MAN 2: Εντάξει

WOMAN 3: Πρέπ- εννοώ ... παντού στον κόσμο, νομίζω…. Αυτό συμβαίνει… αρκεί να βάλεις και εσύ το λιθαράκι να έρθεις κι εσύ σε επαφή με τους ανθρώπους… Παντού, δεν είναι μόνο με την κυπριακή κοινωνία που είναι κάπου αλλού. Πρέπει να… να προσπαθείς, να επικοινωνείς, να διορθώσεις τα πράγματα και όλα αυτά 

[dining sounds, other conversations] [22.35]

MAN 2: Αλλά, όμως, αυτό το μεγάλο πρόβλημα που βρίσκω με την κυπριακή κοινωνία είναι το γεγονός ότι τα παιδιά δεν μαθαίνουν ποτέ να γίνουν ανεξάρτητα

WOMAN 3: Όντως… Σαράντα… Forty-something έγινε… Μέχρι τώρα ήταν thirty-something 

MAN 2: Ναι, ναι... forty-something

WOMAN 3: Τώρα είναι forty-something να είναι εξαρτημένα

MAN 2: Πάντα δίπλα στη μαμά [?] [22.59]

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Αυτό δεν το καταλαβαίνω

WOMAN 3: [inaudible] [23.03]

MAN 2: Ξέρεις, αυτό είναι κάτι το οποίο δεν… δεν καταλαβαίνω καθόλου

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Πως μπορεί κάποιος να εξαρτάται από τους γονείς του μέχρι να είναι 40 χρονών

WOMAN 3: Σαράντα…;

MAN 2: [laughs] Και πάνω…

WOMAN 3: Να σου πω, όμως… Αν είναι σαράντα, σημαίνει έκλεισε μια ζωή

MAN 2: Ναι έχεις και ακόμα σαράντα

WOMAN 3: Άλλα σαράντα! Οπότε…

MAN 2: Η παιδική ηλικία!

WOMAN 3: Ακόμα παιδί είμαι, ας κάνω ότι θέλω

MAN 2: Η παιδική ηλικία φτάνει μέχρι τα σαράντα και μετά τα...

WOMAN 3: Μπράβο…

MAN 2: Κάπως… κάπως μεγαλώνει κάποιος μετά τα σαράντα… Ενηλικιώνεται [laughs]

WOMAN 3: Μπράβο…

MAN 2: [laughs]

[23.40]

WOMAN 3: Εγώ το έπιασα με το χεράκι [referring to the main dish] το έσκισα

MAN 2: Αα, το ξεκαθάρισες

WOMAN 3: Τελείως, τό’πιασα έτσι… [gestures] κοίτα! Τι ωραίο που είναι! Εύχομαι να [inaudible] [23.54] … εδώ είναι

MAN 2: Εντάξει, θα γίνει περιβόητο, ότι τρως με τα χέρια σου … και με τα δάκτυλα [laughs]

WOMAN 3: Παιδιά, είναι πάρα πολύ πικρό, ε;

MAN 2: Ναι, αυτό είναι – γι’αύτο δεν μπορώ να το φάω επειδή είναι πάρα πολύ πικρό και σκληρό

WOMAN 3: -και σκληρό

MAN 1: Αλλά εν ταλαιπωρία, εν’ναι; [24.14]

MAN 2: Μεγάλη ταλαιπωρία!

MAN 1: …δουλεύκουμε την αντοχή μας...

WOMAN 3: Το πουλί δούλεψε με την δικιά μου αντοχή

[laughter]

MAN 2: Αλλά, όμως, εντάξει… το δούλεψες

WOMAN 3: Ναι, όχι… [inaudible] [24.28] …και ήταν [inaudible] [24.32]

MAN 2: Ναι, το καταβρόχθισες [?] [24.34]

WOMAN 3: Ναι, ναι… συκωτάκι

MAN 2: Είναι πάρα πολύ δυνατό κρέας… Δηλαδή στην Αγγλία το… το θεωρούν σαν vermin – ποτέ δεν το τρώνε

WOMAN 3: Και από εδώ να μην θέλουμε

MAN 2: Πως λέμε vermin στα ελληνικά; Τα… ποντίκια και τα αυτά … δεν ξέρω…

WOMAN 3: [inaudible] [25.06]

[laughter]

MAN 2: Λες να είναι αυτά που τρώμε; Ο αδελφός της … [inaudible] [25.15]

WOMAN 3: [laughs]

MAN 2: Και γι’αυτό είναι σκληρά

WOMAN 3: [inaudible] [25.23] … Δεν μου άρεσε… και θα το γράψουμε ότι είναι αίσχος το φαγητό

MAN 2: Ακριβώς…

WOMAN 3 & ΜΑΝ 2: [inaudible] [25.29]

MAN 2: Ξέρεις, όταν πεις σους Άγγλους ότι θα φας… αα… περιστέρι … [inaudible] [25.42] το θεωρούν στην ιδία κατηγορία με…

WOMAN 3: Το γράφουν; Το περιστέρι; Εγώ παιδιά δεν είδα… τίποτα δεν διάβασα… Ήρθα τελείως άσχετη

MAN 2: Είναι ‘lotus stuffed pigeon’

WOMAN 3: [reads] Μαραθεύτικο … Ζαμπάρτας…

MAN 2: Ζαμπάρτας;

WOMAN 3: Το κρασί που πίνουμε – αυτό

MAN 2: Αυτό

WOMAN 3: Ναι… [inaudible] [26.12] … αυτό έμεινε το ενδιαφέρον… Το πουλί, χέστηκα για το πουλί… Το πουλί θα πετάξει και θα φύγει!

[laughter]

MAN 2: Τέλεια…

WOMAN 3: Περνάμε τέλεια μήπως;

MAN 2: Μια χαρά, μια χαρά

WOMAN 3: Μ’αρέσει πάρα πολύ – ωραίο το δείπνο, εε;

MAN 2: Πάρα πολύ ωραίο…

WOMAN 3: Να μας ξανακαλέσουν, μήπως;

MAN 2: Ε, ναι. Μ’αρέσει να τρώγω σε αποθήκες … [laughs] Δεν ξανάφαγα σε αποθήκη

MAN 3 [possibly?]: Οπόταν, το κάτι διαφορετικό, είναι…

MAN 2: Ο αδελφός της Λιας- ήρθε και αυτός;

WOMAN 3: Όχι, όχι…

MAN 2: Δεν λαμβάνει μέρος σε τέτοια…

WOMAN 3: Είναι πολύ [inaudible] [26.54] … Όμως, εγώ πως ήρθα, δεν ξέρω… Μάλλον θα το συνειδητοποιήσω σε κάποιες ώρες…

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Σε κανένα μπαρ, ξέρεις… 

MAN 2: Που συχνάζεις;

WOMAN 3: Παλιά πήγαινα N- [Nicosia bar]... τώρα, απλά περιφέρομαι

MAN 2: Περιφέρεσαι

WOMAN 3: εε….

MAN 2: Καλό να περιφέρεσαι…

[background noise increases almost drowning out conversation completely] [27.19]

WOMAN 3: ...εκεί που είναι το Ο- [Nicosia location]; [27.31] … Στην στροφή ….

MAN 2: ...αα, εκεί στο Κ- [Nicosia location]

WOMAN 3: Όχι στην άλλη στροφή

MAN 2: Στην άλλη στροφή…

WOMAN 3: Πάρε, πάρε το λίγο πιο αριστερά… Στην γωνιά

MAN 2: Στην γωνιά…

[inaudible] [27.43]

WOMAN 3: Στο Κ- πάω μονό για πρωινές [?] [27.49]

MAN 2: [inaudible] [27.50]

WOMAN 3: Συναντώ άτομα στο Κ-

MAN 2: Γιατί είναι στην γειτονιά σου, και αυτό…

WOMAN 3: [inaudible] [27.56] Ε, ναι…

MAN 2: Αυτό είναι το… το πιο κοντινό

WOMAN 3: Ακριβώς…. Ε, και πήγα εκεί, και μετά πήγαμε στο Τ- (art location)- που είναι και στην πολυκατοικία μου. Είχε φεστιβάλ κινηματογράφου

MAN 2: … [Δεν το?] [28.12] άκουσα γι’αυτό… Δεν το πήρα χαμπάρι

WOMAN 3: Ναι, ναι, χαμπάρι δεν το πήρες… Εε, προσπάθα να το πάρεις χαμπάρι!

[laughter]

MAN 2: Μα μόλις μιαν εβδομάδα έχω… Ως που να προς- [inaudible] [28.25] … να προσανατολιστώ, έχω γίνει… [inaudible] [28.27]

WOMAN 3: Να συγχρονιστείς! … Εμείς [inaudible] [28.35] … που μας είπαν αριστερά και δεξιά… Εμείς δεν κυκλώσαμε …

MAN 2: Εε, να κάνουμε και λιγάκι με την άλλη πλευρά…

WOMAN 3: Όχι! Δεν μας ενδιαφέρουν αυτοί... Αφού είπε ο αριστερός με τον δεξιό… Αυτοί δεν μας ενδιαφέρουν

[laughter]

WOMAN 3: Η Κ- να δω… είπαμε αριστερός με δεξιός να μιλάει… εμείς ….

WOMAN 2: Έλα, αλλά είμαι ψιλό-κουφή στο αριστερό μου, οπότε…

MAN 2: Είμαι ψιλό-κουφή στο αριστερό… [laughs]

WOMAN 3: Εμείς εδώ πια, δεν βάλαμε γλώσσα μέσα…

MAN 2: Με τι ασχολείσαι εσύ, Κ-;

WOMAN 2: I ... um... I...

WOMAN 2: Editor-...

WOMAN 3: Freelance editor

MAN 2: Of what?

WOMAN 2: English language stuff. I used to be in newspapers. I used to be a newspaper editor-

MAN 2: Ah...

WOMAN 2: Here. At the C-(local newspaper)

MAN 2: At the C-... and...

WOMAN 2: Newspapers are dying, so...

MAN 2: And where do you come from?

WOMAN 2: Australia-

MAN 2: A-... Yeah, I thought you were A-… So how did you land in the land of Aphrodite?

WOMAN 2: I went broke in London!

WOMAN 3: [teasing WOMAN 2’s accent] Landdin!

MAN 2: [laughs]

WOMAN 2: I went broke in London...

MAN 2: You went broke in London

WOMAN 2: Yeah, and I’d sooner die than try and find a job in London with all the A- that are there

MAN 2: And you thought: ‘Oh, let’s go to Cyprus!’

WOMAN 2: No, I called my dad... and I said, ‘Dad, the A- dollar’s crashed!’ [laughter] ‘Dad! What was once 50 cents is now 33 cents, I can’t afford to fart here! And I don't want to work here.’

And dad’s gone [speaks in fake Cypriot accent]: ‘What’s on your credit card?’

And I said, um... ‘Oh, about £500, I reckon’

And he’s gone [again with accent]: ‘Buy a ticket to Cyprus! You go to the flat; you get the keys off your cousin. You go there, you sort yourself out.’

WOMAN 3: You see? From the father! Family...

WOMAN 2: Αλλά, δεν μου έδωσε τα λεφτά… I’m too proud for that shit... He said ‘use your credit card...’

WOMAN 3: Η Κ- είναι … [inaudible] [30.26]

WOMAN 2: Αγόρασα το εισιτήριο ήρθα εδώ, έκανα τρεις αιτήσεις

WOMAN 3: Αλλά τα είχες έτοιμα…

WOMAN 2: Εντάξει, έχουμε ένα διαμερισματάκι εδώ… οικογενειακό, όπου ερχόταν παλιά οι γονείς μου κάθε χρόνο για δυο μήνες. Και όταν ήμουν μικρή ερχόμουν εδώ για ένα μήνα κάθε χρόνο

MAN 2: Στην Λευκωσία

WOMAN 2: Στην Λευκωσία… Στρόβολο!

WOMAN 3: Στρόβολο

MAN 2: Στρόβολο

WOMAN 2: Στο glamorous Στρόβολο!

WOMAN 3: Δίπλα, δίπλα!

[laughter]

WOMAN 2: Glamorous Στρόβολο!

MAN 2: Glamorous Στρόβολο!

WOMAN 3: [laughing]

WOMAN 2: Oh god, that’s your wine! Οπότε… um...

MAN 2: That’s an area which I never wanted to go because of the name...

WOMAN 2: Stroganoff?

MAN 2: Because of the name

WOMAN 2: I call it Stroganoff, so I like it!

WOMAN 3: [laughs]

MAN 2: Stroganoff!

WOMAN 2: I own it now, it’s mine...

MAN 2: It sounds so weird!

WOMAN 2: It’s my suburb...

WOMAN 3: … [inaudible] [31.09]

WOMAN 2: Fucking worst, fucking suburb, I swear... Είναι το… πιο… απαίσιο προάστιο

MAN 2: You never go to Strovolos!

WOMAN 3: Strovolos! It’s big, it’s-

MAN 2: It’s ugly...

WOMAN 3: It has a lot of far roofs...

WOMAN 2: Ας πούμε… Τα πράγματα που πέρασα στο Στρόβολο… ενώ έφυγα από το σπίτι στα 19 μου… Τα προάστια του Στροβόλου μου έδειξαν ότι τα προάστια είναι από τα πιο άσχημα μέρη κι είναι εκεί που γίνονται τα αίσχη… The most disgusting things in the world happen – and why? Because people are kings!

WOMAN 3: Παιδιά, τι είναι αυτά που βλέπω; Το ίδιο;

WOMAN 2: It’s a fiefdom – every suburb, every house...

MAN 2: Τι είναι αυτό; [laughing] [referring to dessert]

WOMAN 2: Oh, look at you! Σε πεθύμησε…

WOMAN 3: Τέλειος!

[laughter]

WOMAN 3: Κεράκι, το κεράκι… Είναι κεράκι

[laughter]

MAN 2: Ε, το δικό σου, πόσο μπορείς να το… [inaudible] [31.58]

WOMAN 3: Να το κάνω έτσι;;;

MAN 2: Εε, κοίταξε, έχει και … [inaudible] [32.01]

[more laughter]

WOMAN 3: Να το ρίξω;

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Να το ρίξω, ρε παιδιά;

WOMAN 2: Εγώ το’ριξα το δικό μου… Oh god, ήρθαν; Ήρθαν όλα; I won’t start yet... [referring to the dessert service]

MAN 2: Η Κ- το έριξε κάτω…

WOMAN 2: I had to...

WOMAN 3: Δεν έπρεπε…

WOMAN 2: I’ve been everywhere, now...

WOMAN 3: Δεν έπρεπε, γιατί…

MAN 2: Δεν έπρεπε… Διότι είναι η βουνοκορυφή του Πενταδακτύλου…

WOMAN 3: Ναι… [laughter] … Μια, δυο, τρεις …[pause while WOMAN 3 bites tip off dessert cone]

[more laughter] … Τσακ, παιδιά!

WOMAN 2: I did it: I’ve done mine... I’ve taken it, I’ve toppled it

MAN 2: You’ve toppled it – Pentadaktylos!

WOMAN 3: H κορυφή του Πενταδάκτυλου είναι…

WOMAN 2: Ναι, ναι… I conquered it...

MAN 2: You conquered it...

WOMAN 2: Yeah, I’m at the peak...

[To another conversation]

Οπότε, το shock της ζωής σου;

WOMAN 3: [inaudible] [32.43]

MAN 2: [laughs] ... Εε, κοίταξε, είναι και απίστευτο πράγμα…

WOMAN 3: Απίστευτο!

[laughter]

WOMAN 3: Με white chocolate!

MAN 2: Η Λια- ήθελε να μιλήσουμε για ειρήνη και ξέρω εγώ… και εμείς μιλάμε για μπούτσους. [giggles] Ελπίζω να μην ηχογραφούν και τον ήχο… 

WOMAN 3: Για, για nostalgie; Καμία νοσταλγία δεν ακούω εγώ

MAN 2: Ακριβώς

WOMAN 3: Για οτιδήποτε

[laughter on other side of the table] [33.19]

WOMAN 3: Τούτοι μπορεί να τα λένε…

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: [inaudible] [33.21] … από εδώ, από εκεί και… δεν ξέρω τι… Τα λάθος άτομα διάλεξε…

MAN 2: Ναι, τα λάθος άτομα!

WOMAN 3: Ναι… είναι για nostalgie...

WOMAN 2: Μα τη χρόνο μιλούμε τώρα; Τι χρονοδιάστημα μιλούμε; [referring to another conversation]

WOMAN 3: Ωραίο, ωραίο…

MAN 2: Πολύ ωραίο

WOMAN 3: Μ’αρέσει…

MAN 2: Ξέρεις τι έχει μέσα αυτό;

WOMAN 3 & MAN 2: … [inaudible] [33.47] [possibly scrutinising dessert contents]

WOMAN 3: Άσπρη σοκολάτα

MAN 2: White chocolate...

WOMAN 2: [referring to another conversation] Ορυχείο, there’s massive mine, there’s like a clear-face cutting into...

MAN 2: Το επόμενο είναι… Sweet olives on crushed lemons

WOMAN 3: OK...

MAN 2: Sweet olives, what are sweet olives?

WOMAN 3: Σίγουρα θα το φάω… [inaudible] [34.21] την σοκολάτα… από εδώ… θα την ξεσκίσω…

MAN 2: Σοκολάτα μαύρη και άσπρη…

WOMAN 3: Θα την ξεσκίσω… να το δω; ναι

MAN 2: Θέλει και τσιγάρο τώρα… ξέρεις….

WOMAN 3: Γάμησε το… Έπρεπε να γράψουν εδώ κάτω … [inaudible] [34.21] … που τελειώνει;

MAN 2: Δεν έχω ιδέα…

WOMAN 3: Cigarette

[dining sounds] [other conversations heard]

[extended comic scream in background and laughter] [35.03]

WOMAN 2: He got the lucky one...

WOMAN 3: [inaudible] [35.12]

[other conversation from AUDIO 3]

MAN 2: [inaudible] [35.15] ... κάτι με τους μαθητές του…

MAN 3: Με πολλά παραπάνω volume... Επειδή τους είχα δει [?] [35.20] την «Κραυγή» του Munch ... και ήταν σαν τα ξενέρωτα [?] [35.22] χαζοχαρούμενα … Οπότε λέω του – [mock screams again, lower volume] ... Και εντάξει πάγωσαν, αλλά καταλάβαν τι κάνει η «Κραυγή» του Munch, τελικά…

[laughter] [to WOMAN 3]

I ... [inaudible] [35.31] Munch’s ‘Scream’ to my students... To my university students...

MAN 2: Μιλά ελληνικά η Μ- [WOMAN 3]

MAN 3: Συγγνώμη… μιλάς ελληνικά, ΟΚ

MAN 2: Πρωτοετείς;

MAN 3: Εε, ναι… δυστυχώς… [laughs]

WOMAN 3: Αυτά είναι τα καλά…

MAN 2: Και το επίπεδο των μαθητών πως είναι;

WOMAN 3: [mutters] Minimal...

MAN 2: [giggles]

MAN 3: Έχουν καλές προθέσεις τα καημένα, αλλά άμα σου στέλνουν αμόρφωτα από τα σχολεία… Είναι, δηλαδή, λες μεσαίωνας, ας πούμε… και μετά καταλάβεις ότι δεν ξέρουν νάμπου είναι ο μεσαίωνας και μετά πρέπει να τους εξηγήσεις

MAN 2: … καταλαβαίνω [inaudible] [36.05]

MAN 3: Εν’ηξέρω νάμπου κάμνουν στα σχολεία… Εν’ηξέρω νάμπου κάμνει τα σχολεία… Δηλαδή, το τι παρενθέσεις ανοίγω στο μάθημα για να τους εξηγήσω πράγματα που πρέπει να τα ξέρουν  

MAN 2: Βασικά πράγματα, δηλαδή

MAN 3: Βασικά πράγματα – ναι, ναι…

MAN 2: Υπάρχουν ξένοι φοιτητές;

MAN 3: Δυστυχώς όι… είχα … [inaudible] [36.23] στο I-, αλλά δαμέ είναι για ελληνόπουλα μόνο το πρόγραμμα, έχω Κύπριους και ελάχιστους  Έλληνες  

WOMAN 3: Που;

MAN 3: Στο T- (local university)

WOMAN 3: Αα… Ανοίχτηκε τώρα αυτό;

MAN 3: Τέσσερα χρόνια

WOMAN 3: Τώρα… τέσσερα χρόνια…

MAN 3: Ήμουνα εκεί από την αρχή. Τα έπραξα όλα

WOMAN 3: Αα…

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Έστρωσες, λίγο….

MAN 2: Έστρωσες την δουλεία

WOMAN 3: Ναι, έπρεπε

MAN 3: Προσπάθησα…

[laughter]

MAN 2: Τι μπορείς να κάνεις;

WOMAN 3: [inaudible] [36.58]

MAN 2: Ναι, τον Α- (referring to Modinos, who took Cyprus goverment to courts for Gay rights)) έχουμε γνωριστεί στις αρχές του ενενήντα… Τότε που έκανε το…

WOMAN 3: Το πιο αξιόλογο άτομο…

MAN 2: Τότε που έκανε το… που πήρε την κυβέρνηση δικαστήριο…

WOMAN 3: Ναι…

MAN 2: Της Χάγης, και όλο αυτό… Τότε γνωριστήκαμε

WOMAN 3: Ναι… ήταν απίστευτο…

MAN 2: Διότι έκανα μιαν έρευνα τότε για το θέμα… Έτσι γνωριστήκαμε

WOMAN 3 & MAN 2: [inaudible] [37.31]

MAN 2: Είναι καταπληκτικός ο Μοδινός-

WOMAN 3: Είναι ένας… gentleman... είναι…. απίστευτος

MAN 2: Τον θαυμάζω τον Μοδινό, διότι…

WOMAN 3: Και τον θαυμάζω εγώ… Εγώ έχω ένα… [inaudible] [38.00-38.30] …συγκρατημένος … [?]

MAN 2: Κύπριοι

WOMAN 3: Νέα άτομα … [inaudible] [38.40] … εβδομήντα-πέντε [inaudible] [38.42] … «…όι έκανα το καθήκον μου» … δεν ήθελε να βγει καθόλου προς τα έξω

MAN 2: Ακριβώς γι’  αυτό τον θαυμάζω…

WOMAN 3: Ναι…

MAN 2: …ουδέποτε αυτός ο άνθρωπος ζήτησε κάτι για τον εαυτό του …

WOMAN 3: Τελείως [inaudible] [39.00]

MAN 2: Τελείως [inaudible] [39.01]

WOMAN 3: Και στην αρχιτεκτονική …

MAN 2: Ναι, και στην αρχιτεκτονική

MAN 2: … και έχει προσφέρει τόσο στην Λευκωσία…

WOMAN 3: Και ανθρωπινά δικαιώματα…

MAN 2 & WOMAN 3: [inaudible] [39.11-39.16]

WOMAN 3: Όλων… απίστευτο…

MAN 2: Είναι καταπληχτικός άνθρωπος… δηλαδή κάποιος να κάνει… το τι έκανε τότε με την κυβέρνηση [inaudible] [39.29]

WOMAN 3: Φυσικά…

MAN 2: Ξέρεις... που δεν μπορούσες να μιλήσεις για ομοφυλοφιλίες – και ήταν taboo... Δεν υπήρχε μεγαλύτερο taboo 

WOMAN 3: Μεγάλη δύναμη, ρε… μεγάλη

MAN 2: Ναι…

WOMAN 3: Και αυτός βγήκε προς τα έξω, έκανε την δουλεία του, έκανε γραφείο... το οποίο υπάρχει τώρα! Και το γραφείο αυτό που είναι το όνομα του, πάει πάρα πολύ καλά. Πουλάει το όνομα του.

MAN 2: Μα έκανε και καλή δουλεία αρχιτεκτονική…

WOMAN 3: Καλή, πολύ καλή… Το space που έχει στο μυαλό του είναι εξαιρετικό. Το 3D [inaudible] [40.23] ... απίστευτα πράγματα… απίστευτα

MAN 2: Τέλειος

WOMAN 3: [inaudible] [40.30-40.35] … να βγούμε… δεν βγαίνει

MAN 2 & WOMAN 3: [inaudible] [40.35-54] … [conversation possibly refers to the subject being quite introverted despite his grand contribution to Cypriot society]

MAN 2: Του αρέσει η μοναξιά του… ο χώρος

WOMAN 3: Ναι … παιδιά, τι έγινε, εγώ έχω μόνο …; Αα… [silence] Υπέροχο [41.19] … αυτό… Αυτό είναι το καλύτερο [referring to sorbet]

MAN 2: Τι είναι αυτό, τώρα;

WOMAN 3: Είναι… εγώ νομίζω είναι… [continues eating]... Αυτό είναι το καλύτερο

MAN 2: Αυτό είναι υπέροχο

WOMAN 3: Μπράβο… σαν να…

MAN 2: Αυτό είναι sweet olive... crushed lemon

WOMAN 2: Is that an olive??

MAN 2: Αυτό είναι καταπληχτικό

WOMAN 3: Μμμμ…

WOMAN 2: It’s sorbet

[eating sounds] [42.06]

WOMAN 3: Θέλω τσιγάρο… εσύ;

MAN 2: Δεν έχεις;

WOMAN 3: Τα μωρά που καπνίζουν…

MAN 2: Τι κάνουν;

WOMAN 3: … [inaudible] [42.31]

MAN 2: Θηλάζουν

WOMAN 3: [laughter]

MAN 2: … υπάρχει κανόνας;

WOMAN 3: Ε;

MAN 2: Κρασί θέλει…

WOMAN 3: Αστειεύομαι… θα έρθει

MAN 3: Το άσπρο λες; Έβαλε μου κόκκινο και είπα του θέλω άσπρο

MAN 2: Αμάν…

MAN 3: Έ το παιδί τζαμέ… If you can get his attention... 

WOMAN 3: Να σου πω... Μπορεί να τα μπερδέψω εδώ τώρα να πάρω το άσπρο που υπάρχει εκεί…

MAN 3: Όι! Εγώ έχω πιει και από τα δυο… Μεν ακούς το μπέρδεμα, είναι μύθος

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Αν θέλεις να μάθεις τα μυστικά μου… Πιες από το δικό μου [laughs]

WOMAN 3: Όχι…

MAN 3: Αυτό που λένε, όταν μπερδεύουμε τα ποτά, απλώς πίνουμε περισσότερο από αυτό που καταλαβαίνουμε – το αλκοόλ, αλκοόλ είναι

MAN 2: Σοβαρά;

WOMAN 3: Ναι, ναι…

MAN 3: Εξάλλου, στα πολλά high, gourmet δείπνα, σου προσφέρουν διαφορετικό … [inaudible] [43.19] ανάλογα με το gentry  ας πούμε…

WOMAN 3: Το μπερδεύουν, δηλαδή…

WOMAN 2: Να σου δώσω την ελιά μου;

WOMAN 3: Μπράβο, ναι…

WOMAN 2: Έλα αγάπη μου, σ’ευχαριστώ – δεν την μπορώ με τίποτα

WOMAN 3: Την ελιά;

WOMAN 2: I can’t stand them!

MAN 2: Άσπρο με … [inaudible] [43.26]

MAN 3: Καθόλου

WOMAN 2: That was nice! I liked this one! Do you know what I want? I want a fucking cigarette!

WOMAN 3: Αυτό λέει και ο… Τι θέλουμε; Cigarette… Να επαναστατήσουμε, όλοι;

WOMAN 2: … [inaudible] [43.37] you’re not G- [MAN 2]...

MAN 2: Yes...

WOMAN 2: I’m sorry, I heard a different name

WOMAN 3: Να επαναστατήσουμε με ένα cigarette;

MAN 2: No I’m G-

WOMAN 2: That’s a beautiful name!

MAN 2: Oh, thank you

WOMAN 2: Now I’ll never forget it!

MAN 2: But it’s spelled wrongly there [referring to chalk on ground behind seat]

WOMAN 2: Aah, it’s ‘G-e’

[laughter]

MAN 2: That has the female version

WOMAN 2: Yes, I know

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: G- το γραψάνε; Πως το έγραψαν;

WOMAN 2: G-, the female

MAN 2: The female, with double ‘l’

WOMAN 2: He’s the angel with boobs

[laughter]

WOMAN 2: The other one...

MAN 2: Yes, the angel with boobs

WOMAN 2: The other one, yeah... We don’t talk about her

WOMAN 3: Μπορεί να το έκαναν επίτηδες!

WOMAN 2: Ouf-

MAN 2: But he was quite the hermaphrodite

WOMAN 3: Το έκαναν επίτηδες;

WOMAN 2: He was beautiful...

MAN 2: But he was a hermaphrodite as well, I think

WOMAN 3: Μάνα μου… You liked it, huh?

MAN 2: Because he was the one who brought the... insemination to Mary

WOMAN 2: Mary was the world’s first and best single mother

MAN 2: [laughs]

WOMAN 2: She rocked

WOMAN 3: [laughs]

WOMAN 2: Virgin birth, my arse...

MAN 2: Virgin birth! [laughs]

WOMAN 2: She was... she was just a single mum...

MAN 2: I love the expression!

WOMAN 3: Έτσι; [gestures]

WOMAN 2: Found herself a nice fellow... Told him, ‘Can you help me with this?’ Nice guy said, ‘Sure, I can! We’ll try it out’ And then they just went

WOMAN 3: Παιδιά…

MAN 2: Ελπίζω να μην…

WOMAN 3: … ‘nostalgie’... και εμείς όλο γελάμε! Δεν μας ενδιαφέρει το πα-

[laughter]

WOMAN 2: She was so progressive...

WOMAN 3: Μόνο γέλιο εδώ

WOMAN 2: She said, ‘I could do this on my own but I’m going to get myself in trouble. I might as well find myself a nice guy to settle down with.’ And whoops-a-me... God only knows who Jesus’ dad is...

[laughter]

MAN 2: It’s a bit difficult in Strovolos, isn’t it?

WOMAN 3: Yeah...

MAN 2: Are you still in Strovolos?

WOMAN 2: No, dude! Αφού, το 2003 – no, το 2004 να σου πω την ιστορία. Είναι καταπληκτική ιστορία. Το 2003, έμεινα σε μια πολυκατοικία… Δυο διαμερισματάκια από πάνω, και δυο από κάτω. Είχα μιαν ανιψιά διαγωνίως κάτω – που έμενε κάτω. Και ξαφνικά μιαν ημέρα αποφάσισε να βάλει… we call them flagstones in English.. Do you know what they are?

MAN 2: Yeah, the flagstones

WOMAN 2: [to WOMAN 3] Ξέρεις τι είναι; Αυτά τα κομματάκια που τα βάζεις χαμε…

WOMAN 3: Ναι…

WOMAN 2: Τα έβαλε πάνω στο μπαλκόνι της… Μιλούμε για ένα τετράγωνο, έτσι πολύ καθαρό, όμορφο…

WOMAN 3: Ναι…

WOMAN 2: … δεκαετία του ογδόντα… Και έτσι αποφάσισε να βάλει τσίγκο και flagstones on the balcony

MAN 2: Flagstones...

WOMAN 3: Φοβερό είναι!

WOMAN 2: Και επιστρέφουμε με τον Α-, μετά από ένα βράδυ, και βλέπω τούντο πράγμα. Και του λέω: «Α-…

WOMAN 3: Αφαίρεσε το!

WOMAN 3: … Θέλω να φύγω!» 

[laughter]

WOMAN 2: Και ο Α- λέει, «Ναι;; Που θέλεις να μείνεις;»

WOMAN 3: ‘Ποιο είναι το πρόβλημα;;’

WOMAN 2: Θέλω παλιά Λευκωσία, θέλω κάτω Λευκωσία… Και ο Α- έχει ένα διαμέρισμα στην κάτω Λευκωσία. Στην γειτονιά της Μ-

WOMAN 3: Ναι…

MAN 2: Μα είστε στην γειτονιά;

WOMAN 3: Ναι

WOMAN 2: Oh yeah... Είναι η νουνά του παιδιού μου

MAN 2: Ναι;

WOMAN 3: Είμαι και η νουνά!

MAN 2: Στην ίδια πολυκατοικία;

WOMAN 2: Όχι, όχι, ήμασταν… Ο Α- είναι αρχιτέκτονας

WOMAN 3: Εγώ δεν έχω σχέση με τα παιδιά… Αλλά αφού…

WOMAN 2: D- absolutely worships her

WOMAN 3: Αλλά…

WOMAN 2: Which is why: επειδή δεν έχει σχέση με τα παιδιά

WOMAN 3: Δεν έχω καμία σχέση με τα παιδιά…

WOMAN 2: She doesn’t talk down to them... She’s the best, the best

WOMAN 3: Αλλά, προσπαθώ … να είμαι καλή νουνά

WOMAN 2: Darling heart, you are a goddess

WOMAN 3: Δεν έχω καμία σχέση με τα παιδιά…

WOMAN 2: And he thinks of her as a goddess...

[laughter]

Τέλος πάντων… Α- turns to me and says, ‘Well, what are you going to do about it?’ And I said, ‘I’m going to find a house’ Έπιασα τον κτηματομεσίτη την Δευτέρα, έκανα ένα ραντεβού για την Τετάρτη και ως την Παρασκευή είχα αγοράσει ένα σπίτι

WOMAN 3: Αυτό είναι

WOMAN 2: Εντάξει, έφαγα άλλα έξι χρόνια ύστερα…

MAN 2: Να το φτιάξεις

WOMAN 3: Και εγώ έτσι έκανα ακριβώς…

WOMAN 2: Ναι

WOMAN 3: Δεν είδα… δυο είδα…

WOMAN 2: Ναι

WOMAN 3: Αυτό θέλω και τελείωσα

MAN 2: Και που είναι το σπίτι;

WOMAN 2: Παλιά Λευκωσία

MAN 2: In the old town...

WOMAN 2: Πάροδος της Ρ-

MAN 2: Τέλεια

WOMAN 3: Ναι τέλεια

WOMAN 2: Oh my god, I’ve arrived... Ας πούμε…

MAN 2: Πως το βρήκες το σπίτι;

WOMAN 3: Τέλεια!

WOMAN 2: Από τον κτηματομεσίτη … έτυχε… ήταν

MAN 2: Because I tried... I tried and there was nothing for sale...

WOMAN 2: When were you trying?

WOMAN 3: Να του βρούμε! Κανένα διαμέρισμα

MAN 2: Not now... About ten years ago

WOMAN 3: It was a brilliant time to try. Εντάξει, there was a stock market bubble ... And the guys were getting rich off the stock market and had split old Nicosia into three... The church, some old guy, I think L- was earning a whole lot off it... and some other guys... Το 2004, επειδή ήταν μεσ’την απελπισία ύστερα από το δημοψήφισμα, έβαλε δυο-τρία… Εντάξει, πάνω από τρία σπιτάκια του, στην αγορά. Φάνηκα πάρα πολύ τυχερή

MAN 2: Ααα…

WOMAN 2: Αλλά, τώρα φαντάζομαι – εξαρτάται… Η γνώμη μου… 

MAN 2: Because I tried and tried and tried... and there was absolutely nothing!

WOMAN 3: Μανά μου!

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: He tried and tried and tried!

WOMAN 2: Look, it’s very specific about... Finding a property, I consider, is not very hard once you decide exactly where you want to live

MAN 2: Mmm...

WOMAN 2: And once you decide exactly the size of the place you want to live... and then everything else is flexible. Εγώ αποφάσισα ότι δεν ήθελα να μείνω ανατολική Λευκωσία…

WOMAN 3: Και στα προάστια! Ανατολική που είναι;

WOMAN 2: Around Chrysaliniotissa...

WOMAN 3: Όι, δεν μου αρέσει καθόλου εκεί…

WOMAN 3: Μα με τίποτα…

MAN 2: Παλουριώτισσα...

WOMAN 3: Όχι, Χρυσαλινιώτισσα, παλιά Λευκωσία…

WOMAN 3: Ούτε εγώ, ούτε εγώ…

WOMAN 2: Ούτε με σφαίρες δεν ήθελα να μείνω εκεί

WOMAN 3: Γιατί;

WOMAN 2: Επειδή είναι ένα προάστιο πάλι

WOMAN 3: Ούτε κι εγώ… ναι, ναι μπράβο

WOMAN 2: Δεν είναι αστικό καθόλου, it’s just fucking suburban. Οπότε… I said, right, I’m not living over there, I’m living on the west side of Ledra. West side of L... C- district. I looked in that area, there was nowhere. Somewhere in the middle, μου έδειξε τρία σπίτια – αγόρασα το πρώτο που είδα! Literally

WOMAN 3: Απίστευτο! Κι εγώ το ίδιο παθαίνω!

WOMAN 2: Κι εσύ! Ήθελες το πρώτο σπίτι που ειδές…

WOMAN 3: Δεύτερο δεν… Και το τρίτο και τελείωσε!

WOMAN 2: You’ve got to be instinctual about it and you’ve got to know what you want in a place

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Of course

WOMAN 2: If you’ve a vague idea about what you like, you’re in trouble

WOMAN 3: Θέλω τσιγάρο

MAN 2: Ναι, ναι, και εγώ θέλω

WOMAN 2: I’m fucking dying here...

MAN 2: … [inaudible] [50.12]

WOMAN 3: Παιδιά… θα βγούμε έξω… και θα [giggles]

WOMAN 2: [points to cameras] we can’t, we can’t, we can’t... She’ll get upset, don't do it...

WOMAN 3: Να το κάνουμε

WOMAN 2: It’s gonna be finished in 15 minutes...

MAN 2: Να σταθούμε… θα καταστρέψουμε την ταινία [inaudible] [50.21]

WOMAN 3: Εντάξει, δεν μπορούμε… Εντάξει

MAN 2: Ποσά λεπτά έχουμε ακόμα;;

WOMAN 2: No, no – this is it. This is the fourth

WOMAN 3: Τι… τι μας…

WOMAN 2: Commandaria... 20 λεπτά…

MAN 2: Ακόμα 20 λεπτά;

WOMAN 3: 20 λεπτά;;

MAN 3: [inaudible] [50.37]

MAN 2: [laughs]

WOMAN 2: Κάτι τέτοιο… Ο κύριος εδώ ξέρει καλυτέρα από εμάς… Θα έρθει η κουμανδαρία, και τελείωσε

WOMAN 3: Όχι… Μετά είναι η κουμανδαρία

MAN 2: No, you had to choose: either Commandaria or coffee

WOMAN 2: No, no, you’re getting coffee, sweetheart – you had to choose between coffee and tea

MAN 2: And you get Commandaria anyway...

WOMAN 2: And you get Commandaria τζάμπα. It’s coming 

WOMAN 3: Aaah...

MAN 2: That comes anyway

WOMAN 2: Only if you tip the waiter...

[laughter]

WOMAN 3: Παιδιά! Σας έριξα! [referring to the bubbles (?) on her coffee]

WOMAN 2: I hope you brought your wallet...

MAN 2: Well, one is quite dishy... Yes, I don't mind

WOMAN 3: Δεν έχεις, δεν έχεις…

WOMAN 2: I think they’re all lovely... I used to work in table service, so I have an instant sympathy for the poor bastards

MAN 2: Δεν έχω…

WOMAN 3: Δεν έχεις καϊμάκι… Να το μοιράσουμε; Να σ’έχουμε…

WOMAN 2: I’m OK, I have a little...

MAN 2: Τι σημαίνει το καϊμάκι;

WOMAN 3: Τούτο

WOMAN 2: Το αφρό, η κρέμα...

MAN 2: Όχι, τι σημαίνει να μην έχεις;

WOMAN 3: Τίποτα

MAN 2: Δεν σημάνει τίποτα

WOMAN 3: Όχι… Μην ανησυχείς

WOMAN 2: G- ποσά χρονιά είσαι εκτός Κύπρου;

WOMAN 3: Πολλά

WOMAN 2: Ποσά χρονιά είσαι εκτός Κύπρου;

MAN 2: Αρκετά

WOMAN 2: Is D- your fella?

MAN 2: That’s my partner, yes...

WOMAN 2: Darling heart, say it: lover!

MAN 2: He is very nice...

WOMAN 2: How long have you been together?

WOMAN 3: Μα δεν είναι γλυκό άτομο;

MAN 2: Four years

WOMAN 2: They’re newlyweds as well... Where’d you meet him?

MAN 2: We met at a new year’s party

WOMAN 2: It’s very sweet of him to come along with you tonight... I was really touched

MAN 2: He didn’t want to come...

WOMAN 2: My other half wouldn’t come...

MAN 2: He wouldn’t want to come!

WOMAN 2: We should- What are you guys doing afterwards?

WOMAN 3: Η κουμανδαρία έρχεται… Παιδιά… αυτό θα το πιω… 

MAN 2: Nothing in particular...

WOMAN 2: We were actually planning... and I don’t mean this gratuitously... but we were actually planning on going to a new gay bar in old Nicosia

MAN 2: Which one?

WOMAN 2: Well, come with us and we’ll find out!

MAN 2: [laughs]

WOMAN 2: I’ve never been

MAN 2: Which one is that?

WOMAN 2: It’s called N- ... ?[to WOMAN 3]

WOMAN 3: Ναι! Όχι, θα πάμε μαζί

WOMAN 2: Have you been there?

MAN 2: Ah you know it, is it cool?

WOMAN 3: Ναι!

WOMAN 2: Oh, I don't know. I’ve never been

WOMAN 3: Έχω πάει εγώ

MAN 2: Oh, you have been

WOMAN 3: Εντάξει, μουσική δεν έχω ακούσει…

WOMAN 2: Επειδή πηγές στης 6 το πρωί

WOMAN 3: Ναι. Πήγα πρωινές ώρες…

WOMAN 2: Να σου πει την αλήθεια – she went at 6 in the fucking morning!

WOMAN 3: Θα πάμε όλοι μαζί, παιδιά

MAN 2: She’s an early bird

WOMAN 2: She’s opening – she delivers the [inaudible] [52.43] ... there. Πριν να πάει δουλεία…

WOMAN 3: Και μετά πήγα στην Ο- και έφαγα όλα τα σκατά! Πατάτες τηγανιτές και-

WOMAN 2: Μα που ήβρες να φας στην Ο-, εννοείς Π-;

WOMAN 3: Όι, Ρ-

WOMAN 2: Oh, god...

MAN 2: [being offered something] No, it’s OK

WOMAN 2: The Commandaria... It’s beautiful. Άντε… to a lovely meal!

WOMAN 3: Τώρα, στο τέλος του γεύματος, χαιρετίζουμε!

[toast goes around]

MAN 1: Λοιπόν παιδιά, πεθανήσκει ένας ταξιτζής, και πάει στον παράδεισο… 

[JOKE CONTINUES ON AUDIO 1]

WOMAN 2: ....Ah, they’re still too filthy, I can’t tell any...

MAN 2: Oh, gee...

[giggles]

MAN 3: [inaudible] [54.52] ... on my good judgement...

MAN 2: [laughs]

MAN 3: You are kidding behind my back?

[more laughter]

WOMAN 3: Η κουμανδαρία είναι το πιο ωραίο, ε; Γλυκό…

MAN 2: Είναι το πιο ωραίο πότο…

MAN 3 [?]: Ναι, όντως,

MAN 2: Να οδηγήσεις κιόλας απόψε;

MAN 3: Θα πάμε στις Λίας- για ποτά

MAN 2: [inaudible] [55.06]

MAN 3: I think so... That’s what she said, I don’t know if she keeps this promise...

WOMAN 3: Τι είπε;

MAN 2: Πάμε στις  Λίας- - για ποτά  

MAN 3: Η Λία είπε ότι θα μας έπαιρνε σπίτι τις για ποτά… Εν τζαι ξέρω αν …

WOMAN 3: Στο σπίτι;

MAN 3: Σπίτι

WOMAN 3: Εντάξει πάμε εκεί και μετά… πάμε και..

MAN 3: Μπορεί και όχι

WOMAN 3: Εμείς θα ακολουθήσουμε το πρόγραμμα. Εντάξει, συμφωνείς;

MAN 2: Συμφωνώ απόλυτα…

WOMAN 3: Να του πούμε ότι να πάμε… και μετά… [giggles] και μετά...

MAN 2: Ότι θέλουμε

WOMAN 3: Θα… χωρίσουμε… [laughing] … Παιδιά, εντάξει… sorry, αλλά εμείς έχουμε άλλο πρόγραμμα

MAN 2: Τέλειο

WOMAN 3: Ναι

MAN 2: Την Κ- που την γνώρισες;

WOMAN 3: Εμείς είμαστε χρονιά. Αφού είμαι η νουνά του μωρού της

MAN 2: [inaudible] [55.59] … κάπου πρέπει να την γνώρισες…

WOMAN 3: Ναι, από τον σύντροφο της…

MAN 2: Ναι

WOMAN 3: Ήμασταν κολλητάρια με τον σύντροφο της. Μετά έρθει η Κ-. Μετά αυτοί ενωθήκαν και έκαναν και ένα μωρό και [inaudible] [56.19] …

MAN 2: [laughs] τέλειο …. I seem to have lost my partner; I don't know where he is right now... He’s disappeared... [laughs] I don’t know, he’ll find himself...

[crowd noise increases, drowning out conversation] [56.50]

WOMAN 3: Αχ, καλέ. Καφεδάκι… κάνετε καφεδάκι [?] [56.55] .... [possibly referring to ‘reading’ across table?]

[silence] [other conversations] [57.05]

WOMAN 3: Οι τυπάδες εκεί βαρεθήκανε… 

MAN 2: Ποιούς  τυπάδες; Αα, τους από εδώ;

WOMAN 3: Ο άλλος πίνει την [inaudible] [57.09]

MAN 2: Αφού δεν την κου- δεν την κουνάνε καθόλου…

WOMAN 3: Ναι, ναι… βαρεθήκανε

MAN 2: [inaudible] [57.17] … ‘παναγιά μου, πάμε, πάμε!’

WOMAN 3: Κοίτα, κοίτα…

MAN 2: Εντάξει… υπάρχει [inaudible] [57.20] …

WOMAN 3: Ναι, αν και κάνουν καλή δουλεία… Δεν νομίζω πας…

MAN 2: Ελπίζω όχι…

WOMAN 3: [inaudible] [57.32-57.39]

MAN 2: Ευτυχώς

WOMAN 3: Μη φοβίσει

MAN 2: Θα γίνουμε scandal της Λευκωσίας πάλι

WOMAN 3: Σε καλύπτω… [giggles] [silence] [58.02]

WOMAN 3: Βλέπω έναν άλλο φίλο εδώ… Τον Κ-, ο δικηγόρος

MAN 2: Που είναι αυτός;

WOMAN 3: Κάπου εκεί … ‘Που είσαι εσύ;’ λέει, ‘Εε, εδώ είμαι και εγώ…’ 

MAN 2: [laughs] Ο Κ-, ο δικηγόρος -…

WOMAN 3: Αν και μισώ τους…

MAN 2: Έχουμε από όλους εδώ… δικηγόρους, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, από  τέχνες... 

WOMAN 3: Ο πιο άσχετος είναι εκείνος … Φουκαράς… λέει… ξέρεις τι είπε; ‘Εγώ είμαι stoned [?] [58.35] … Έχω πιει εγώ’

MAN 2: Ποιος, ο τελευταίος;

WOMAN 3: Ο τελευταίος, εκείνος ο απέναντι…

MAN 2: Που πόθεν είναι;

WOMAN 3: Γαλλία-

MAN 2: Αα, Γάλλος είναι αυτός;

WOMAN 3: Ναι… Ποιος ήταν ο τύπος ο μεγάλος που είδαμε έξω;

WOMAN 2: Oh, ο Ν-

WOMAN 3: Ο Ν-, ναι… I can’t forget that name...

MAN 2: D- is my partner...

WOMAN 3: Pardon me?

MAN 2: D- is my partner

WOMAN 3: No.. Not N- ... D- with the white jacket?

MAN 2: Ναι!

WOMAN 2: Who came and introduced himself! Oh, he’s so gorgeous; he introduced himself as a ‘moocher’! [laughs]

MAN 2: [laughs]

WOMAN 3: Που δεν ήξερε που βρισκόταν

WOMAN 2: Μανά μου, κι εμείς ούτε καν δεν ξέραμε 

WOMAN 3: Ούτε εμείς

WOMAN 2: They’re reading coffees over there...

MAN 2: OK, cut now... I’ve had enough

WOMAN 3: Ναι…

MAN 2: I’ve had enough

WOMAN 3: Πάρετε θέση…

WOMAN 2: You’re all with the death, you... here, I’ve got a good one...

MAN 2: Cuuut!

WOMAN 3: Αγάπη μου…

MAN 2: Εσύ τα ξέρεις όλα τα gay μπαράκια της Λευκωσίας…

WOMAN 3: Μα έχει τρία [χρόνια?] [inaudible] [59.40] … που έμενα [?] με gays...

MAN 2 & WOMAN 3: [inaudible] [59.45-59.50]

WOMAN 3: Μα, άμα σου πω ότι … [inaudible] [59.53] … έτσι έκανα τις σπουδές μου… Ήταν απίστευτα άτομα… μου αφήναν λεφτά… Σπούδασα. Έλα ρε, δηλαδή…

MAN 2: Καταπληκτικά…

WOMAN 3: Και είναι όλοι μου οι φίλοι… Είναι σαν, αφού μου λένε… ‘Μα, εσύ πρέπει να ήσουν …’ [inaudible] [60.18]

MAN 2: [laughs] ... αλλά δεν είσαι… δεν ήσουν

WOMAN 3: Όχι… και να επανέλθεις… και να επανέλθεις… [inaudible] [60.29] … Ήρθα – είναι  απίστευτοι… [inaudible] [60.29] … Και μετά που έπεσα στην δουλειά;

WOMAN 2: I would kill for one right now... the things I would do for a cigarette are unspeakable with that microphone sitting in front of me... I think she’s doing it deliberately

WOMAN 3: … [inaudible] [60.59-61.39]

[clapperboard drops down, shooting finishes and guests begin to applaud] [61.36]

WOMAN 3: Τέλειωσε!

WOMAN 2: [sighs dramatically]

WOMAN 3: Ειδές; Απλά ήταν τα πράγματα! 

MAN 2: Cut!

WOMAN 2: I want to smoke! Please! Now... Λία!...

WOMAN 3: Ναι! We want to smoke!

WOMAN 2: Λία ...

WOMAN 3: Ναι! We want to smoke!

MAN 2: Επιτρέπεται τώρα

WOMAN 3: Όλοι αυτοί, από εδώ και κάτω

MAN 2: Ο Α- [MAN 3] δεν επιτρέπει το κάπνισμα

WOMAN 2: [dramatically] I’m dying! Someone ask her...

WOMAN 3: Ναι. Ο αρχηγός –

WOMAN 2: [asking third party] Επιτρέπεται το κάπνισμα τώρα; Μπορούμε να καπνίσουμε;

MAN 2: [inaudible] [62.24] …

WOMAN 3: Δεν υπάρχει πινακίδα… δεν γράφει πουθενά!

UNKNOWN WOMAN: Δεν γράφει, άρα μπορείτε να καπνίσετε…

WOMAN 3: Δεν γράφει… Κοίτα, βγάλτε τσιγάρα παιδιά

MAN 2: Ναι

WOMAN 2: I think we can actually go out the back door [listens to MAN 1] Oh, OK, fantastic! ... I’m smoking

WOMAN 3: Α-πα-πα-πα… Ωχ τι ωραίο, τι ωραίο… Παιδιά, έτοιμο τσιγάρο θέλω…

WOMAN 2: Oh, we should get a seat for D-, we should get a seat for D-... Oh! They’re Vogues [referring to MAN 2’s cigarette]

MAN 2: [laughs] Everyone does that when they see it...

WOMAN 3: Να σου πω! Φέρε ένα τσιγάρο εσύ

WOMAN 2: What was the punchline? [to MAN 1]

WOMAN 3: [to laughter] Ας το Vogue... Και πιασε το τούτο! … Άντε, φέρε αναπτήρα

MAN 2: Να πάω να βρω τον D- να δω τη κάνει

[various conversations cross-sect]

MAN 2: Θες φωτιά;

WOMAN 3: I got it, I got it...

MAN 2: Ωραία, πάω και να έρθω

WOMAN 2: Bring him over here, we can share a seat! G-! Get D- to come here, we can share a seat!

MAN 2: Yes, I’m going to find him...

WOMAN 2: Yes, sweetheart... Don't leave him out in the cold

WOMAN 3: Αα, τι ωραία! Υπέροχα παιδιά! … Μπράβο! Λέγε εσύ ανέκδοτα! [63.57]

– ENDS -

 

 

Return to index

 

 

 

 

 

LET’S TALK ABOUT PEACE

Dinner – April 9, 2011

 

AUDIO 3.wav

 

*note: in many parts, WOMAN 4 and MAN 3 are virtually inaudible due to their hushed tones – all best efforts have been made to pick up the thread where possible

 

 

[00.00]   

Preparation sounds and voice of Lia Lapithi giving instructions on how microphones work. Voice of cameraman giving instructions to MAN 1 to perform some hand gestures to ensure dolly and camera arm are operating properly, clapper falls.

 

[00.04]

HOSTESS: What I recommend is if you could possibly speak to the people on your right and the people on your left. So on the first plate you speak to the people on your right and then the second plate on your left, accordingly

 

 

[00.05]

WOMAN 4: Έλα να σου πω… Ο cameraman τζείνος είναι ωραίος. Ποιος είναι;

WOMAN 5: Ποιος;

WOMAN 4: Τζείνος

WOMAN 5: Εν ο M-, ο [surname]… εν παντρεμένος…

MAN 3: Που εν να μιλάμε εμείς;

WOMAN 4: Αα, ναι; Εν ωραίος όμως…

WOMAN 5: Τζαι δημοφιλής

WOMAN 4: Πρώτη φορά που τον θωρώ

WOMAN 5: Εν τεκνό… εν τεκνό αλλά ... [inaudible] [00.22]

WOMAN 4: ... [inaudible] [00.22]

WOMAN 5: [laughs loudly] …λαλείς;

WOMAN 4: Έλα να σου πω… Ο cameraman εν κούκλος…

MAN 3: Μπορώ να αγγίξω; [?] [00.28]

WOMAN 5: [laughs at WOMAN 4]

MAN 3: ... Εε ναι, παντού έχει μικρόφωνα…

WOMAN 4: [continues in hushed tones]

MAN 3: Eε, ναι… Πε του τζαι αλλά, πε του τζαι αλλά… [?] [00.34]

WOMAN 5: ... [inaudible] [00.36]...επιτέθηκες; Στάματα, μωρή…

WOMAN 4: ... [inaudible] [00.39]

MAN 3: Μα ποιος camera [?] [00.41]

WOMAN 4: Τωρά θα τον δεις… Τούτος. Τούτος…

WOMAN 5: Μα ξεκίνησαν, μωρή…

MAN 3: Άρχισαν με ... [inaudible] [00.45] είναι τζαι τα φώτα μέσ΄τα …

[more instructions from Lia] [00.50]

WOMAN 4: Νάμπου να κάνουμε τωρά;

WOMAN 5: Να μην βλέπουμε τις κάμερες

WOMAN 4: Παιδιά, εγώ έδρωσα

MAN 4: Το μενού, τι να το κάνουμε; Το μενού;

[people talking over each other (seemingly to themselves)]

MAN 3: Το ψωμί μπορούμε να το τρώμε;

MAN 2: Να μεν θωρούμε... Don’t look at the cameras

WOMAN 4: Ναι πράγματι… λίγο ψωμάκι

MAN 4: Το εξαφανίζουμε; [about menu]

HOSTESS: The menu, please if you can put it under the plates so it’s not in the camera

WOMAN 4: [eating bread] Λοιπόν, πρώτα στα αριστερά; Παιδιά έδρωσα…

MAN 3: Το ψωμί μπορούμε να αρχίσουμε να το τρώμε;

MAN 4: Μη φαίνεται, μη φαίνεται… εντελώς τέλεια από πάνω…

MAN 3: Εε, βγάλε το…

WOMAN 5: Ναι, ναι, ναι… Παιδιά, εν υπερπαραγωγή! Μπράβο της

WOMAN 4: Ναι, ναι

WOMAN 5: Υπερπαραγωγή! Μπράβο σου, Λία

MAN 3: Το μενού να το χώσετε κάτω από το πιάτο, για να μεν φαίνεται

WOMAN 4: Πολλά ωραίο το ψωμί…

MAN 3: Χώσετε το κάτω το πράγμα … Μα, τώρα που θυμάμαι, να μιλούμε για ειρήνη;

MAN 2: Μα, εν για περιστέρια και ειρήνη, έτσι μου είπε

MAN 3: Εν να τα φάμε μετά τα περιστέρια

MAN 2: [inaudible joke] [1.31]

MAN 2 & MAN 3: [laughter]

MAN 2: That is the problem

MAN 4: …Ακριβώς…

WOMAN 5: Κάτσε, περίμενε, μιλούμε εξ αριστερός στην αρχή;

ΜΑΝ 4: Όπως θέλουμε… τώρα τυχαίνει να ρωτήσω κάτι την οικοδέσποινα

WOMAN 5: Τωρά περίμενε… Εάν μιλούμε αριστερός, σημαίνει ότι… περίμενε

ΜΑΝ 4: Δεν έχουμε πρόβλημα… Νομίζω μπορούμε να μιλάμε και έτσι… δεν είναι θέμα…

WOMAN 5: Αα, ναι…

MAN 4: Δεν υπάρχει πρόβλημα… Ευχαριστώ [to waiter]… Εγώ ρώτησα την Λία -… το γεύμα είναι για την ειρήνη… Αλλά το ερώτημα είναι τι εννοούμε όταν λέμε ειρήνη;

HOSTESS: Αρχίσετε παρακαλώ…

WOMAN 4: Β- [profession

MAN 4: …τι είναι αυτό;

WOMAN 4: [inaudible] [02.05] … στο Ιράκ και Σύρια

MAN 3: Αα! Επήγες τζαμέ! Έλα ρε…

WOMAN 4: Παιδιά, [inaudible] [02.11] … νομίζεις ότι πας πίσω στο βυζάντιο… Το μόνο που λείπει είναι τους ... [inaudible] [02.12]

[WOMAN 5, WOMAN 4 & MAN 3 talk over each other 02.16-02.20]

WOMAN 4: Φυσικά είναι λίγο δύσκολα τώρα, λόγω… αλλά ... [inaudible] [02.21]

WOMAN 5: Αν θα έγραφες ένα διήγημα για την ειρήνη, πως θα ήταν;

MAN 4: Θα ξεκινούσε με μια σύγκρουση μεταξύ ενός ζευγαριού…

MAN 3: Έλα ρε!

WOMAN 4: … [inaudible] [02.31] … τα οποία ... [inaudible] [02.32] αναλόγως με τα μαύρα τα τούβλα και με μαύρο ... [inaudible] [02.35]… τελικά αισθάνεσαι ότι είσαι Κωνσταντινούπολη 

WOMAN 5: Δε θα το έπαιρνες σε πολιτικό επίπεδο [conversation on AUDIO 4]

ΜΑΝ 4: Όχι, για μένα το ατομικό είναι το πρώτο μέρος του πολίτικου

WOMAN 5: Ασφαλώς…

WOMAN 4: …τόσο καλά διατηρημένα, προς το ... [inaudible] [02.41]

MAN 3: Μπράβο

MAN 2: Πρέπει να τρώμε γρήγορα…

WOMAN 4: ... [inaudible] [02.44] και έχει φοβερή ... [inaudible] [02.45]

MAN 3: Αα, ναι;

WOMAN 5: Και διερωτάται κανείς αν είναι η ειρήνη πάντα θεμιτή, έτσι;

WOMAN 4: ... [inaudible] [02.41] … πολύ ενδιαφέρον … αν διαβάζει κανείς αραβική ερωτική λογοτεχνία … την όποια διδάσκει ένας φίλος μου στο πανεπιστήμιο της Δαμασκού. Πατέρας, και ο γιος του είναι καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο στο Παρίσι. Με θέμα την ... [inaudible] [03.04] λογοτεχνία με θέμα Βυζαντίου, αλλά σε αράπικες επαφές.

MAN 3: Πολλά καλό θέμα. Πάρα πολλά καλό

WOMAN 4: Και απο πού ειναι αυτός ... [inaudible] [03.09]

MAN 3: Ναι. Που την Δαμασκό [?] [3.11]

MAN 4: Και αυτό μεταφορικά είναι και η σχέση ανάμεσα στα κράτη…

WOMAN 4: Bon appιtit...

MAN 4: Τι σημαίνει η σύγκρουση ανάμεσα σε δυο κράτη; Για παράδειγμα, τι σημαίνει η εισβολή της Τουρκίας στη Κύπρο. Τι συνιστά αυτό το πράγμα; Υπάρχουν μια σειρά από δικαιολογίες… Ένα background και τα λοιπά      

WOMAN 5: Βασικά είναι η σχέση δυνατού με αδύνατο, έτσι; [conversation on AUDIO 4]

ΜΑΝ 4: Είναι η σχέση δυνατού με αδύνατο σε συγκεκριμένη … έτσι, φαινόμενα [?] [03.40]. Και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζει ο δυνατός την σχέση, πώς αντιμετωπίζει ο αδύνατος, και πώς…

WOMAN 4: Αα, παιδιά το κάτω είναι αστακός!

MAN 3: Μμ;

WOMAN 4: Είναι αστακός από κάτω

MAN 3: Αα! ... [inaudible] [03.53] για αυτό… ... [inaudible] [03.54]

WOMAN 4: ... [inaudible] [03.55]

MAN 3: Εν πολλά καλό

WOMAN 4: Ναι είναι πολύ ωραίο

MAN 3: Μμμ…

WOMAN 4: Μμμ…

MAN 3: Τζαι μυρίζουν ωραία ... [inaudible] [04.04]… φαί

WOMAN 4: Μμμ…

[eating sounds, conversation on AUDIO 4 dominates] [04.16

MAN 3: Και στην Ταιλάνδη  τι θα κάνεις;

WOMAN 4: Μμμ… Πάω από τις 5 μέχρι 20 …

MAN 3: … [inaudible] [04.24]…

WOMAN 4: Τώρα … [inaudible] [04.25]… σε μιαν εβδομάδα -φεύγω Δεύτερα… με Εmirates[inaudible] [04.26]… πάω Μ- [location], τρείς μέρες... και μετά…

[WOMAN 4 and MAN 3 virtually inaudible due to hushed tones] [04.33-05.20]

WOMAN 4: ...στα νησιά και περπατούν στην … [inaudible] [04.41]… Πήρα φυσικά τα σωστά τα παπούτσια που πρέπει για περπάτημα, και τα λοιπά…  Κάμερες, converted κάμερες. Βρήκα και δυο φίλες … [inaudible] [04.54]…

MAN 3: Ναι

WOMAN 4: ... αλλά δεν ήξερα και πόσο περπάτημα θα σηκώνονταν

MAN 3: [laughs]

WOMAN 4: Είναι δύσκολο… … [inaudible] [05.01]… πρέπει να δείξεις πάρα πολύ relax για να μην…

MAN 3: Ναι, ναι, ναι…

WOMAN 4: Εε… να μην φοβάσαι … [inaudible] [05.08]… δυο μέρες, ας πούμε…

MAN 3: Μα, τούτο που λες… Όταν εζούσα Ν-, πάντα ο κανόνας ήταν να περπατάς, δείχνοντας  ότι ξέρεις που πας – έστω και να μην ξέρεις που πας – πάντα να δείχνεις σίγουρος

WOMAN 4: Για να σε … [inaudible] [05.30]… Γιατί, άμα σου βάλουν να … [inaudible] [05.33]…

MAN 3: Ναι, ναι, ναι ακριβώς…

WOMAN 4: Πάω πολύ απλά… μένω με ένα ζευγάρι … [inaudible] [05.39]…

MAN 3: Μια χαρά

WOMAN 4: Δέκα μέρες είμαι μόνο, δηλαδή… … [inaudible] [05.54]… Ο Δ- θα πάει για δέκα μέρες, μετά θα μείνω εγώ… Μετά θα φύγω εγώ… Ένα-ένα θα πάμε… Ώσπου να μεγαλώσουν λίγο τα παιδία..  

MAN 3: Σωστά..

WOMAN 4: … [inaudible] [06.08]… Φυσικά δεν είμαστε … [inaudible] [06.10] …

MAN 3: Ναι, μανά μου…

[conversation inaudible: 06.12-06.27]

WOMAN 4: Ο άνθρωπος να είναι συνεπής … [inaudible] [06.28] …

MAN 3: Η ευτυχία για εμένα είναι λίγο άπιαστο πράγμα, αλλά είναι μικρές στιγμές.… Τίποτε άλλο…

WOMAN 4: Έτσι είναι, είναι μικρές…

MAN 3: Ναι, ναι… Η ευτυχία εν τζαι έρχεται [06.38] να σε αποκαλύψει εσένα… Μικρές στιγμές

WOMAN 4: … [inaudible] [06.42] …

MAN 3: Ναι, εε- μα- ξέρεις, ναι

WOMAN 4: Καθημερινά να είμαστε ευτυχισμένοι

MAN 3: Καλά, ευχαριστιέσαι κάθε μέρα στην δουλειά, κάθε στιγμή; Είσαι τυχερή, τότε

WOMAN 4: Όχι, αλλά … λέω είμαι τυχερή, είμαι ζωντανή και … [inaudible] [06.56] … αυτό το πράγμα επειδή το θέλω

MAN 3: Αλλά, δηλαδή [?] [07.00] ευτυχία είναι λίγο ψευδαίσθηση. Είναι εσωτερική ικανοποίηση της ισορροπίας με τον εαυτό σου, που είναι [?] [07.05]  

WOMAN 4: Α, Παναγία μου, αυτό είναι…

MAN 3: Αυτό… άμα το πετύχεις τούτο…

WOMAN 4: … [inaudible] [07.08] …

MAN 3: Δηλαδή αν καταφέρεις και βρεις ισορροπία με το εαυτό σου [?]… [inaudible] [07.18] …

WOMAN 4: Ναι, αυτό είναι...

MAN 3: Εγώ βαρκούμαι τούτα τα τυπικά που μαζεύκονται  

WOMAN 4: Έτσι είναι, εγώ θα φάω το ωραιότατο αστακό

MAN 3: Πάντως έρχονται και τα μαζεύκουν τα πιάτα σε επτά λεπτά

WOMAN 4: Μόνο, ε; Timed... Πάντως είναι πολλά ωραίο

MAN 3: Ναι είναι πολλά καλό το ορεκτικό, μου άρεσε πάρα πολύ 

WOMAN 5: Πρέπει να το ακούσω και εγώ, έτσι; … Πρέπει να το ακούσω και εγώ

MAN 4: Όχι, της είπα κάτι βρώμικο – είναι μόνο για την Λ-

WOMAN 5: Μα, γιατί; Τα βρώμικα…

WOMAN 4: Ακούω βρώμικα, ακούω βρώμικα… θέλω κι άλλα…

WOMAN 5: Μάνα μου… Στην υγεία μας, παιδιά…

WOMAN 4 & MAN 3: Στην υγεία μας

[glasses clink]

MAN 3: Πάντα τέτοια

WOMAN 5: Πάντα τέτοια, ναι … Υπερπαραγωγή όμορφο… Εν τα καλά της ειρήνης

MAN 3: Ναι, ναι… Εντωμεταξύ δεν είπαμε τίποτα για παγκόσμια ειρήνη, όπως μας είπε, αλλά…

WOMAN 4: Παιδιά θα μιλήσουμε – μην αγχώνεστε 

MAN 3: Όι παιδί μου… Δεν αγχώνομαι καθόλου… Τζείνη εν να αγχωθεί που να… βλέπει τα takes τζαι να λέει, ‘Μα τι μιλούν;; Για ποιο πράγμα μιλούν;’

[laughter

MAN 3: ‘Αλλα τους είπα να πουν!’

WOMAN 5: Λοιπόν, η ουσία είναι ότι… έτσι που το σκεπτόμουν θεματική… Διερωτόμουν κατά πόσον εν θεμιτή πάντα η ειρήνη.    

MAN 3: Μμ…

WOMAN 5: Γιατί στην πραγματικότητα, και στην Λιβύη υπήρχε μιας μορφής ειρήνη   

MAN 3: Ναι

WOMAN 5: Σωστά; Αλλά, μια ειρήνη με βάση την καταπίεση ενός μέρους του λάου, δεν είναι; 

MAN 3: Τι ειρήνη ήταν;

WOMAN 5: Η Pax Romana… ναι…

MAN 3: Η περίφημη Pax- τώρα, μου το έπιασες από το στόμα μου

WOMAN 5: Ναι

MAN 3: Και μάλιστα, πριν κάποια χρόνια, ο Bush Jnr, ο ηλίθιος, μιλούσε για ‘Pax Americana’

WOMAN 4: Παναγία μου, Παναγία μου…

MAN 3: [laughs]

WOMAN 5: Όταν επιβάλλει την επιθυμία του ο δυνατός στον κόσμο

MAN 3: Είναι ειρήνη, αλλά πως;

WOMAN 5: Ναι, ναι, ναι …[inaudible] [10.39] …

MAN 3: Αλλά τι;

WOMAN 5: Αλλά είναι μια ειρήνη που ενέχει μέσα της, την …[inaudible] [10.45] …

MAN 3: Αλλά, δεν είναι [?] [10.49] να, να έρθει και να μας [?] [10.51] ούλλοι …[inaudible] [10.55] … Δεν κάνει [?] να τους επιβληθείς ή να τους καταπιέζεις κάποια πλάσματα που θέλουν να εκφραστούν για χάρη της ειρήνης σε εισαγωγικά

WOMAN 4: Μήπως όμως είναι η ειρήνη που μόνη της είναι μια εντελώς ουτοπική … [inaudible] [11.04] …

[all start talking over one another]

WOMAN 5: Ακριβώς

MAN 3: Το μόνο που πρέπει να διδάξεις…

WOMAN 5: Ίσως η ελευθερία είναι πιο ουτοπική…

MAN 3: …το μόνο που μπορεί να διδαχτείς από την ανθρώπινη πορεία είναι … της προ-ιστορίας και της ιστορίας… και η ειρήνη και η ελευθερία είναι ουτοπίες

WOMAN 5: Ουτοπίες…

MAN 3: Είναι απόλυτες ουτοπίες οι οποίες ούτε που ανταποκρίνονται της ανθρώπινης ζωής

WOMAN 5: Νομίζω ότι η ειρήνη προσαρμόζεται ανάλογα με την επιθυμία του δυνατού

MAN 3: Σαφέστατα

WOMAN 5: Στην πραγματικότητα, στο σπίτι μας υπάρχει ειρήνη, γιατί επιβάλλεται από εμάς τους γονείς η άποψή μας πάνω στην ζωή των παιδιών μας

WOMAN 4: Τζαι την ιστορία έγραψαν οι δυνατοί, όι μόνο τζείνοι που κέρδισαν

MAN 3: Ναι

WOMAN 5: Ναι, η ελευθερία όμως, είναι άλλο πράγμα

WOMAN 4: Ναι… Πω, πω παιδιά, η ελευθερία [?] [11.36]

WOMAN 5: Μπορεί να είσαι ελεύθερος, ως άτομο, ως οντότητα, κάτω από πολλά … [inaudible] [11.40] … καθεστώς

WOMAN 4: Ειδικά στην Κύπρο, ειδικά στην Κύπρο

WOMAN 5: Θυμάσαι το «Brazil»; Θυμάσαι το έργο «Brazil»;

MAN 3: Ακριβώς, ακριβώς… Η ουσία της ελευθερίας, τελικά, είναι πώς είσαι μέσα σου

WOMAN 4: Γιατί ανέφερες το «Brazil», όμως;

WOMAN 5: Αναφέρω το «Brazil», γιατί ήταν τούτο το πράγμα. Τελικά καταπιέστηκε τόσο πολλά εκείνη η κοινωνία, κατέληξε ο πρωταγωνιστής να είναι δεμένος [?] [11.55] ως … δεμένος .. μισότρελος, ας πούμε, αλλά στο μυαλό του ήταν απόλυτα ελεύθερος

WOMAN 4: Ναι, ναι

MAN 3: Ακριβώς, η απόλυτη [?] [12.02] ελευθερία, η όποια [?] [12.03] είναι η εσωτερική. Δηλαδή … [inaudible] [12.06] …

WOMAN 5: Εσωτερική…

WOMAN 4: Όμως, παιδιά πληρώνουμε την [?] [12.10] … Εγώ στην Κύπρο, για να καταφέρω να είμαι

[all talking at once]

WOMAN 4: … [inaudible] [12.14] … η ελευθερία είναι ουτοπία, ξεκαθαρίσαμε τούντο πράγμα, την πραγματικότητα, εν μια έννοια… αλλά παιδιά, κατηγοριοποιούν σε. Δηλαδή, εγώ άκουσα πολλά [?] [12.19] .. δικάστικες εκφράσεις [?] ... άκουσα … [inaudible] [12.27] άμα είσαι το ένα η το άλλο…[?] [12.29] απίστευτα πράγματα στην Κύπρο επειδή τόλμησα να πω κάποιες … να εκφραστώ ελεύθερα πάνω σε κάποια θέματα. Δηλαδή είναι… 

WOMAN 5: Μα, ποιος ενδιαφέρεται σήμερα, παιδιά, για το κρεβάτι του άλλου σε παγκόσμιο επίπεδο;  

WOMAN 4:  Όι… ε…

WOMAN 5: Οι Κυπραίοι είναι [?] [12.42] 

WOMAN 4: Όι, θέλω να σου πω ότι τούτο το πράγμα, πληρώνεις το με τίμημα όπου ζεις… Όπου ζεις…

WOMAN 5: Εν τόσο ξεπερασμένο…

MAN 3: Εν νοιώθω καν αν το πληρώνω όμως, πλέον, διότι… Τζείνοι οι όποιοι κι έμενα που θα μου πουν, θα μου ‘σουν’ [?] [12.52] η θα κάμουν, δεν με αφορούν. Δεν με αφορούν 

WOMAN 4: … [inaudible] [12.57] …

WOMAN 5: Ναι… Είσαι άντρας όμως, έχει δίκιο  η Μ- [WOMAN 4] ως ένα βαθμό... Ο στιγματισμός της γυναίκας είναι πιο…

MAN 3: Σίγουρα

WOMAN 4: Όταν είσαι γυναίκα, παιδιά… Δηλαδή, είναι φοβερό… Να μεν σε αφήσουν να κάνεις τίποτε, να σε κατηγορήσουν… να σε κάμουν [?] [13.08] 

WOMAN 5: Ότι να το κάνεις, εν να το κάνεις… Αλλά κάμνεις το με παραπάνω προσπάθεια

MAN 3: Ναι, δυστυχώς

WOMAN 5: Και πληρώνοντας έναν κόστος…

[all talking at once]

WOMAN 5: … [inaudible] [13.17] …

WOMAN 4: Εμένα με ενόχλησε, διότι ενόχλησε άτομα δικά μου… Τους γονείς μας που ήταν άρρωστοι… Τους ενόχλησε να ακούν πράγματα, που κατηγορούσαν την κόρη τους, επειδή οι άνθρωποι εκείνοι ήταν προβληματικοί, ας πούμε. Είναι απίστευτο πράγμα το ότι η ελευθερία πληρώνεται σε κατηγοριοποίηση ανθρώπων με μείωση της ποιότητάς τους, ως ανθρώπους

WOMAN 5: Ναι, τούτο είναι σωστό

WOMAN 4: Γιατί τούτο το πράγμα, τζαι αν είναι… έμενα με θίγει. Είμαι έτοιμη να κάνω διαδήλωση.  

MAN 3: Κοίτα… τζαι εγώ από μικρός, τζαι που μεγάλωσα, ήμουν πάντα διαφορετικός. Πάντα είχα άλλες απόψεις, άλλες στάσεις… Ναι, δηλαδή, είδα το τζαι εγώ τούντο πράγμα, αλλά σημαίνει μετά διαλέγεις τον χώρο σου… Διαλέγεις, και λες…   

WOMAN 4: Ναι, ναι, ναι… Τζαι που να αναπτύσσεις τον τόπο σου

MAN 3: …οι άλλοι δεν με αφορούν… …μικρο-επαρχιώτικες κοινωνίες και τα λοιπά. Σε ένα βαθμό, θαυμάζουν σε κιόλας, κι ακόμα κι αν δεν το παραδέχονται. Θαυμάζουν την ελευθερία του νου σου, του μυαλού σου… Το ότι εν μπαίνεις μέσα σε καλούπια και λοιπά…

WOMAN 5: Νομίζω πως είμαστε μια πολλά μικρομεσαία κοινωνία, χριστιανοί…

MAN 3: Δηλαδή, κάτι τους θίγεις, και κάτι πράγματα που θα ήθελαν κι εκείνοι να ήταν … αλλά, εν μπορούν τελικά

WOMAN 5: Είμαστε σε μια τόσο μικρομεσαία κοινωνία, που ούτως ή άλλως να αντιμετωπίζαμε τζείνο το πράγμα τζαι [?] [14.28], ρε παιδιά, ήταν να … [inaudible] [14.29] …

[all talking at once] [inaudible] [14.33] …

MAN 3: Πάντως, παιδιά, ένας κανόνας που είχα που πολλά μικρός είναι ότι η ζωή είναι πολλά σύντομη για να την ζήσω όπως θέλουν οι άλλοι – με τίποτα, με τίποτα…

WOMAN 4: Ναι

WOMAN 5: Ναι

MAN 3: [inaudible] [14.33] … πολλά παραπάνω τρώγοντας τούντο πράγμα….

WOMAN 4: Ναι, Παναγία μου, εν είπε ότι ήταν να το εκμεταλλευτείς;

WOMAN 5: Από την άλλη, τούτη η δημοκρατία που ζούμε διαμορφώθηκε μες τους αιώνες… Όπως και έχουν τα πράγματα… Εν το καλύτερο σύστημα… Στην πραγματικότητα… Μπορεί και να μεν είναι η δημοκρατία-

MAN 3: Συγκριτικά

WOMAN 5: …όπως την εμπνευστήκαν οι αρχαίοι Έλληνες, σε μικρές κοινωνίες είναι πολλά συντηρητικά. Αλλά συγκριτικά, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, μπορείς να διαβάσεις τζείνο που θέλεις… Μπορείς να προβληματιστείς πάνω σε διάφορα πράγματα. Έχεις τρόπους επικοινωνίας πλέον με ούλλα τούντα μέσα…

MAN 3: Τα συστήματα που μπορούσαν να εφαρμοστούν, ναι… Συγκριτικά, εν κάτι το καλύτερο. Σαφώς   

WOMAN 4: Παιδιά, άμα λογιστείτε και πόσα άτομα, πόσα μωρά, εκατομμύρια μωρά έχουν προβλήματα πόσιμου νερού, φαγητού… Λυπούμαι αλλά είναι τούτη η δημοκρατία που στέρησε, από τούτους όλους τους λαούς το δικαίωμα να έχουν νερό και τροφή

WOMAN 5: Εν θα διαφωνήσω, εν θα διαφωνήσω

WOMAN 4: Λυπούμαι, γιατί οι Εγγλέζοι, ως πριν, οι όποιοι έχουν, παντρεύκουν τον βασιλιά τώρα, και εκάμαν του- Εκάμαν το Hollywood [coughs] ολόκληρη επένδυση. Ενώ σκότωσαν την Diana επειδή τόλμησε να έχει μωρό με πατέρα άραβα – αν είναι δυνατόν ο βασιλιάς της Αγγλίας να έχει αδελφό άραβα… μουσουλμάνο. Και την σκότωσαν, δολοφονία καθαρή… Τζαι τούτοι λαλεί ως πριν, να μην σας πω πέντε χρόνια πληρώναμε [?] [15.52] … σκότωναν δισεκατομμύρια ανθρώπων. Τούτη η δημοκρατία για την οποία τώρα μιλήσαμε, κάμνει το έναν τέταρτο της γης να-      

MAN 3: Όι εν τον [?] [15.59] δημοκρατία…. Εν’τζεν δημοκρατία

WOMAN 4: -μεν έχει access σε [?] [16.01]

WOMAN 5: Έκαμε μου φοβερή εντύπωση-

MAN 3: Όι, εν τζείνο το κομμάτι της δημοκρατίας, το οποίο φυσικά θα ήθελες [?] [16.07], τζείνοι που τα κινούν τα οποία… τα οποία θα προτιμούσαν να μην υπήρχε δημοκρατία. Εξάλλου, οι δημοκρατίες, όταν αρκέψαν τζαι εφαρμοζόταν οι νεότερες, μοντέρνες δημοκρατίες – Αγγλία, Αμερική, τζαι λοιπά – ενώ κάποια προσπαθούσαν να προωθούν την άμεση δημοκρατία στο πρότυπο της αρχαίας Αθήνας, παρά τα δικά της, τότε, προβλήματα, που ήταν μόνο οι άντρες και λοιπά, και λοιπά… Αλλά ήταν μια άμεση δημοκρατία…   

WOMAN 5: Άμεση…

MAN 3: Τελικά, όμως, κυριάρχησαν οι απόψεις, οι οποίες έλεγαν, όι, η δημοκρατία πρέπει να είναι έμμεση. Εν θέλουμε τον καθένα της οποιασδήποτε κοινωνικής τάξης να έχει άμεση σχέση με την εξουσία  

WOMAN 5: Εν τρομακτικό τούντο πράγμα

MAN 3: Ναι, ακριβώς. Γι’αυτό ψηφίζουμε άλλους για να κάμουν [?] [16.46] δουλειά για μας, και λοιπά, και λοιπά, και λοιπά… Τζαι γι’αυτόν στην σημερινή εποχή πια κρατούμε την [?] [16.50] πλειοψηφία του κόσμου σε ένα λήθαργο καταναλωτισμού. Εν τζαι είμαστε πολίτες, είμαστε καταναλωτές …Ναι. Ο Σύνδεσμος Καταναλωτών- Για όνομα του Θεού… Εν τζαι είμαστε πολίτες…  

WOMAN 5: Βασικά η κατανάλωση κάμνει σε διάφορα [inaudible] [17.04] …

MAN 3: They keep us busy consuming...

WOMAN 5: Και προς το πρόβλημα του άλλου

MAN 3: …για να μην βλέπουμε την ουσία των πραγμάτων

WOMAN 5: Και ας μην ξεχνούμε, παιδιά… με πόσους πολέμους, με πόσο κακό [?] [ανά] [17.11]… τον κόσμο, βομβαρδιζόμαστε καθημερινά 

MAN 3: Ναι, ναι, ναι!

WOMAN 5: Καθημερινά

MAN 3: Ακριβώς, ακριβώς…

WOMAN 5: Δηλαδή, η εικόνα κυκλοφορά τόσο γλήγορα σήμερα – εντάξει είναι κοινός στόχος [?] [17.21] … βέβαια

MAN 3: Οπότε το ίδιο σύστημα που μας θέλει [inaudible] [17.23] … μεν, άλλα πολίτες μόνο κατ’όνομα

WOMAN 5: [inaudible] [17.26] … βλέποντάς το καθημερινά

MAN 3: …τζαι οι ίδιοι, οι οποίοι ωφελούνται άμα κρατούν ένα μεγάλο κομμάτι του πλανήτη σε δυστυχία για να επωφελούνται από τις πληγές [?] [17.35] τους, και λοιπά…

WOMAN 5: Τζαι τούτα τώρα…

MAN 3: [inaudible] [17.35] …

WOMAN 5: Τζαι τούτη η οικονομική κρίση… τούτη ούλλη η παγκόσμια οικονομική κρίση προφανώς έχει κάποιον σκοπό πίσω της… 

MAN 3: Α μάνα, μου-… Όι… εε

WOMAN 5: Να μειωθεί ο πληθυσμός [?] [17.47] της ανθρωπότητας

MAN 3: Μα… μα… δεν ξέρω αν…

WOMAN 5: Να μειωθεί ο πληθυσμός, παιδιά…

MAN 3: Δεν ξέρω αν έχει κάποιο σκοπό, άλλα…

WOMAN 5: -της γης…

MAN 3: Η παγκόσμια [?] [17.51] κρίση ποιοι την προκάλεσαν;

WOMAN 5: Και να γίνουμε τελείως υπόδουλοι του καπιταλιστικού συστήματος

MAN 3: Τις τράπεζες και τα μεγάλα…

WOMAN 5: [inaudible] [17. 56] … ναι, ανανεωμένο, μεν, αλλά που να επιβληθεί [?] [17.59]

MAN 4: Πως τα λες [?] [18.01]… πως τα λες… [joking, something in Russian, possibly a reference to communist undertones?] [laughing]

WOMAN 5: Έλα! Έλα [?] [18.02]! [laughter] [possibly joking Russian again]

MAN 4 & 5: [?] [18.04]... [nonsense speak]

 [dining sounds, background conversations] [19.27]

WOMAN 5: Υπάρχει άλλη λύση, όμως; Υπάρχει άλλο σύστημα που θα μπορούσε να κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο; Έπεισε όλοι μας, είμαστε δυστυχισμένοι... Δηλαδή, ο στόχος, ας πούμε, μιας δημοκρατίας, ή ο στόχος φιλοσοφικός, ιδεολογικός, όπως και ναι είναι… ο άνθρωπος να είναι ευτυχισμένος 

MAN 3: Μα, η ευτυχία είναι ουτοπία ρε παιδί μου…

WOMAN 4: Τζαι τούτο ουτοπία, συμφωνώ

WOMAN 5: Ναι, ρε παιδάκι μου, αλλά ποιος είναι ο [?] [19.50] στόχος μιας οργανωμένης κοινωνίας; Εν είναι ο πολίτης ο ευτυχισμένος;

MAN 3: Εξαρτάται από την κοινωνία και [?] [19.54]

WOMAN 4: Να πληρώνει φόρους

MAN 3: Ναι, ναι – και από την σκοπιά – ποιον

WOMAN 5: Ναι, σε ένα [?] [19.58] επίπεδο, σε ένα [?] [19.59], αλλά τούτο δεν μας υποσχεθήκαν οι οργανωμένες κοινωνίες;

MAN 3: Μα, τούτη είναι υπόσχεση, για να μας κρατούν υπνωτισμένους [?] [20.05]. Άρα, ο τρόπος για να είσαι ευτυχισμένος είναι να καταναλώνεις, να αγοράζεις πράγματα, να έχεις πράγματα! … Η ευτυχία τελικά είναι μια κατασκευή για να κρατάς τις μάζες πάλι busy, trying to get happy, ας πούμε  

WOMAN 5: Βέβαια

MAN 3: Εξάλλου…

WOMAN 4: And not thinking

MAN 3: Ποια είναι η μοναδική χώρα που έχει στο σύνταγμα της τούτη την φράση; Η Αμερική 

WOMAN 5 & 4: Μμμμ…

MAN 3: ‘Pursuit of happiness’

WOMAN 5: I believe in God... Λαλούν… In God We Trust... Το δολλάριο….

[MAN 3 and WOMAN 5 talk over one another]

MAN 3: Τζαι τελειώνει η δήλωση τους με το… ‘and freedom’ blah, blah, blah...’and the pursuit of happiness’…

WOMAN 5: Εν καθαρά προτεσταντικό τούτο, δεν είναι Α-;

MAN 3: Τζαι πως την εννοούν βέβαια; Με την κατανάλωση 

WOMAN 5: Ναι. Εννοούν την έτσι...

WOMAN 4: Ε φυσικά τζαι οι άλλοι, πο’τζει… ας πούμε… Την ίδια εποχή κάμναν την ισοπέδωση του ατόμου. Το άτομο να μην έχει τίποτε, να είναι ένα μηδέν…  Ήταν ούλλα… 

MAN 3: Ναι, αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι, έχοντας ζήσει στην Αμερική. Για παράδειγμα… είδα ότι το λιγότερο… τα λιγότερο άτομα σε κοινωνία είναι οι ίδιοι οι  Αμερικάνοι [?] που προωθούν τον ατομικισμό -

WOMAN 4: Μμμμ…

MAN 3: …και όμως σε μια μάζα

WOMAN 5: Α-, δεν το κατάλαβα…

MAN 3: Υποτίθεται η Αμερική πάντα τονίζει το ατομικισμό, τζαι το άτομο και λοιπά. Τζαι όμως, έχοντας ζήσει στην Αμερική, από όλες τους κοινωνίες που έχω ζήσει, ήταν η κοινωνία όπου δεν υπήρχαν άτομα, υπήρχε μάζα  

WOMAN 5: Υπήρχε η μάζα

MAN 3: Υπήρχε μάζα

WOMAN 5: Ο αριθμός

MAN 3: Ναι, ναι, ναι…

WOMAN 4: Τζαι η [?] [Ρωσία?] [21.22]

MAN 3: Ενώ, μπορεί οι Ρώσοι τζαι τα προηγούμενα [?] [καθεστώτα υπαρκτές] [21.25] του σοσιαλισμού να καταπίεζαν υποτίθεται [?] [21.26] το άτομο, αλλά μόλις κατέρρευσαν τα καθεστώτα αναδειχτήκαν [?] [21.31] άτομα που τζεί μέσα    

WOMAN 4: Ο, φοβερό… ναι, ναι… Και έκαναν επαναστάσεις, και είχε καλλιτέχνες, και είχε μουσικούς …

MAN 3: Ακριβώς! Ναι, ναι… Αλλά, μεγάλη ειρωνεία

WOMAN 4: Ναι, ναι

MAN 3: Δηλαδή θυμούμαι εγώ ως έφηβος, ας πούμε, ακόμα και στην Κύπρο-

WOMAN 5: Αλλά, τζαι το αμερικάνικο… η αμερικανική διανόηση, που σε μεγάλο βαθμό είναι περιθώριο, έχει δείξει μεγάλα δείγματα, έτσι; Σκέψεις και… επαναστατικότητα      

MAN 3: Ναι, ναι, μα εννοείται, μιλούμε γενικότερα ως κοινωνία… Τα λιγότερο [?] [21.54] … ξεχωριστά άτομα σε κοινωνία που έχω ζήσει είναι η Αμερική… Είναι μια μάζα

WOMAN 5: Α-, ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης μέσα σε ούλλο τούντο πράγμα; Σύγχρονης τέχνης

MAN 3: [inaudible] [22.06] …

WOMAN 5: Δαμέ που έχουν [εξαλείψει οι ιδεολογίες?] [?] [inaudible] [22.07] …

MAN 3: Μόνο να ξεσκεπάζει τους μηχανισμούς της λεγόμενης εξαλείψεις των ιδεολογιών. [inaudible] [22.17] … ένα τέχνασμα ουσιαστικά  

[muffled speech, loud sound of knife hitting plate]

WOMAN 5: Σημαίνει ότι [inaudible] [22.18] …

WOMAN 4: [chuckles]

WOMAN 5: Θα είναι μια τέχνη…

MAN 3: Το πρόβλημα όμως, ότι οι πιο πρόσφατες εκφράσεις τέχνης [inaudible] [22.25] … εγκαταστάσεις, τα ακριβά films και λοιπά, εν μπορούν να ζήσουν ούτε καν χωρίς ιδιωτική υποστήριξη, θέλουν την κρατική 

WOMAN 6: Ήβρα το!!! Συγγνώμη, συγγνώμη… [giggles]

MAN 3: Εν τούτη η μεγάλη ειρωνεία της σύγχρονης τέχνης…

WOMAN 5: Ναι;

MAN 3: Ενώ ο μοντερνισμός

WOMAN 4: Δηλαδή τον Matthew Barney [?] [22.37] τζαι…

MAN 3: Μα, γενικό [?] [22.39] … Ενώ με τον μοντερνισμό, μπορούσαν να ζήσουν με την ιδιωτική υποστήριξη

WOMAN 4: Άλλη εποχή, όμως, ε; [?] [22.43]

MAN 3: … του έργου τέχνης που αγοράζει ο ιδιώτης

WOMAN 4: Μιλάς για μοντερνισμό 40…

MAN 3: Μα τζαι 50, τζαι 60

WOMAN 5: Τζαι οι Dada [?] [22.48] … Τζαι οι Dada [?] [22.50], παιδιά, οι πρώτοι

MAN 3: Ναι, ναι

WOMAN 5: Ούλλη τούτη η ιδεολογία της αντίδρασης απέναντι της [inaudible] [22.54] τέχνης

MAN 3: Ενώ η κυριαρχία των installations, των videos, των films, και λοιπά… [inaudible] [22.59]… Από την άλλη όμως, εν να αγοράσει ιδιώτης installation να βάλλει σπίτι του; Εν να αγοράζει films, και-

WOMAN 5: Πάεις στοίχημα;

MAN 3: Όι… Εν ειρωνικό. [inaudible] [23.08] να γίνουν πιο κριτικοί, και πιο αυστηροί και πιο πολίτικοι, για να παράξουν [?] [23.10] την τέχνη, θέλουν την κρατική υποστήριξη. Είτε δημόσια, τα μεγάλα ιδρύματα, τα μεγάλα-       

WOMAN 4: Ουτοπία [?] [23.18]

WOMAN 5: Γιατί στην συνέχεια το έργο πρέπει να αυτοκαταστραφεί [?] [23.19]

WOMAN 4: Αν δεν αγοραστεί, αν δεν υπάρξει κάπου σε ένα χώρο

MAN 3: Ναι

WOMAN 4: Εξαιρετική απάντηση [inaudible] [23.26]

[background noise increases]

WOMAN 5: [inaudible] [23.27] ... για μένα, που άκουσα για πρώτη φορά. Θα το πω στα γαλλικά και μπορείς να το μεταφράσεις. ‘L’art ne sert ΰ rien, rentrez chez nous’

[chuckles]

‘Η τέχνη δεν χρησιμεύει σε τίποτα, επιστρέψετε σπίτι σας’… Εντάξει, τούτη η [?] [23.45]…

WOMAN 5: Όταν αναλογιστεί κάποιος άνθρωπος πόσα δισεκατομμύρια ανθρώπων δεν αφορά η τέχνη, διότι τούτα τα δισεκατομμύρια ανθρώπων έχουν απλά πρόβλημα πόσιμου νερού, τροφής

MAN 3: [chuckles]

WOMAN 5: Ε, όι, όι…

[talking over one another]

WOMAN 4: …λυπούμαι, απλά παπούτσια, απλά να παν σχολείο…

WOMAN 5: Να σου πω, όμως; Να σου πω, όμως; Όμως… Όι, όι, όι…

WOMAN 4: Η τέχνη αφορά καθαρά τον δυτικό κόσμο, και την μικροαστική κοινωνία 

WOMAN 5: Η τέχνη ήταν κάτι άλλο…

MAN 3: Και την μεγαλοαστική

WOMAN 4: Ναι, ναι

[again, talking over one another]

WOMAN 5: Η τέχνη ήταν σωματική ή είχε σχέση με την θρησκεία … [inaudible] [24.08]

WOMAN 4: … [inaudible] [24.12]... μιλούμε τώρα για το 2010, που πάμε για δισεκατομμύρια

WOMAN 5: … τζαι όμως υπάρχει! Υπάρχει μέσω της θρησκείας, υπάρχει μέσω του [?] [24.18] τους… Απλά, εμείς μεταφράσαμε την τέχνη σε ιδεολογία… και σε κινήματα κι αυτά…

WOMAN 4: Και σε κοινωνικό…

WOMAN 5: Όμως η τέχνη αφορούσε τον καθημερινό άνθρωπο, και στην αρχαιότητα

[still talking over one another]

WOMAN 4: Ναι, μα εν τζαι είπα το αντίθετο, ρε εσύ Ε-

MAN 3: Κοίτα, για χιλιάδες χρόνια, τούτο το πράγμα που ονομάζουμε σήμερα τέχνη… ήταν απόλυτα [?] [24.32] στην ζωή

WOMAN 5: Ήταν πιο πραγματική – ακριβώς, ναι

WOMAN 4: Τζαι τώρα…

MAN 3: Ήταν όμως τζείνα τα χρόνια που δεν ονομαζόταν τέχνη, ουσιαστικά

WOMAN 5: Ήταν ιερατική όμως, είχε άλλη σημασία

MAN 3: Ήταν οι;

WOMAN 5: Ιερατική. Είχε σημασία θεολογική η τέχνη τότε

[talking all at once]

MAN 3: Όι…

WOMAN 4: Μιλάς για την εποχή των σπηλιών;

WOMAN 5 & MAN 3: … [inaudible] [24.43]...

WOMAN 4: …την εποχή των σπηλιών που ήταν μάγος ο….

WOMAN 5: Όταν λέω πρωτογόνους πολιτισμούς, εν τζαι σημαίνει την εποχή των σπηλιών. Ήταν πολιτισμοί όμως, οι οποίοι δεν ήταν εξελιγμένη ιδεολογία….

MAN 3: Κοίτα, τελικά…. τελικά…

WOMAN 5: …η εξελιγμένη … σκέψη

MAN 3: Η διαφορά στην τέχνη [?] [24.55] σ’ένα μικρό διάλειμμα, μιαν παρένθεση που ονομάζεται μοντερνισμός  

WOMAN 5: Συμφωνώ απόλυτα

MAN 3: Η αποστασιοποίηση που το έργο τέχνης… το έργο τέχνης ως κάτι ξέχωρο από την κοινωνία και λοιπά. Αν και τζαμέ υπήρχαν άλλες φωνές, αλλά εν τζείνος ο μοντερνισμός που κυριάρχησε σε κάποια στιγμή   

WOMAN 5: Μόνο στον Ντανταϊσμό, όμως. Παραδέχονται και οι ίδιοι ότι ύστερα αστικοποιήθηκε [inaudible] [25.14]... 

MAN 3: Ναι, ναι, ακριβώς. Αλλά, αν πιάσουμε [?] [21.16] την ανθρώπινη πορεία σε [?] [25.17] χρόνο, ήταν μιαν ανθρώπινη δημιουργία η οποία αφορούσε δημιουργήματα οι οποία δεν είχαν άμεση πρακτική εφαρμογή    

WOMAN 5: Σε σχέση με την [inaudible] [25.26]...

MAN 3: Αλλά ήταν απόλυτα ενσωματωμένα [?] [25.27]... στη θρησκεία

WOMAN 5: …και με το σώμα τους… Μπράβο

MAN 3: Ναι, αφού πάντα…

WOMAN 5: [inaudible] [25.26]...

MAN 3: Όταν αρχίζω το πρώτο μάθημα

WOMAN 5: [inaudible] [25.33]...

[talking over one another]

MAN 3: -της τέχνης στους φοιτητές μου, που αρκεύκουμε με την προϊστορία, ας πούμε. Πάντα λέω τους ότι δυο είναι οι βασικές πηγές τούντο πράγμα που σήμερα ονομάζουμε τέχνη. Η θρησκεία που την μια, ακόμα και στις πιο πρωτόγονες, μη διαμορφωμένες μορφές της   

WOMAN 5: Έτσι, αν είναι

MAN 3: Τζαι την άλλη, λέω τους, είναι το σεξ

WOMAN 4: Ναι, ναι, ακριβώς

[talking over one another]

MAN 3: [?] [25.48] Τζαι λεν μου ‘Αα, μα το σεξ;’, τζαι λέω ‘Ναι, το σεξ’

WOMAN 5: Ναι, ναι… Η [inaudible] [25.49]... στον Θεό, και στο σώμα. Έτσι είναι

WOMAN 4: Ναι, ναι, φοβερό. Μπράβο

WOMAN 5: Απόλυτο, απόλυτο… Ναι, ναι

[short silence]

WOMAN 5: Και στην συνέχεια έγινε δεοντολογική ανάγκη

WOMAN 4: Η intellectual ανάγκη

MAN 3: Ναι, ναι

WOMAN 4: Ήταν [?] [26.04]... στην αρχή ήταν εντελώς ζωώδες

MAN 3: Ακόμα και, την Αναγέννηση. Αν έλεγες του Michelangelo, ‘Είσαι καλλιτέχνης … [inaudible] [26.17]...  για, για θαυμασμό τζαι για αισθητική απόλαυση.’ Δεν θα καταλάβαινε νάμπου του ελλάλες. ‘Όι. Τούτο είναι έναν έργο, διότι ζήτησε μου ο Πάπας να κάνω αναπαράσταση της [?] [26.26] του κόσμου.’ 

WOMAN 5: Ναι, ναι, ναι

MAN 3: ‘Τούτο είναι ένα έργο, διότι ζήτησε μου ο τάδε βασιλιάς να… παρουσιάσω θετικά την οικογένεια του, που ο κόσμος μισεί την.’ Ας πούμε, και λοιπά

WOMAN 4: Εν τζαι αναλύαν τα [?] [26.35]...

MAN 3: Ήταν μεγαλύτερα αριστουργήματα [inaudible] [26.37]... παραγγελίες για να κάνουν συγκεκριμένα [?] [26.41]

WOMAN 5: Αλλά τα [inaudible] [26.40]... πνεύματα, έβγαλαν κάτι. Ο Velasquez έβγαλε κάτι ενώ ζωγράφιζε τους βασιλιάδες του

MAN 3: Μα, και ο Michelangelo, αλλά τούντο πράγμα το

WOMAN 5: Έβγαλε την αρρώστια της οικογένειας

MAN 3: Ναι!

WOMAN 5: Και ο El Greco Στα πρώτα του… Όι ο El Greco, συγγνώμη ο Goya στα πρώτα του έργα

MAN 3: Ναι αλλά τούντο πράγμα που καλλιεργήθηκε με τον μοντερνισμό

WOMAN 5: [inaudible] [26.55]... την οικογένεια. Έβγαλε την αρρώστια του [?] [26.57] 

MAN 3: Ναι, ναι, ναι. Αλλά, τούτο το πράγμα [?] [26.57] με το τάχα μου, το έργο τέχνης είναι η προσωπική, η ιδιωτική, έκφραση της ιδιοφυίας τζείνου του καλλιτέχνη ο οποίος μπορεί και να είναι περιθωριακός… Ξέρεις, το σύνδρομο του Van Gogh, και λοιπά. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης πορείας, εν σημαίνουν τίποτα τούτα τα πράγματα. Τίποτα δεν σημαίνουν   

WOMAN 5: Πάντως, είναι η Αναγέννηση που δημιούργησε τούτη την εικόνα του απόμακρου [inaudible] [27.17]...

[begin talking over one another again]

MAN 3: Ναι, ναι, ναι. Είναι ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, πολλά αργά

WOMAN 5: Όι, εν που πιο [inaudible] [27.21]...

MAN 3: Όι, καθόλου, καθόλου

WOMAN 5 & 4: [inaudible] [27.25]...

MAN 3: Άρκεψε να δημιουργεί η Αναγέννηση [inaudible] [27.26]... ξέχωρα που τον τεχνίτη

WOMAN 5: Μπράβο

MAN 3: Για πρώτη φορά

WOMAN 5: Και ξέχωρα τζαι που την κοινωνία [inaudible] [27.31]...

MAN 3: Όι, όι, όι! Καθόλου, καθόλου! Ήταν όλοι τους πλήρως ενταγμένοι, μες στο σύστημα, μες στις παραγγελίες, μες στα λεφτά, και λοιπά

WOMAN 5: Τούτον ένει, οι παραγγελίες [?] [27.38] σύστημα

MAN 3: Τούτο που τους ξεχώρισε... Ναι, ναι, ακριβώς. Τούτο που τους ξεχώρισε, ήταν η θεωρητική πράξη [inaudible] [27.45]...  που τους ξεχώρισε που τον τεχνίτη. Όι, όι… Είναι

WOMAN 5: Σαφώς, έχεις απόλυτο δίκιο 

MAN 3: Είναι μετά την Διαφώτιση… [inaudible] [27.50]... 

WOMAN 5: Έχεις απόλυτο δίκιο σε τούτο που λες, [?] [27.52] όμως, για να τον επιλέξει ο βασιλιάς [?] [27.54]… έβλεπε μέσα του, έβλεπε στην εικόνα του ένα ξεχωριστό, ένα χαρισματικό

MAN 3: Ναι, αλλά πως το έβλεπαν νομίζεις τούτο το χάρισμα;

WOMAN 5: Εν που την Αναγέννηση που ξεκίνησε και κορυφώθηκε στο Ρομαντισμό 

MAN 3: Ναι αλλά το χάρισμα που το βλέπαν; Που το βλέπαν νομίζεις; Όι έβλεπαν το στην… στην 

WOMAN 5: [inaudible] [28.08]... ένα θειο χάρισμα

MAN 3: Όι, όι, όι

WOMAN 5: Ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος ο οποίος είχε ένα θειο χάρισμα

MAN 3: Έβλεπαν το, το θειο χάρισμα, στα εισαγωγικά, είναι η εξαιρετική τους τεχνική ικανότητα να διούν αληθοφανείς εικόνες

WOMAN 4: Δηλαδή έψαχναν την τέλεια φωτογράφηση

MAN 3: [inaudible] [28.24]... τον 19ο αιώνα ήταν μια πορεία προς όσον δυνατόν καλύτερη αληθοφάνεια

WOMAN 5: [inaudible] [28.31]... με τον El Greco, είχαν πρόβλημα. Διότι ο El Greco παρουσίαζε τον [inaudible] [28.33]... σαν κάτι ανθρώπινο, με τον πόνο του. Και η εκκλησία είχε πρόβλημα με τον El Greco

MAN 3: Ναι, ναι  

WOMAN 5: Και επόμενος, δεν ήταν ένας [inaudible] [28.40]... ένας άνθρωπος που πρόσθετε [?] [28.40] κάτι, το οποίο [inaudible] [28.43]... εν τζαι τους άρεσκε ιδιαίτερα

[all talk at once]

WOMAN 5: Παιδιά πείτε μου, τζείνο το [?][inaudible] [28.46]...

WOMAN 4: Ειρήνη, ειρήνη, ηρεμήστε. Ειρήνη, ειρήνη… [?][inaudible] [28.46]... πέτε μου δυο λόγια για τον συμβολισμός

MAN 4: [inaudible] [28.53]...

WOMAN 4: Μιλήσαμε για Dada … πες μου…  

MAN 4: Πως πάει η συζήτηση από εκεί;

WOMAN 5: Μιλούμε περί συμβολισμούς στην τέχνη…

MAN 4: Παναγία μου, έχετε πέσει στα πολύ βαριά, ρε παιδί μου!

MAN 3: [inaudible] [28.58]...

WOMAN 4: [inaudible] [29.00]...

WOMAN 6: Πανάγια μου, έχετε πέσει στα πολύ βαριά!

WOMAN 5: Συμβολισμός [inaudible] [29.05]...

MAN 4: Ρε, Α- μου. Μα, βρήκες τους γκόμενες τώρα εσύ, κι έπεσες, ας πούμε, στα βαριά. Κύριε Ελέησον! Διασκέδασε το! Διασκέδασε τους λίγο!

[all talk at once] [voices indiscernible] [29.10-16]

MAN 3: Δεν το κατάλαβες γιατί το κάνω; Για να πει η Λ- ότι είπα και κάτι σοβαρό

[laughter]

WOMAN 4: Ανέκδοτο, παρακαλώ

MAN 3: Διότι, μας ήθελε να μιλούμε, για παγκόσμια ειρήνη. Εν έχουμε πει τίποτε  

WOMAN 4: [inaudible] [29.28]...

WOMAN 5: Θα σε τσιμπήσω…

WOMAN 4: Θέλω πάρα πολλά να το πω [laughing]

WOMAN 5: Να σε τσιμπήσω

[more laughter]

MAN 4: Εντάξει, εντάξει

MAN 3: [?] [29.38] κάτι που… [inaudible] [29.38]... πες το αμέσως

WOMAN 4: Δεν μπορώ … [inaudible] [29.40]... απίστευτην αντροπή

*(I can only assume the joke was to be about President Christofias)

WOMAN 5: Να σε τσιμπήσω

MAN 3: Όι, παιδί μου, ο άνθρωπος προσφέρεται τον εαυτόν του για ανέκδοτα κάθε μέρα

MAN 4: [inaudible] [29.48]... προσφέρει και τον εαυτό του για θυσία …. [inaudible] [29.50]... δείπνο

MAN 3: Για τον Χριστόφια [?] [29.51]

WOMAN 5: Αυτό είναι

MAN 3: Ευχαρίστως θα τον θυσίαζα, ναι…

MAN 4: Ναι;

MAN 3: Ναι

MAN 4: Έλα να σε θυσιάσω

MAN 3: Όχι…

MAN 4: Στο τρίτο μου μυθιστόρημα

MAN 3: Τον Χριστόφια εννοούσα

WOMAN 5: Θυσιάσαμε τον Παναζούδι [?] [30.00] τωρά

WOMAN 4: Παναγία μου τούτοι

MAN 4: Του θύματος…. Θέλει να θυσιαστεί

WOMAN 5: Α- ήβραν σου ρόλο!

MAN 3: Έχουμε πει τα πάντα. Έχουμε πάρει την τέχνη από την προϊστορία, μέχρι το σήμερα. Δηλαδή ο διάλογος μας… 

WOMAN 5: Ήβραν σου ρόλο στον επόμενο έργο του…

WOMAN 4: Παιδιά πέστε μου μια λέξη για τον συμβολισμό. Σας παρακαλώ, πεθαίνω!

MAN 3: Στο επόμενο σου έργο, ναι; Τι;

WOMAN 5: Σημαίνω [?] [30.16]

WOMAN 4: Όχι. Πέστε μου συμβολισμό του 19ου αιώνα

WOMAN 5: Π-

MAN 3: Π-, τι ρόλο μου βρήκες;

MAN 4: Μμμ

MAN 3: Κάτι μου λένε. Στο έργο σου. Κάτι [inaudible] [30.24]...

WOMAN 5 & 4: [inaudible] [30.24]...

MAN 4: Το θύμα θα είσαι, [inaudible] [30.26]...

WOMAN 5: Θύματος

MAN 3: Όχι, τον Χριστόφια θέλω να θυσιάσεις

MAN 4: Αα, ναι;

WOMAN 5: Του αγαθού αμνού [?] [30.29]

MAN 3: Μα, με βλέπεις εμένα πότε- μα, με βλέπεις εμένα ως αγαθό αμνό, καλέ πότε;  

MAN 4: Όχι καθόλου

[laughter]

WOMAN 5: [in background and inaudible] [30.35]... να είσαι αγαθός αμνός. Τουλάχιστον το αίμα του…  

MAN 3: Πολλά πράγματα θυσιάζονται 

WOMAN 5: -το αίμα το να τροφοδοτήσει, τέλος πάντων, την ανθρωπότητα. Να έχει ένα σκοπό 

MAN 4: Κύριε ελέησον, δεν νομίζω…

[all talk at once] [voices indiscernible] [30.46-31.34]

[conversation between WOMAN 5 & MAN 4 continues on AUDIO 4]

MAN 3: [inaudible] [31.37]... εν ενδιαφέρον, επειδή είναι μαθημένα … [inaudible] [31.40]...

WOMAN 4: Ακριβώς… [inaudible] [31.43]... Μα, τι όμορφο πράγμα [referring to the dessert being served]. Εν όπως το καπελάκι [inaudible] [31.50]...

MAN 3: Κάτσε να δούμε

WOMAN 4: Αα, πρέπει να είναι η άσπρη σοκολάτα [inaudible] [31.55]...

MAN 4: [inaudible] [31.57]...

MAN 3: [amused] Αα, peak [?] [31.58]

[laughter]

MAN 4: Εγώ επιτρέπεται… Εγώ έτσι κι αλλιώς, είμαι ξι-… Είμαι ξημαριζμένος εγώ… 

WOMAN 5: Γιατί; Εγώ δεν πρέπει να είμαι ξημαριζμένη;

MAN 4: Είμαι ένας βρώμικος…

MAN 3: Αυτό έχω ακούσει για σένα – ναι, ναι, ναι

MAN 4: … μην το συζητάς…

MAN 3: Π-, αυτό έχω ακούσει για σένα

WOMAN 5: Παιδιά, θέλω και εγώ κανένα τέτοιο τίτλο

[laughter]

Γιατί δεν μπορώ [inaudible] [32.18]...

[more laughter]

Θέλω κι εγώ ένα [inaudible] [32.20]... τίτλο. Το βρίσκω πολύ υποτιμητικό 

MAN 3: Είσαι δημόσιος υπάλληλος, εν δύσκολο [inaudible] [32.23]...

WOMAN 5: Τι σχέση έχει;

WOMAN 4: [inaudible] [32.25]... το ξημαρισιά;

MAN 3: Κάμε κάτι ερωτικό, κάμε κάτι παραστατικό επιτέλους κι εσύ

WOMAN 5: [inaudible] [32.27]... Εγώ είμαι παραφωνία [?] [32.31] στην δημοσιά υπηρεσία [inaudible] [32.31]...

MAN 3: Είσαι; Κάμε το για να το καταλάβουν και οι υπόλοιποι

MAN 4: [inaudible] [32.33]... μια μέρα ντυμένη με ροζ ζαρτιέρες…

MAN 3: Αα, μπράβο!

MAN 4: [inaudible] [32.37]...

WOMAN 5: Που ξέρεις ότι [inaudible] [32.38]...

MAN 3: Διότι να λες ότι είσαι παραφωνία δεν φτάνει

MAN 4: Ναι, αλλά χωρίς ρούχα όμως

WOMAN 5: Μα, δεν κατέβηκες στο πανεπιστήμιο καμία φορά με δερμάτινα… 

MAN 4: Μ-, γιατί γελάς;

MAN 3: Πάντως, πάντως, πολλές φορές έχω πει στους φοιτητές μου-

WOMAN 5: Τι να κάνω, να κλαίω; 

MAN 3: …πολλές φορές έχω πει στους φοιτητές μου, ‘το υπόλοιπο 20-λεπτο της διάλεξης θα το κάνουμε γυμνοί. Βγάλετε τα ρούχα σας’ [laughs]

WOMAN 5: Εσύ κατέβηκες πότε στο πανεπιστήμιο με δερμάτινα και μαστίγιο; 

MAN 3: ...κανένας δεν το έκανε

MAN 4: Εγώ;

WOMAN 5: Ναι

MAN 4: Βεβαίως! Που να δεις μια μέρα που βγήκα, βγάζοντας-

WOMAN 5: Τέλειο!

MAN 4: …πάω στο μάθημα μια μέρα… Μου τα είχαν πρήξει. Έγραψαν ένα τεστ – ήταν τρισάθλιοι!

MAN 3: Σε καταλαβαίνω απόλυτα

MAN 4: [inaudible] [33.10]... άθλιοι

[talking over one another] [inaudible] [33.12]...

MAN 4: Είχα πάρει από το σπίτι το τεράστιο κουζινομάχαιρο

[laughter]

…το βάζω στην τσάντα μου

MAN 3: Θα το υιοθετήσω τούτο!

WOMAN 4: Scream story! Πως λέγεται το Scream...

MAN 4: …το βάζω στην τσάντα μου, λοιπόν και μπαίνω μέσα, τους μοιράζω τα τεστ, τους τα δίνω πίσω. Ήταν να κοπεί το 80%

WOMAN 4: [laughs]

WOMAN 5: Τι κακός άνθρωπος που είσαι, βρε εσύ Π-

MAN 4: Συγγνώμη-

WOMAN 5: Τα Kυπραιοπουλάκια μας…

MAN 4: Μα, συγγνώμη

MAN 3: Αυτά [inaudible] [33.31]...

MAN 4: …Tο ‘πρόσωπο’ με τρία ‘ω’; Σε πτυχίο φιλολογίας;

WOMAN 4: [gasps]

WOMAN 5: Με τρία;;;

MAN 4: Με τρία ‘ω’

MAN 3: Το πόσο αγράμματους μάς τους στέλνουν από τα λύκεια…

WOMAN 4: Ετών; Ετών;

MAN 3: …δεν λέγεται, ρε παιδιά

MAN 4: 20 με 21…

WOMAN 4: [groans?] [33.42]...

MAN 3: Ναι, μας τους στέλνουν απόλυτα αγράμματους

MAN 4: Άμα λες, ‘η Παναγία έμεινε έγκυος…’ … το ‘έγκυος’-

WOMAN 5: ‘ε’, ‘ι’

MAN 4: …με δυο ‘γ’ και ‘ε’, ‘ι’

WOMAN 5: …και ‘ε’, ‘ι’

MAN 4: …Τι ήταν, όταν την χώσαν στην γη, ήταν έγκυος;

[laughter]

WOMAN 4: Εκάμαν ελληνικό σχολείο και μιλάνε έτσι; [?] [33.56]

MAN 4: Εσείς που είσαστε και γυναίκες κιόλας, και το γράφετε ‘έγγκειος’; Ότι χωστεί [?] [33.59]

MAN 3: Της αξίζει που έμεινε έγκυος!

[laughter]

WOMAN 5: Τώρα κοιτάξετε αυτό το [inaudible] [34.01]... κοιτάξετε αυτό

WOMAN 4: Σωστό;

WOMAN 5: Το καταναλώνουμε, το καταναλώνουμε σωστό,

MAN 4: Λοιπόν, οπότε, μπαίνω, τους τα λέω όλα αυτά, και λέω, ‘Και τώρα, ποιος έχει το χαμηλότερο βαθμό από όλους σας; Εσείς, κυρία τάδε-

MAN 3: Έλα εδώ να σε σφάξω

MAN 4: …ελάτε εδώ, διότι θα σας σφάξω.’ ….

[titters]

Και αρχίζουν να γελάνε, και ανοίγω την τσάντα μου και βγάλω το κουζινομάχαιρο

MAN 3: [mock screams]

MAN 4: Το σηκώνω και λέω-

WOMAN 5: Δεν ήρθε η μάμμα της να σου κάνει παράπονο

MAN 4: ‘Δυο πράγματα θα γίνουν … Η θα σφάξω εγώ εσάς, η θα σφαχτώ μπροστά σας! Δεν υπάρχει άλλη λύση…’ 

MAN 3: Το δεύτερο τους το έχω πει πολλές φορές … Όταν με τρελαίνουν, αντί να τους βρίσω, λέω, ‘Μα το Θεό,’ τους λέω, ‘Μιαν ημέρα θα φέρω μαχαίρι, θα κάνω hara-kiri μπροστά σας. Θα πιτσιλίσω όλο το αίμα επάνω σας πριν πεθάνω, γιατί δεν σας αντέχω πια…’ Προχθές…  

WOMAN 4: Όχι, όχι [inaudible] [34.46]...

WOMAN 5: [groans?] [34.48]

MAN 3: Προχθές τους δείχνω, ανάμεσα σε άλλα, το έργο του Munch, την «Κραυγή»

MAN 4: Μμμ…

MAN 3: Προσπαθούσα να τους… ξέρεις, να μου πουν για το έργο, κι αυτά… Έλεγαν διάφορα ξενέρωτα, τζαι αυτά… οπότε, κάποια στιγμή, παρατώ τα τζαι κάμνω έτσι:

[extended comic scream] [35.03]

[laughter]

WOMAN 5: Έτσι έπρεπε να- [mimes scream]

[more laughter]

MAN 3: Πάγωσαν όλοι. Πάγωσαν όλοι. Τζαι λέω τους, ‘Ε’το ήντα που λέει ο Munch. Καταλάβατε το, επιτέλους;’ [laughs]

WOMAN 5: Έτσι έπρεπε να κάνεις! [inaudible] [35.16]... λίγο!

MAN 3: Όι, όι! Έτσι! [mimes] Με πολλά παραπάνω volume [repeats story on AUDIO 2]

*[WOMAN 4 & MAN 3 continue to converse but are drowned out for the most part]

MAN 4: Είναι τρομακτικό, είναι τρομακτικό…

WOMAN 5: Έχουμε πρόβλημα στην Κύπρο… Έχουμε σοβαρό πρόβλημα… και δεν είναι θέμα η διάλεκτος

MAN 4: Η διάλεκτος, καμία σχέση με

WOMAN 5: …δεν είναι θέμα η διάλεκτος

MAN 4: Μα, ποια διάλεκτος, ρε παιδιά;;

WOMAN 5: Το ρίχνουνε πάνω στην διάλεκτο… Λέει, επειδή διαφορετικά μιλούμε στο σπίτι, και διαφορετικά στο σχολείο-… Δεν είναι αυτό

MAN 4: Καμία σχέση  

WOMAN 5: Καμία σχέση… Είμαστε… ημιμαθείς και αμαθείς [35.41]

MAN 4: Όχι. Δεν έχει να κάνει με το ημιμαθείς και το αμαθείς. Έχει να κάνει με το- την Κύπρο.Είναι μια βαθιά … ως προς την εκπαίδευση, βαθιά συντηρητική και αυταρχική κοινωνία. Επομένως είναι της καταστολής. Κανένας δεν μαθαίνει να μιλά κριτικά 

WOMAN 5: Προτεσταντικές κοινωνίες είναι βαθιά κριτικές… και βαθιά συντηρητικές… Αλλά εκείνο που ξέρουν, το ξέρουν σωστά!

MAN 4: Οι προτεσταντικές κοινωνίες δεν είναι συντηρητικές…

WOMAN 5: Αρκετές προτεσταντικές κοινωνίες είναι πολύ συντηρητικές. Λοιπόν… αλλά-

MAN 4: Όλες οι σκανδιναβικές χώρες είναι προτεσταντικές, είναι συντηρητικές;

WOMAN 5: Εξελιχτήκαν όμως, εξελιχτήκαν

MAN 4: Όχι, ο προτεσταντισμός

WOMAN 5: Για πάρε, για πάρε περιοχές, όμως…

MAN 4: Όχι, συγγνώμη, ο προτεσταντισμός είναι επανάσταση. Δεν σημαίνει ότι επειδή είναι ενάντια σε δομές του καθολικισμού- 

WOMAN 5: Είναι επανάσταση ως προς τι;

MAN 4: Ααα… σε πάρα πολλά πραγματα!

WOMAN 5: Προς τι;

MAN 4: Για παράδειγμα ως προς τις κοινωνικές τομές, ως προς την ταξική νομία, ως προς το ποια είναι η έννοια της αυθεντίας – πάρα πολλά πράγματα. Και γι’αυτό, από αυτό 

WOMAN 5: Είναι ο απόλυτος προορισμός, δηλαδή; …[inaudible] [36.45] τους προορισμούς... 'Επειδή έχω την εύνοια του Θεού, εγώ είμαι ο καλύτερος, ο δυνατότερος, και έχω το χρήμα';

MAN 4: Όχι, δεν έχει την εύνοια του Θεού…

WOMAN 5: Το ζήτημα του απόλυτου -.. του απόλυτου προορισμού τούντο πράγμα 

MAN 4: Ο προτεσταντισμός; Όχι! Καθόλου… Ο προτεσταντισμός είναι η βασική, η θεωρία της προτεσταντικής εκκλησίας- και των προτεσταντών γενικότερα είναι..-

WOMAN 5: Ότι … [inaudible] [37.12] ... από τον Θεό, επειδή είσαι επίλεκτος

MAN 4: Όχι. Δεν είναι καθόλου αυτό. Από πού το έμαθες αυτό; Είναι ότι για να φτάσεις, για να φτάσεις σε οποιασδήποτε μορφής ευδαιμονίας …

WOMAN 5: Μμμ…

MAN 4: Πρέπει εσύ να δουλέψεις σκληρά.

MAN 3: Θέλω να πάω στις Λίας για πότο μετά την συζήτηση, γιατί το φαί δεν το χώνεψα καθόλου, εννοείται

WOMAN 4: [laughs]

MAN 4: Και για να δουλέψεις σκληρά, πρέπει να κατανοήσεις ποιές είναι οι αρχές της Βίβλου. Γι’αυτό και αρνούνται την ύπαρξη των ιερέων, των μυστηρίων  

WOMAN 5: Χωρίς την θεία χάρη, δεν προχωράς. Το να έχεις την θεία χάρη

MAN 4: Δεν υπάρχει θεία χάρη

WOMAN 5: Για να έχεις την θεία χάρη … [inaudible] [37.40] ... σημαίνει ότι είσαι … [inaudible] [37.41] του απόλυτου προορισμού

MAN 3: [claps and laughs]

WOMAN 4: [inaudible] [37.43] ...

MAN 4: Ναι αλλά από πού την έχεις την θεία χάρη;

WOMAN 5: Όλοι πρέπει να δουλεύουμε σκληρά... Δεν πετυχαινόμαστε όλοι…

MAN 4: Μα, πρέπει να δουλεύεις την θρησκεία σου σκληρά. Είναι άλλο πράγμα αυτό 

WOMAN 5: Όλοι την δουλεύουν- Μπορεί πολλοί να την δουλεύουν σκληρά… Το θέμα είναι κάποιοι πετυχαίνουν μόνο… Γιατί έχουν την εύνοια του Θεού

MAN 4: Όλοι έχουμε δικαίωμα – δεν υπάρχει εύνοια του Θεού. Υπάρχει την θεία χάρη να ανακαλύπτεις εσύ, και αυτό είναι το χαρακτηριστικό του προτεσταντισμού. Ότι πηγαίνει πίσω στις θεολογικές αναλύσεις του πολύ πρώην χριστιανισμού. Ενώ, την θεία χάρη-

WOMAN 5: Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσω, παρόλο που σέβομαι απόλυτα και βαθιά τη άποψη σου, δεν ξέρω αν θα συμφωνήσω στο συγκεκριμένο 

MAN 4: Κάτσε, μα πρέπει να… με…